Korktukça Tutsak, Umut Ettikçe Özgürsün

Altay Başkanı Hızlıok'un buharlaşan konuşması

2012-01-28T08:00:00.000-08:00

…ŞU ANDA CEZAEVİNDE TUTULAN İNSANLAR VAR. ÖNCE ETİK KURULU RAPORU BEKLENECEK DEDİLER. SONRA İDDİANAME, UEFA, DERKEN ŞİMDİ KONGRE… LİGLER SAKAT OLARAK BAŞLADI. OLAYLAR GÖRMEZDEN GELİNDİ. SORUNLAR HALININ ALTINA SÜPÜRÜLDÜ. NEREDEYSE ŞİKE SERBEST BIRAKILDI. BAZI KULÜPLER SİYASETE YAKIN OLMALARI NEDENİYLE DERİN YAPILANMALARIYLA GEMİLERİ YÜRÜTTÜ. SÖZDE MARKA DEĞERİ KURTARILACAK. ANCAK CUMHURİYET SAVCILIĞI TEKERE ÇOMAK SOKTU.

(…)

YARIN BİR HAKEM BİR SEFERE MAHSUS PARA ALARAK HAKSIZ PENALTI KARARI VERSE, BİR KALECİ BİR SEFERE MAHSUS PARA ALARAK TOPU İÇERİ ATSA, NASIL DAVRANACAĞIMIZI DÜŞÜNMEDEN, LİGLERİMİZİN SÖZDE MARKA DEĞERİNİ DÜŞÜRMEMEK ADINA YAPILAN BU İŞLEMLERİ AKLISELİM İLE TARTMAYA HEPİNİZİ DAVET EDİYORUM. BUGÜN HERHANGİ BİR GEREKÇEYLE VEREMEDİĞİMİZ CEZALARIN, YARIN BENZER DURUMLARDA KARŞIMIZA EMSAL OLARAK ÇIKACAĞINI; BAZEN TÜM BEDENİN SAĞLIĞI İÇİN GANGREN OLAN UZVUN KESİLMESİ GEREKLİLİĞİNİ UNUTMAYALIM.

İNSANLAR SADECE SÖYLEDİKLERİ SÖZLERLE DEĞİL YAPTIKLARIYLA DA DEĞERLENDİRİLİR. BU SALON İÇİNDE BULUNAN KİŞİLERİN BUNDAN YILLAR SONRA VERDİKLERİ OY İLE DEĞERLENDİRİLECEKLERİNİ, ÇOCUKLARI VE TORUNLARINA “BİZ FUTBOLDAKİ AHLAKSIZLIĞA KARŞI DURAN YÖNETİCİLERDİK” DİYECEKLERİNE İNANMAK İSTİYORUZ.
FUTBOL AİLESİ BUGÜNE KADAR SPORDAKİ ÇİRKİNLİKLERİ KENDİ KURALLARI İÇERİSİNDE HALLETMEDİ, HALLETMEYE GEREK DUYMADI. AMA ARTIK YOL BİTTİ VE DUVARA DAYANDIK. BUNDAN SONRA YA UYGAR MEMLEKETLERDE OLDUĞU GİBİ ÇİRKİNLİĞE TOLERANS GÖSTERMEDEN GEREKENİ YAPACAĞIZ YA DA GLOBAL FUTBOL KAMUOYUNUN ÖNÜNDE ÜÇÜNCÜ DÜNYA ÜLKELERİ GİBİ DAVRANIP LİDERLERİNİN ÖLÜMÜNDE ABARTILI HİSTERİ KRİZİNE GİREN KUZEY KORE GİBİ AŞAĞILANACAĞIZ.

ANCAK OLAĞANÜSTÜ GENEL KURUL GÜNDEMİNE BAKILINCA EN AZINDAN FUTBOL AİLESİNİN HEDEFİNİN UYGAR ÜLKELER OLMADIĞI, ZİRA SUÇUN MAĞDURLARININ AKLA DAHİ GELMEDİĞİ VE ZARARLARININ KARŞILANMASI İÇİN DÜŞÜNCE ANLAMINDA DAHİ ÇABA OLMADIĞI ORTADADIR. YANİ TEK DERDİMİZ SUÇUN FAİLLERİNİ KURTARMAKTIR. NE İÇİN? SÖZDE LİGİMİZİN MARKA DEĞERİ İÇİN…

PEKİ NEYMİŞ MARKA DEĞERİMİZ? 3 MİLYON VATANDAŞIMIZIN YAŞADIĞI AVRUPA ÜLKELERİNDE LİSANSLI TÜRK FUTBOLCU SAYIMIZ, ÜLKEMİZİN ÜZERİNDE. MAÇLARIMIZIN TELEVİZYONDAN SEYREDİLDİĞİ ÜLKE SAYISI YOK GİBİ. MÜSABAKALARI SEYREDEN ORTALAMA SEYİRCİ SAYISI BATI AVRUPA ÜLKELERİNİN BEŞTE BİRİ KADAR. ULUSLAR ARASI CİDDİ ORGANİZASYONLARA KATILMAMIZ TAMAMEN TESADÜFLERE BAĞLI. İKİ HAKEMİMİZ DIŞINDA YILLARDIR ULUSLAR ARASI ALANDA BAŞARILI ÜÇÜNCÜ BİR HAKEM ÇIKARAMADIK. BİRÇOK KULÜBÜMÜZ, ALTYAPISINDA BESLENME-SAĞLIK-SAHA GİBİ EN BASİT GEREKSİNİMLERİ BİLE KARŞILAYAMAMAKTADIR. AMATÖR MÜSABAKALARDA SAHA İÇİNDE KALP KRİZİ GEÇİREN OYUNCULARA MÜDAHALE EDECEK SAĞLIK HİZMETİ DAHİ VERİLEMEMEKTEDİR. AMA BUNA RAĞMEN HERKESİN DİLİNDE BİR MARKA DEĞERİ LAFI! HİLELİ MALIN DEĞERSİZ SAYILACAĞINI, UZUN VADEDE KAYBEDENİN FUTBOL AİLESİ OLACAĞINI DİKKATİNİZE SUNUYORUM.

TÜRK FUTBOL AİLESİ OLARAK SORUMLULUĞUNUZ SUÇUN FAİLİNİ KORUMAK DEĞİL, MAĞDURLARI KORUMAKTIR. EĞER YAPTILAR İSE, ŞİKECİLERİ VE TEŞVİKÇİLERİ KORUMAK İÇİN GÖSTERİLEN BU ÇABANIN ÇOK AZ BİR KISMININ SON MAÇTA KÜME DÜŞEN KULÜPLERİN MADDİ VE MANEVİ HAKLARININ TAZMİNİ İÇİN GÖSTERİLMESİNİ BEKLEMEK HAKKIMIZDIR.

BU KONGREDE ALINACAK KARARIN, ÜLKEMİZ FUTBOLUNU ULUSLAR ARASI KURULUŞLAR ÖNÜNDE ZOR DURUMA DÜŞÜRMEMESİNİ TEMENNİ EDİYORUM. ANCAK ALTAY KULÜBÜ OLARAK DAHA ÖNCE OLDUĞU GİBİ AHLAK MÜCADELEMİZİ SONUNA KADAR SÜRDÜRECEĞİMİZİ, HAKKIMIZI SONUNA KADAR ARAYACAĞIMIZI, ÜLKEMİZDE HUKUKUN EGEMEN KILINASIYA KADAR KONUYLA İLGİLİ YURT İÇİ VE YURT DIŞINDA HER TÜRLÜ GİRİŞİMDE BULUNACAĞIMIZI, GÖREVİNİ YAPMAYAN İLGİLİLER HAKKINDA SUÇ DUYURUSUNDA BULUNMA HAKKIMIZI SAKLI TUTTUĞUMUZU TÜRK SPOR KAMUOYUNA BİLDİRİRİZ.
ŞİMDİ BİRKAÇ TANE DE SAPTAMADA BULUNMAK İSTİYORUM MÜSAADENİZLE. SAMİMİ OLMAK GEREKİRSE BEN AYDINLAR’IN VE TFF’NİN BU KARARI ALMA KONUSUNDA TAM KARARLI OLMADIKLARINI EN AZINDAN YÜZ İFADELERİNDEN ANLIYORUM. BU BENİM FİKRİM. KENDİ VİCDANLARINDA BU KONUDA ÇARPIŞTIKLARINI GÖRÜYORUM. ANCAK TFF’NİN MAĞDURİYET DOĞURABİLECEK KULÜPLERLE İLGİLİ KAFA YORARKEN, MAĞDUR OLABİLECEK KULÜPLERLE İLGİLİ HİÇBİRŞEY YAPMAMASI BİZİ ÇOK ÜZMEKTEDİR. VE AKLIMA TAKILAN BİRKAÇ SORU VAR:
-FB’DEN KUPA ALINIP DİĞER TAKIMLARA VERİLECEKSE, BU LİGDE ŞİKEYİ TESCİL ETMEK DEĞİL MİDİR?
-EĞER BU UYGULAMA GERÇEKLEŞİRSE, PUAN SİLME CEZASININ 2010-2011 SEZONUNA UYGULANMASI GEREKMEZ Mİ? ÇÜNKÜ BURADAN MAĞDUR OLAN KULÜPLER AVRUPA KUPALARINA GİDEMEMİŞLERDİR, BAZILARI DA LİGDEN DÜŞMÜŞLERDİR. BUNU BU SENEYE UYGULAMAK DEMEK, BU SENE SPORTİF BAŞARISIZLIĞI OLAN TAKIMLARA AVANTAJ SAĞLAMAK DEMEKTİR.
-BENİM BİLDİĞİM LİG STATÜSÜ LİG BAŞLAMADAN ÖNCE HAZIRLANIR VE LİG SONUNA KADAR AYNI TALİMATNAMELERLE DEVAM EDER. YANİ GS BAŞKANININ SÖYLEDİĞİ GİBİ OYUN OYNANIRKEN KURALLAR DEĞİŞMEZ.

FUTBOL AİLESİNİN BANA GÖRE BABASI TFF’DİR. AMA BENİM BİLDİĞİM BABA EVLATLARI ARASINDA AYRIM YAPMAZ. EĞER EVLATLARINI DÜZGÜN İLİŞKİLERLE, ADİL OLARAK BÜYÜTÜRSE KARDEŞLER ARASINDA KAVGA ÇIKMAZ. AMA BUGÜN ALINACAK KARAR TFF’NİN İSTEDİĞİ GİBİ ÇIKARSA KARDEŞLER ÖNÜMÜZDEKİ YILLARDA BİRBİRİNİN KUYUSUNU KAZAR VE İŞ İÇİNDEN ÇIKILMAZ HALE GELİR.
BİR DE BİZİM ÜLKEMİZDE KULÜPLER BİRLİĞİ VAR. ARALARINDA BİRKAÇ TANESİNİ DE ÖZELLİKLE TENZİH EDİYORUM. SİZLER KOCA KOCA KULÜPLERİN BAŞKANLARISINIZ. HEPİNİZ ÖNEMLİ AİLELERİN MENSUPLARISINIZ. BİRÇOĞUNUZ HOLDİNG SAHİBİSİNİZ. BİZLER SİZLERİN TÜRK FUTBOLU HAKKINDA SÖYLEYECEKLERİNİZİ TELEVİZYONDAN AĞZINIZIN İÇİNE BAKARAK SEYREDİYORUZ. SİZ TÜRK GENÇLİĞİNE PARA VE AHLAK KONUSUNDA DERS VERME FIRSATINI ELİNİZDEN KAÇIRDINIZ, YANİ SINIFTA KALDINIZ. BUNU BIRAKIN TÜRK TOPLUMUNA ANLATMAYI, KENDİ ÇOCUKLARINIZA BİLE NASIL ANLATACAĞINIZI DÜŞÜNEMİYORUM. BU ARADA 4 BÜYÜKLERİ TEBRİK ETMEK LAZIM, ARALARINDAN BİRİNE BİR ŞEY OLMA İHTİMALİ OLDUĞU ANDA DİĞER KULÜPLERİMİZİN YÖNETİCİLİK KONUSUNDA HİÇBİR İŞLEVLERİNİN OLMADIĞI ORTAYA ÇIKMIŞTIR. YANİ 4 BÜYÜK KULÜBÜMÜZÜN SIRTINA YAPIŞMIŞLAR, HİÇBİR ŞEY ÜRETEMEMİŞLER VE BU ŞEKİLDE YÜRÜMÜŞLER.

DİVAN BAŞKANI: LÜTFEN BİTİRİNİZ.
HIZLIOK: SAYGISIZLIK OLARAK ALGILADIYSANIZ ÇOK ÖZÜR DİLİYORUM.
SALON: KİMSEYE AHLAK DERSİ VERMEYİNİZ.
DİVAN BAŞKANI: SAYIN HIZLIOK, LÜTFEN BİTİRİNİZ.
HIZLIOK: BİR ŞEY SÖYLEYİP, KONUŞMAYI BİTİRECEĞİM. ZATEN BİR DAHA BİZİM KONUŞMA HAKKIMIZ OLACAĞINI ZANNETMİYORUM.

ŞU ANDA CEZAEVİNDE BULUNAN GİRESUNSPOR BAŞKANI ÖMER ÜLKÜ’NÜN KARTAL-GİRESUN MAÇIYLA ALAKALI E.KALENDER İSİMLİ ŞAHISLA MAÇTAN BİR GÜN SONRA GÖRÜŞMESİNDE “BİZ BU MAÇI SİZİN İÇİN VERDİK” İFADESİ VARDIR. BU İFADENİN ÜSTÜNE TFF’NİN NE DÜŞÜNECEĞİNİ MERAK EDİYORUM. BİR KEREYE MAHSUS ŞİKE YAPMA HAKKINI İDDİANAMEDE YER ALMAYAN DİĞER KULÜPLERE DE TANIMAK ZORUNDA MI KALACAK?

KULÜP BAŞKANLARINDAN BİR KEZ DAHA ÖZÜR DİLİYORUM. SAYGILAR SUNUYORUM.

Yazının aslı, Uğur Meleke Online

Sabri DİNO (1942-14.01.1990)

2012-01-13T23:54:00.000-08:00

Fena geliyor top
uç sabri dino

Sola vurur
atla Sabri Dino

Dokuz numaraya dikkat
aman Sabri Dino

Kalemizde ışıl ışıl
canım Sabri Dino

Gönlümüzde ışıl ışıl
atlama dur Sabri Dino

Vedat Özdemiroğlu

Başımız sağolsun, Lefter Küçükandonyadis'i kaybettik!

2012-01-13T11:27:00.000-08:00

Sonsuz Bir Karanlığın İçinden Doğdum - Mevlana

2011-12-29T23:23:00.001-08:00

Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum.
Işığı gördüm, korktum.
Ağladım.

Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
Karanlığı gördüm, korktum.

Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi...
Ağladım.

Yaşamayı öğrendim.
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu;
aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğendim.

Zamanı öğrendim.
Yarıştım onunla...
Zamanla yarışılmayacağını,
zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...

İnsanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...
Sonra da her insanın içinde
iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.

Sevmeyi öğrendim.
Sonra güvenmeyi...
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu,
sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.

İnsan tenini öğrendim.
Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu. ..
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim..

Evreni öğrendim.
Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni
aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.

Ekmeği öğrendim.
Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini.
Sonra da ekmeği hakça üleşmenin,
bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.

Okumayı öğrendim.
Kendime yazıyı öğrettim sonra...
Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana...

Gitmeyi öğrendim.
Sonra dayanamayıp dönmeyi...
Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...

Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta...
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine aydım.

Düşünmeyi öğrendim.
Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek
olduğunu öğrendim.

Namusun önemini öğrendim evde...
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;
gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el
sürmemek olduğunu öğrendim.

Gerçeği öğrendim bir gün...
Ve gerçeğin acı olduğunu...
Sonra kararında acının, yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.

Her canlının ölümü tadacağını, ama sadece bazılarının
hayatı tadacağını öğrendim.

Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
Olur ya...
Kalp durur...
Akıl unutur...
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur...

24 Aralık 78 Maraş

2011-12-23T23:48:00.000-08:00

Bugün Maraş Katliamının yıldönümü. Yaşanan bu katliamı anmak isteyenleri engelleyerek, yapılacakları yasaklayarak unutturamaz, tarihi silemezsiniz. Bu gerçek Türkiye'nin utançlarından biridir. Tek yol gerçekleri ortaya çıkarmak, hesaplaşmaktır.

Fotoğraflaşanlar #14

2011-12-21T12:35:00.001-08:00

Beşiktaş JK: 36 Ankara İl Özel İdare: 25

2011-11-20T10:08:00.000-08:00

* Güzel insan şu henbolcular vallahi(!), kulüp gitikçe dibe batıyor, paralarını alamıyorlar, tribünlere taraftar gelmiyor ama bu adamlar her sene aynı şekilde devam etmeyi bi şekilde başarıyorlar. Dünyanın başka yerinde böyle bir durum olsa inanılmaz başarı hikayesi ibaresi ile belki filmleri çekilir, heykelleri dikilir.
* Ligin 6. haftası ve namağlup yolumuza devam ediyoruz.
* Beşiktaş ile karşılaşacak rakip takım oyuncularınının maç öncesi psikolojik durumları nasıldır acaba? Ne hissediyorlar?
* Futbolda yapamadıklarımızı hentbolda görmek güzel, altyapıdan çıkan gençlerimiz var!
* Hentbolcuların gollerden sonra tribünlere bakıp taraftarlarla göz göze gelmesi ne kadar güzel, "bu gol senin için" dermiş gibi.

* Tribündeki insan sayısı o kadar az ve o kadar bilindik simalar ki oyuncularda tanıyor gelenleri. Değil profesyonel maç, başka mahalleden kişilerle yapılan maça çağrılmış arkadaşlar gibi. Ortada iddasına bi baklava yok.
* Yaşlandım sanırım, her seferinde salona giden o yokuşu çıkarken dahada fazla terleyip, yoruluyorum.

Küpeli zibidi

2011-11-14T11:50:00.000-08:00

Günler süren planlar sonucunda aşağıda bir yerde yazdığım şekilde evlenme teklifinde bulundum, kabul da görüldü. Ailelerin durumu öğrenmesiyle "ne zaman tanışıcaz? hadi oğlum" baskılarıyla acil etiketi ile bütün planlar iptal edilerek tanışma faslı öne çekildi ve gün geldi çattı. Elde çiçek, çikolata, üstümüzde resmi sayılabilecek kumaş bir pantolon, onu tamamlayan siyah gömlek ve gri bir kazak. Oldum olası resmi giyimden nefret etmişimdir, insan kendini nasıl rahat hissediyorsa o şekilde giyinmeli. Onun yanısıra bir insanın giyim tarzı karakterinide yansıtır. Ama bazen baskılara/adetlere istemesinizde boyun eğmek zorunda kalıyorsunuz. Hayatta farkında olmadan iş görüşmelerinde, yolda yürürken karşıdan gelen veya yeni tanıştığınız biri tarafından bazen detaylıca, bazen ise öyle gözucuyla tartılırsınız, bazen bu tartılma olayını farkına varrısınız bazen tınlamaznız. Ben bu tür davranışlardan pek hoşnut olmayan biri olarak bariz herkesin gözü üzerimde olduğunu bilerekten, ileride kayınpederim ve kayınvalidem olacaklarını düşündüğüm insanların yanısıra gayet kalabalık bir topluluğun karşısında kuruldum koltuğa. İnsanın kendinisini o kurbanlık hayvan pazarında kurbanlıklar gibi hissetmesi nedir o zaman anladım. Aman Allahım o ne süzmeler, ne tartmalar! "Bu mu benim kızıma talip olan şu küpeli kıl kuyruk?" bakışları ki sessiz sedasız gömüldüm kolduğa, koltuk mu rahattı yoksa ben o bakışların ağırlığından mı ezildim çözemedim. Bi ara kendimi mutfağa attığımı hatırlıyorum, biraz nefes almak, biraz gözlerden uzak kalmak iyi oldu. Kafayı dağıttım, arada tevedeki Trabzon maçına göz gezdirdim. Tabi bu arada içeride iyice birbirleriyle ahpab olan iki aile bireylerinin sesleri kulaklarımıza gelmeye devam ediyordu. Bizim oralı insanlar öyledir, ufak yer olmasından dolayı eskiler birbirleri ile bir şekilde bir ortak tanıdık bulurlar, kaynaşırlar. Geceyi biraz heyecanlı, biraz sıkıntılı şekilde kazasız belasız atlattık, sözüde. Artık sözüde başka zaman yazar, gün gelir bakar bakar iç çekerim!

Tiyatro - Kadın Hayattır Memattır Kadın

2011-10-30T08:43:00.000-07:00

Bu seneki tiyatro sezonunada biraz gecikmeli olsada açmış bulunmaktayım, "ne mutlu bana" diyip gitmiş olduğum oyun hakkında bir iki kelam edeyim.

"Kadın Hayattır Memattır Kadın" isimli oyunumuz Sema Keçik Karabel - Arzu Işıtman ikilisi tarafından kaleme alınmış, yönetmen koltuğuna baktığımızda Sema Keçik Karabel görüyoruz. Oyunun müzikleri Aytekin Ataş tarafından yapılmış ki ben gerçekten çok beğendim. Sahne dekoru Sebahat Çolakoğlu tarafından iki farklı şekilde tasarlanmış, ki gayet başarılı.
Diğer oyunlarla karşılaştırıldığında süre bayağı bi kısa kalıyor, sadece 55 dakika. Oyun bittiğinde "bitti mi bitmedi mi" diye bi kararsızlık yaşamadım dersem yalan söylemiş olurum. Tabi şöyle bi gerçekte var; böyle bir konu süre uzadıkça daha sıkıcı olabilirdi, ne kadar da oyun yerinde sonlandırılmış olsada insan sürenin kısa olmasından dolayı yadırgıyor. Oyun müziklerini beğendiğimden bahsetmiştim, bu müzikler dans koreografileri ile destekleniyor ki sıkıcı olabilecek bi oyun bu sayede izleyicilere daha iyi vakit geçirtebiliyor. Bayanlardan oluşan beş kişilik oyuncu kadromuzun performansı ise böyle bi oyun için yeterli, konuya bakıldığı zaman çok iyi bi oyunculuğa lüzumda yok zaten.

Birazda oyunumuzun konusundan bahsedelim; Tanzimat sonrası, Osmanlı'nın son dönemlerinde değişen sanat algısının içerisinde kendi dallarında öncü olan kadınlarımızın -İlk kadın bestekârlarımızdan Leyla Saz, ilk kadın şairlerimizden Nigar Hanım, İlk kadın romancılarımızdan Fatma Aliye, ilk kadın ressamlarımızdan Mihri Müşfik ve ilk kadın heykeltıraşlarımızdan Zerrin Bölükbaşı- o dönem içeirisinde yaşadıkları sıkıtıntıları, baskıları, yanlızlıkları kısacası varolma mücadelesi kendi ağızlarından sahneye aktarılıyor.

NotEee: Gideceklerin çok fazla beklenti içerisinde olmaması gerektiğini söyleyerekten iyi eğlenceler diliyorum.

Yazan : Sema Keçik Karabel - Arzu Işıtman
Yöneten : Sema Keçik Karabel
Dramaturgi : Arzu Işıtman
Koreografi : Cihan Yöntem
Müzik : Aytekin Ataş
Sahne Tasarımı : Sebahat Çolakoğlu
Işık Tasarımı : Kemal Yiğitcan
Kostüm Tasarımı : Nihal Kaplangı
Efekt : Metin Taşkıran
Yönetmen Yardımcısı : Buket Yanmaz Kubilay - Özgürefe Yeşilpınar

OYUNCULAR
Bensu Orhunsöz, Mehperi Mertoğlu , Özge Midilli, Rozet Hubeş, Şehnaz Bölen Taftalı

Ömrümün geri kalanı

2011-10-24T10:15:00.001-07:00

* Beşiktaş Yıldız parkı, kuş sesleri, ortamda cirit atan sincaplar, toprak kokusu.
* Kalp şeklinde üzerinde seni seviyorum yazan iki yastık
* İki kadeh
* İyisinden bir şişe şarap
* Kırmızı kutu içerisinde tek taş yüzük ve yanına koyulmuş bir adet ufak gül
* Kalp şeklindeki hediyelik kutunun iç kapağında bulunan aynaya yazılmış "Benimle Evlenir misin?" sözcüğü, içerisinde kırmızı ve beyaz gül yaprakları, ortasında kırmızı yüzük kutusu.

* Cemal Süreyya'dan: "Yarın bizi beraber görenler "kimdi o yanındaki" diye sorarlarsa beni detaylı anlatma. Kısaca; "ömrümün geri kalanı" dersin." dizesi ve devamında "ömrümün geri kalanı olurmusun?" sözcüklerinin ağızdan dökümlesi.
* Ve "Benimle Evlenir misin?" ile final.

23EKIM11

Ceketini de al git be...!

2011-10-18T02:45:00.000-07:00

* Münferit başlayan bi protestonun bile kulüp içinden, tribünlerden birilerini rahatsız etmişse, hangi saflarda olduklarını ortaya çıkarmışsa başarıldır. Evet, sayı ve organizsayonda bir takım eksiklikler, sıkıntılar yaşanmış olunabilir hatta orada ki bireysel davranışlarda sorgulanabilir, eleştirilebilir ama bi şeylere bi yerlerden başlamak gerek. Umarım bu yapılan bi şeyleri ateşler ve giderek büyüyerek devam eder.
Gelenlerin de yüreğine sağlık.

Herşeyden, kendimden bile önce Beşiktaş!

Fotoğraflaşanlar #13

2011-10-05T11:03:00.000-07:00

Ahmet Enes - Cennet

2011-09-28T08:46:00.000-07:00

2 Temmuz 1993 - Katillerine sahip çıkan devlet!

2011-07-02T11:10:00.000-07:00

...2 Temmuz 1993. İlk önce katilleri temize çıkartmak için başka suçlular aradılar, daha sonra Alevi çalıştayları yaparak Aleviliği zihniyetlerine uygun kalıba sokmak için çaba gösterdiler, yıllardır Madımak Oteli'ni “Utanç Müzesi” olmasını isteyen insanlara inat bilim ve kültür müzesi olarak düzenleyip hayata geçirdiler, bi de utanmadan 33 kişiyi katlederken ölen Ahmet Alan ve Hakan Türkgil gibi faşist-yobazların isimlerini bu insanların isimleri yanına yazdılar. Bunu ise insanca düşündük safsataları ile süslediler. Yetinmeden düzenin valisi tarafından her sene düzenlenen anmaları yapmak isteyenlere tehtidler savurdular. Bugün yapılan gösterilerde ise hastalıklı zihniyetlerini yaptıkları müdahaleyle iyice ortaya serdiler.

68 aynıydı, 78 aynıydı, 80 aynıydı, 93 aynıydı ve niceleri hep aynıydı; yıl 2011 ve bu hastalıklı zihniyet bugünde aynı, hiç değişmedi!

Şarkılarla Geçtim Aranızdan

2011-06-24T14:31:00.000-07:00

Çok iken bir şeydik, bir iken çok şey... Acı biber turşusu yedik. Otuz metre karede her şeyle çok seviştik. Toprak sahipleri, çok uluslu şirketleri ve işbirlikçi yerlileri, çete sahipleri ve yalakaları, baş ve bakanları, milletlerin bekçileri ve sürülerinin olduğu yerde yer kavgası vermedik. Hiçbir yerdeydik...

Fotoğraflaşanlar #12

2011-06-18T01:34:00.001-07:00

Biz başka severdik, o sebepten başka sevmedik!

2011-06-12T05:10:00.000-07:00

... büyük üstad Nazım Hikmet'in “Biz başka severdik, o sebepten başka sevmedik” dediği gibi bizde başka sevdik. Kimin Beşiktaş'ı niçin sevdiği beni ilgilendirmez ama Beşiktaş tek başına ne futboldur, ne bir-iki kupa ne de para için gelen dünyaca ünlü fotbolculardan ibarettir. Beşiktaş Şeref Bey'dir, Baba Hakkı'dır, Fuat Balkan'dır, Süleyman Seba'dır, Baba Recep'tir; kalbinde yaşatan, hizmet eden niceleridir. Futbolundan, hentboluna, satrancına kadar Beşiktaş armasının taşındığı her yerdir.
Her sene buradan insanları eleştiriyoruz, yerden yere vuruyoruz. Tek derdimiz birileri yazdıklarımızı okurda bu tür anmalara katılarak Beşiktaş'ın sadece alınan bir-iki kupadan ibaret olmadığının idrak edilmesi içindir. Bu sene geçen senelere göre gözle görülür bir artış söz konusu, tabiki bu artış öyle yüzlerce ifade edilebilecek gibi değil ama olsun bu da insanı mutlu etmeye yetecek bir durum. Aslında bir oyuncu için 10-15 bin kişinin tribünleri doldurduğu düşününce gönülde bir burukluk olmuyorda değil.

Geçmiş zamanlarda oyuncular, amatörler, yöneticiler bu tür anmalara katılır, sezonu bu şekilde açarlardı. Günümüzde taraftarın bile doğru dürüst önemsemediği bu tür anmalara yöneticileri görmek imkansız, en fazla parayı basıp çelenk gönderiyorlar. Ligden düşen, şampiyon olan takımının yanında olmayan bir başkanın böyle bir anmada olmasını beklemek sanırım hayalprestliğin nirvanası olur.
Şeref Bey'i anmaya gelen, gelmek isteyip işleri dolayısıyla gelemeyen gönüldaşlara selamlar olsun. Geri kalan mı? Koy gitsin!

Beşiktaş Şeref'tir; Şeref Beşiktaş'tır!

Beşiktaş Şeref'tir; Şeref Beşiktaş'tır!

2011-06-06T13:08:00.000-07:00

Güneşi İçenlerin Türküsü - Nâzım Hikmet

2011-06-02T10:47:00.000-07:00

Bu bir türkü: -
toprak çanaklarda
güneşi içenlerin türküsü!
Bu bir örgü: -
alev bir saç örgüsü
kıvranıyor;
kanlı, kızıl bir meşale gibi yanıyor
esmer alınlarında
bakır ayakları çıplak kahramanların!
Ben de gördüm o kahramanları,
ben de sardım o örgüyü,
ben de onlarla
güneşe giden
köprüden
geçtim!
Ben de içtim toprak çanaklarda güneşi
Ben de söyledim o türküyü!
Yüreğimiz topraktan aldı hızını;
altın yeleli aslanların ağzını
yırtarak
gerindik!
Sıçradık;
şimşekli rüzgâra bindik!
Kayalardan
kayalarla kopan kartallar
çırpıyor ışıkta yaldızlanan kanatlarını.
Alev bilekli süvariler kamçılıyor
şaha kalkan atlarını!

Akın var
güneşe akın
Güneşi zaptedeceğiz
Güneşin zaptı yakın!

Düşmesin bizimle yola:
evinde ağlayanların
göz yaşlarını
boynunda ağır bir
zincir
gibi taşıyanlar
Bıraksın peşimizi
kendi yüreğinin kabuğunda yaşıyanlar!
İşte:
Şu güneşten
düşen
ateşte
milyonlarla kırmızı yürek yanıyor!
Sen de çıkar
göğsünün kafesinden yüreğini;
şu güneşten
düşen
ateşe fırlat;
yüreğini yüreklerimizin yanına at!

Akın var
güneşe akın
Güneşi zaaptedeceğiz
Güneşin zaptı yakın!

Biz topraktan, ateşten, sudan, demirden doğduk!
Güneşi emziriyor çocuklarımıza karımız,
toprak kokuyor bakır sakallarımız!
Neşemiz sıcak!
kan kadar sıcak
delikanlıların rüyalarında yanan
o "an"
kadar sıcak!
Merdivenlerimizin çengelini yıldızlara asarak
ölülerimizin başlarına basarak
yükseliyoruz
güneşe doğru!
Ölenler
dövüşerek öldüler;
güneşe gömüldüler.
Vaktimiz yok onların matemini tutmaya!

Akın var
güneşe akın
Güneşi zaaaptedeceğiz
Güneşin zaptı yakın!

Üzümleri kan damlalı kırmızı bağlar tütüyor!
Kalın tuğla bacalar
kıvranarak
ötüyor!
Haykırdı en önde giden,
emreden!
Bu ses!
Bu sesin kuvveti,
bu kuvvet
yaralı aç kurtların gözlerine perde
vuran,
onları oldukları yerde
durduran
kuvvet!
emret ki ölem
emret!
Güneşi içiyoruz sesinde!
Coşuyoruz,
coşuyor!...
Yangınlı ufukların dumanlı perdesinde
mızrakları göğü yırtan atlılar koşuyor!

Akın var
güneşe akın
Güneşi zaaaaptedeceğiz
Güneşin zaptı yakın!

Toprak bakır
gök bakır.
Haykır güneşi içenlerin türküsünü,
Hay-kır
Haykıralım!

Nâzım HİKMET

Metin Lokumcu

2011-05-31T13:53:00.001-07:00

Fotoğraflaşanlar #11

2011-05-29T01:43:00.001-07:00

İnternetime Dokunma Mitingi

2011-05-16T15:12:00.001-07:00

İnternet üzerinde filtreleme programı diye arattığımda 2007 tarihili bir habere denk geldim, şöyle yazıyordu; "Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (RTÜK), internet kullanımını çocuklar için bir tehlike olmaktan çıkartmak, çocuklara güvenli internet imkanı sunulmasında anne ve babalara destek olmak amacıyla internet sitesine ücretsiz filtreleme programı yerleştirdi". İnternetde arattığımızda bu ve benzeri birçok basit uygulamayı bulmak mümkün. Peki ne oldu da devlet baba (hükümet) bugün bir anda çocuklarımızın güvenliğini, ahlakını bizden çok daha düşünür oldu? Evet, asıl sorulması gereken soru bu. İstenen söylendiği gibi çocuklarımızın güvenliği mi yoksa insanların fişlenmesi, bilgiye ulaşmak isteyenlerin önün kesilmesi, kendi gibi düşünen bir toplum yaratma çabası mı? İlk seçenek yukarıda verdiğim örnek göze alındığında pek makul gözükmüyor. “Bu tür bir uygulamayı biz nasıl kuralım” gibi bir savunma şu devirde pek gerçekçi değil, siz yapamasanız bile çevrenizde gerek parayla gerekse yapabilecek ahpab eş dost bulabilirsiniz. Bazı insanların savunması ise “bakın adam elli defa dedi öyle bir şey yok” gibi yaklaşımlar. Bırakın btk başkanını bu ülkenin başbakanı sabah söylediğini akşam kendi ağzıyla yalanlayabiliyorsa hazırlanan belgede ki maddeler ortadayken sırf “bunu nasıl sansür olarak algılayabiliyorsunuz” tarzında yaptığı açıklamadan dolayı btk başkanına inanmak, bu cümlelere itibar göstermek pek akıl karı değil! Bazı gazete köşelerinde ise yapılmak istenenin sansür olmadığı ısrarla dile getirilirken maddi açıdan getireceği artı olarak ise “bu sayede çocuklarının gelişimine kötü etkiler getireceğini düşünenler güvenle evine internet alabilcek bu da internet kullanan insan sayısında artış gösterecek” diyerekten tedavisi zor bir hastalığa tutulmuş hasta misali belirtiler göstermektedirler. Benim takıldığım başka bir savunma biçimi ise “nasıl uygulanacağını görmeden eleştirmeyin“ tarzı yaklaşımlar, bu tarz gayet masumane, geçmişten bi haber, siyaset ile hayatlarındaki gerçeklerden bi haber yaşayan insanımızın safça yaklaşım şekli. Siz hangi yasanın çıkmasından kısa süre sonra “ bu bizim halkımızın zararına oldu” diyip kaldırıldığını? Yaklaşık bir aydır “İnternetin Güvenli Kullanımına İlişkin Usul ve Esaslar” tartışıla duruyor, sonunda internet ortamında yapılan örgütlenme sonucunda Pazar günü –arap ülkelerindeki ayaklanma gibi- Türkiye’nin dörtbir tarafında insanlar biraraya geldi. Bu mitingin siyasal olduğunu idda edenler oldu. Evet, siyasal tarafıda elbet olacaktır. Nasıl ki birilerinin ölüsü üzerinden din kullanılıyorsa, siyasete alet ediliyorsa bununda siyasi bir malzeme tarafı olacaktır. Ama bu yürüyüşü diğerlerinden ayırt eden tarafı; bugüne kadar herhangi bir gösteriye katılmamış, genci, yaşlısı, sağcısı, solcusu, ünlüsü, ünüsüzü halkın birçok farklı kesiminden farklı platformalardan insanın bu sansüre, özgürlüğüne yapılan müdahaleye ses çıkartmak için bir araya gelmesiydi.

İstanbul’da ki özgürlükçülerin toplanma yeri Taksim’di. Taksim meydanından tünele kadar olan yürüyüşte binler olduk, sel gibi aktık. Elimizde pankartlar ağzımızda sloganlar kah sert kah espirili bir şekilde rengarenk, karnaval havasında bir protesto gösterisi düzenledik. Bizler 15:30 gibi gösteriden ayrılırken daha arka saflardan yeni kalabalıkların gelişi, akşam gösterinin görüntülerini izlediğimde ne kadar büyük bir protesto gösterisi yapıldığı görmek benim adıma sevidiriciydi. Malumunuz insanımız toplum bilincine ulaşamamış bireylerden kurulu, kendine dokunmadığı sürece ses veren bir toplum değiliz. Umarım bu hem bir başlangıç olur hemde bu zihniyetin aklına başına almasını sağlar.

2010-2011 Hentbol Süper Lig Şampiyonu BEŞİKTAŞ, her zamanki gibi!

2011-05-15T00:27:00.000-07:00

* Telkinler, insanların birbirlerine haber vermesi, sanal ortamda organize olunması sayesinde bugün salon gayet doluydu. Tabiki sadece şampiyonluk maçı olduğunda değilde her zaman böyle olması dileğiyle diyelim.

* Özellikle maçın ilk yarısı İzmir BB kazanmak için bütün eforunu sarf etti, bi ara farkı 5 sayıya kadar çıkartmasına rağmen taraftar takımın oyundan kopmaması için elinden geleni yaptı; taraftar coştu, takım coştu; takım coştu, taraftar kendinden geçti. Maçın 2. yarısının ortasından sonra ipleri elimize aldık ve maçıda 33-27 kazanarak bu sezonki 3. kupayı müzemize götürdük.

* “Baba çok sağlam tribün yaptık” diye sağda solda anlatarak hava atılacak futbol haricinde ki branşlarda gördüğüm son yıllardaki en başarılı tribün performansıydı. Biraz kaba olacak ama götümde ki donuma kadar terledim, hatta yerde ufak bi gölcük oluştu desek yeridir.

* Bir iki ufak küfür haricinde rakiple uğraşmak yerine takıma destek verilmesi tribün açısından centilmenlik ve taraftarlık nasıl olunurun örneklerindendi.

* İçerisi tıklım tıklım, insanların kendinden geçmiş, bi de ortam havasız; arkadaş bu salona kim bakar, görmez mi havasız olduğunu, neden yatırım yapıp doğru dürüst bir havalandırma yaptırmaz? Yuh!

* Ne ligden düşerken, ne de şampiyon olurken takımın yanında olmayan başkana .........!

* Maçın son dakikalarını ve kupa seramonisini elimizden geldiğince görüntülemeye çalıştık. Gelmek isteyip gelemeyen, başka şehirde ülkede olan, taraftar olduğunu söyleyip bu tür branşlarla yakından uzaktan alakası olmayan arkadaşların izlemesi için yukarıda ki vimeo bağlantısına buyurunuz.

Lâlezar

2011-05-13T10:41:00.001-07:00

Yağmurdan sonra etrafı kaplayan toprak kokusu beni mest eder...

Filmlerde ” kuzum pembe panjurlu bir evimiz olsun, bahçesinde çocuklarımız koşsun” tarzı replikler vardır ya bende bu repliklerde ki gibi hayalleri olan biriyim. Hayallerimde pembe panjur olmasa dahi envai türlü sebzelerin yanısıra türlü türlü çiçekler yetiştireceğim bağı bahçesi olan bir köy evi süsleyiverir. Sabah kalktığım zaman büyük şehirin o kokuşmuş havasını solumak, karşı binanın duvarı ile selamlaşmak, keşmekeş trafik içerisinde kaybolmak yerine ayvana çıkıp dağların üstüne çöken sisi görmek, etrafta farklı hayvanların seslerini duymak, ciğerlerimi o temiz hava ile doldurmak ve toprakla bir bütün olarak yaşamak beni cezbeder. Belkide toprağa bu kadar özlem duymamın nedeni köyde doğan bir insan olmamdır. O zamanın şartlarından dolayı baba İstanbul'u yolunu tutunca daha sonra bizede taşı toprağı altın memleket İstanbul'un yolları gözükmüş. Bendeniz küçük, minnacık bir yaşında bebek; tâ o zamandan bu zamana kadar bu büyük şehrin derdini tasasını çekiyoruz. Yazları maddi durumumuz, tatil süremiz izin verdikçede yepyeşil memleketimize doğru yol alıyoruz. Malum oralara gittikçe içimizde ki özlemi bir nebze gidersekte İstanbul denilen şehir her tarafı betonlarla kuşatılmış, insanların doğaya yabancılaştırıldığı bir kent! Bu beton şehirde birçok kişiye göre ben biraz daha şanslı olsam gerek, oturduğum apartmanın önünde birkaç metrekarelik bir alan bulunmakta; işte bu alanda gül, sardunya, yonca, birkaç fidan ve son olarak uzun zamandır yetiştirmek istediğim laleler mevcut. Her zaman şu dünyaya kalıcı bir eser, insanların yararına bir şeyler bırakmadan gitmek istemediğimi dile getirip durdum. Birkaç çiçek dikmek bu düşüncemi tam olarak karşılamasada insanların binanın önünden geçerken rengarenk bahçemi görüp tebessüm etmeleri bile beni mutlu eder.

Yukarki satırlarda toprağa olan özlemimizden, nedeninden bahsettik ama “bu lâle yetiştirme hevesi nereden çıktı” derseniz eğer daha önceden burada paylaşmış olduğum Katre-i Matem isimli İskender Pala'nın kaleme aldığı romanı hedef göstereceğim. Yazar lâleleri o kadar güzel anlatmıştı ki içimde lâle yetiştirmek için önlenemez bir istek duydum. Belki bu kelimelerim sizlere abartılı gelebilir, ama değil. Manyak mıyım? Değilim, tabiki bir erkeğin bu tür şeylerle uğraşması biraz garip gelebilir, kabul ediyorum. İşte bu hevesle gerek farklı sayfalardan gerekse bloglardan temaslar kurarak bilgiler edindim, daha sonra geçen ekim ayı gibi en yakın fidanlığa gidip fark farklı renklerde lâle soğanları satın aldım. Bir insanın çocuğu doğmadan önceki zamanlarda nasıl odasını, giyeceklerini hazırlarsa bende lâlelerim için onların evi olacak toprağı çiçekçiden aldığım gübreli toprakla harmanladım, iyi bir ortam hazırlamak için çaba gösterdim. Daha sonra ise tek tek ellerimle, özen göstererek toprağa ektim. Lâleler sonbahar aylarında ekiliyor ve bahar aylarında yüzünü göstermeye başlıyor. - Birkaç cümle önce manyak değilim dedim ama şimdi yazacaklarım kesinlikle manyakça- Ekmemden bugüne kadar olan süreçte her sabah çiçeklerime “günaydın” diyerek güne başladım, her akşam “iyi akşamlar” diyerekten günü bitirdim. Kısacası sadece ekmekle, su vermekle yetinmedim lâlelerime sevgide verdim. Biliyor musunuz bir canlının ellerinizde büyüdüğünü görmek size inanılmaz bir mutluluk veriyor, önlenemez bir bağlılık hissi doğuruyor. Ben bekar olduğum, doğal olarak da çocuğum olmadığı için böyle bir hissin ne anlama geldiğini bilmiyorum, aynı kefeye konmaz ama bu çiçek yetiştirme işi bile insana farklı hisler tattırmak için yeterli oluyor. O kadar ki ilk lâlerim çıktığı zamanlarda iki tane lâlemi dangozun biri veya birileri koparmıştı; nasıl sinirlendiğimi, o insanları nasıl pança pinçik hale getirmek istediğimi anlatamam.
Şunu diyebilirsiniz; “bu kadar üzerine titremenin, beklemenin, masrafın ve uğraşmanın sonucuna değdi mi ve biraz abartmıyor musun?” Fotoğraflarda da göreceğiniz üzere kesinlikle değdiğini söylemeliyim, ayrıca abartmıyorum. Denemenizi öneriyorum.

Devrimden Sonra [2011]

2011-05-08T12:16:00.000-07:00

Sinema tarihine bakıldığı zaman yapılan filmler sadece sanat veya para için yapılmamıştır. Bazen yaşam tarzlarının empoze edilmesi, bazen farklı düşünceleri karalamak, bazen ise istenilen siyasal düşünceleri şırıngalamak içinde kullanılmıştır. Örnek olarak abd'nin devamlı dünyanın başına gelen belalar serisinden kendine kurtaracı rolü biçmesi veya yahudilerin 2. dünya savaşını konu alan bilmem kaç yüz film çevirmesi gibi konular gösterilebilir. Sinema, basın gibi yazı veya görsel iletişimi iyi kullanabilen düşünce toplulukları çok daha büyük kitlelere rahat bir şekilde ulaşabilmekte, isteklerini, dertlerini, yapabilceklerini anlatarak kendine meyilli veya kendi gibi olanlar ile buluşabilmektedir. Tabi burada altı çizilecek nokta bu iletişim yapılarını iyi kullanabilmek. Belli bir süredir beklenen bir film olan “Devrimden Sonra” 6 Mayıs gibi anlamlı bir günde vizyona girdi. Konu olarak bakıldığı zaman gerçekten ilgi çekici, oyuncu kadrosu kaliteli oyunculardan oluşmuş, filmin arkasında ise Nazım Hikmet Kültür Merkezi var. Peki bu kadar artının olduğu bir film nasıl mundar edilir?

Filmin ismine bakıldığı zaman siyasi bir film olacağı aşikar, yıllarca karalama kampanyasına maruz kalmış bir siyasal görüşün anlatıldığı bu film muhafazakar olan Türkiye toplumuna göre zaten tersken siz filmi propaganda tarzı ele almaya kalkarsanız eğer benim gibi bir izleyicinin aklına ilk gelecek olan “bu film sadece belli bir kesim için çevrilmiş” düşüncesidir. Kısacası yukarıda yazdığım büyük kitlelere ulaşma hedefi düşüncesine tezat olan sadece birilerinin kendini eğlendirme çalışmasından öteye gitmeyen bir çalışma ortaya çıkar. Filmin yönetmeni Mustafa Kenan Aybastı “Ama ben sosyalistlerin izlemesi için bir film yapmadım” diye söylesede 8 farklı kısa öykünün birleşmesinden, belli bir konu bütünlüğü olmayan, özü sosyalizm olan bir sinema filmine Türkiye'de hangi profilde izleyici gider ve sayısı ne kadar olur? İllaki sosyalizm şudur budur diye üstüne basarak sadece belli bir kesime hitap etmek yerine dünyada birçok örneği olan tarzda insanların bilinçaltlarına hitap eden daha büyük kitlelere ulaşabilen filmler yapmak daha mantıklı değil midir? Tabiki isteyen istediğini yapar, ama bana göre kötü bir yapım, sevgili dostuma göre ise “ilkokul müsamelesi gibi olmuş”.

Buradan yönetmenin film ile ilgili söyleşisine ulaşabilirsiniz.

1 Mayıs - Boyun Eğme

2011-05-02T11:37:00.000-07:00

Genellikle sabahları omuzlarımda bir yük, kafamda tepinin filler, içimde bir karamsarlıkla uyanırım. Bu sabah ise farklı(!), yeni bir yaş, yine bir bayram. Ne güzel... Dünden kalan yorgunluğa gece uykusuzluk, sabah erken kalkmakta eklenince ortalıkta ruhvari dolaşan bir tip peydah oluyor. Ağır hareketlerle ancak yarım saatte el yüz yıkama faslı, giyinme derken evden çıkabiliyorum. Malum günlerden pazar, insanların çoğu yataklarda, olmayanlar ise bayram için toplanılacak semtlerde, yollar bomboş, minübüsler yolcu avında, ağır ağır seyirde. Mimübüsdeyken yol kenarında bir duvarda gözüme bi afiş çarpıyor; “1 Mayıs'ı bayram yaptık, Taksim'i açtık” diye. Aklıma 2009 yılında sendika binasının önünde polisin vatandaşlara yaptığı müdahale geliyor. Dışarıya çıkmaya çalışan vatandaşlara panzerlerin tazikli su sıkarak binadan dışarı çıkarmamak için yaptıkları, bir devlet memurun bir polis memuru tarafındanyerdeyken kafasına atılan tekmeler, sonra aklıma miting dağılırken sessiz sedasız yürüyen gençlere tekme atan polisler. Bu afiş istemsizde olsa düşünmeye itiyor insanı; “bu insanlar tazyikli sulara, biber gazlarına, coplara, tekmelere, yumruklara, tokatlara rağmen mücadele etmeselerdi siz yine bu hakkı tanırmıydınız?” diye. Her zamanki gibi istikametimiz Üsküdar, malum Taksim'e en kolay çıkış güzergahı Dolmabahçe. Ama daha önemlisi Şeref Bey'in o güzel yüzü. Tek taşla iki kuş, Hak ve sevda!
Bu senenin en farklı görüntüsü sanırım Numan Kurtulmuş'un partisi olan Has Partiydi, ondan sonra ise mitinge mehteran ile gelenlerdi. Pek alışagelmiş bir durum değil! Biz ise geçen seneki gibi bu senede TKP ile beraber yürüdük. Bu esnada TKP'nin seçim için hazırlatmış olduğu kısa filmlerinde çok başarılı olduğunu söylemeliyim, diğer partilerin oy isteyen saçma sapan afişleri yerine oy isterken mesajda verme çabası takdire şayan, düşünenlerin akıllarına sağlık.
Ağır adımlar, sloganlar, şarkılar ve büyük bir kalabalıkla yürüyüp meydana polis aramasını geçtikten sonra ulaşabildik. Gerçekten mahşeri bir kalabalık, iğne atsanız yere düşmez. Sendikalar, partiler, taraftarlar, işçiler, emekçiler, feministler, travestiler,eşcinseller, kapalılar, açıklar, çocuğunu yanına alıp gelenler ve niceleri. Sesini duyurmak isteyen herkes, bir renk cümbüşü, ne hoş! İşin daha güzeli ise son iki senedir meydanda veya ondan öncesinde şiddet olaylarının meydana gelmemesi, siz bunu nasıl algılarsınız bilmem ama ben polisin yani kısacası devletin halkına güç gösterisi peşinde koşmak yerine insanlara haklarını verdiklerinde hiçbir olayın olmadığını göstergesi olarak algılıyorum.

Sonuç olarak şarkılarla, türkülerle, halaylarla, sloganlarla bayramımızı kutladık. Son söz ise TKP'nin dediği gibi; ”boyun eğme”.

Tiyatro - Ben Sinema Artisti Olmak İstiyorum

2011-04-06T08:38:00.000-07:00

Yakın zaman içerisinde geçmiş günlerin birinde ismini hatırlayamadığım bir kanalda Nilgün Belgün kızıyla beraber konuk olmuştu. 58 Yaşında olmasına rağmen hâlâ neşesini korumaya devam ediyor. Hayata böyle sıkı sıkıya tutunan, enerji dolu olan insanları severim, ki bende aynı karakterde bir insanım. Programda konuşulan konular kişisel, medyatik şeyler olduğundan dolayı pek dişe dokunur, insanın işine yarayan bilgiler teşkil etmesede gayet keyifli bir sohbet olduğunu söylemeliyim. Nilgün Belgün kariyerini anlatırken o kadar tiyatro oyununda oynamasına rağmen kitlelerin kendisini tevede tanıdığından bahsetmiş ve sonunda tiyatro ile sinema oyunculuğu arasında şöyle bir karşılaştırma yapmıştı; sinema yönetmenindir, tiyatro ise oyuncunundur. Çünkü sahne çıktınız mı yönetmen filan kalmaz. Siz ve seyirciler...

Erhan Yazıcıoğlu, ne yalan söyliyim ben kendisinin tiyatro oyuncusu olduğunu bilen biri değildim. Sadece tiyatro oyunculuğu mu? Sinema oyunculuğu, yönetmenlik ve seslendirme sanatçısı. Kendisini teve ekranlarında sunduğu seç bakalım isimli programdan hatırlıyorum. Yılların vermiş olduğu gözlemle insanda şöyle bir algı oluşuyor;”eğer bu insan böyle bir program sunuyorsa çoğunlukla boştur” Ama malesef ki böyle ülkemizde oduncu olacak insanlara oyunculuk, güzelliğinden dolayı sunuculuk teklif edildiğini düşünürsek ister istemez bir önyargı oluşuyor. Herneyse, geçte olsa kendisinin gerçekten donanımlı bir insan olduğunu öğrenmiş bulunmaktayım.

Tanıtmak istediğim amerikalı bir yazar olan Neil Simon’ın kaleme aldığı çevirisini Bilge Koloğlu’nun yaptığı yönetmenliğini ise S. Bora Seçkin üstlendiği “Ben Sinema Artisti Olmak İstiyorum” isimli tiyatro oyunu. Tiyatro veya sinemaya giderken insanlar yapılan tanıtıma bağlı olarak bir beklenti içerisinde giderler ve konu ağırlıklı olarak bu şekilde geçer. Ne biliyim komedi diye giderseniz gülmek isterseniz, dram için giderseniz eğer ağlamak isterseniz gibi. Bu tür tek duygu üzerinden gidilen oyunlarda izleyici tek bir hedefe odaklanacağından dolayı beklentiler belli bir seviyede kalırken oyuncular içinde iş biraz daha kolaylaşıyor. Ama bir dram üzerinden komedi çıkarmak isterseniz öyle bir denge sağlamanız gerekir ki izleyici keyif alabilsin, sıkılmasın, farklı duyguları aynı anda yaşayabilsin. Sadece konunun başarılı olması bazı durumlarda yetmez, oyuncuların performansıda eşlik etmesi gerekir, işte oyunumuzda bu iki faktörün birleştiği oyunlardan biri!

Terkedildikleri o günden bugüne kadar tam tamına on altı yıl geçmişti. Nasıl karşılanacağını bilmeyerek girdi kapıdan, daha uyanmamıştı. Onu karşılayan Steffy’di (Ezgim Kılınç). Steffy onun sevgilisiydi; alımlı, hoş bir kadındı. Kısa bir konuşmadan, tanışma faslından sonra Steffy işleri için ayrıldı evden, artık oda da tek başınaydı. Heyecan, korku, tedirginlik, mutluluk, karamsarlık gibi duygular birbiriyle yarışıyor, hepsi birbirine galip gelmeye çalışıyordu. Kısa bir süre sonra beklenen an geldi çattı. Dün akşamdan kalmış halde gözlerini açamaya çalışan Herbert ile odanın ortasında karşılaştılar, ne diyeceğini bilmeyerek geçen o kısa zaman dilimi ne kadar uzun sürmüştü, bitmek bilmeyen saniyeler. Her biri bir sene gibi. Halbu ki aklından geçenleri defalarca tekrarlamış, aklının bir kenarına asmıştı. Sonunda cesaretini topladı ve konuşmaya başladı, ağzından sözcükler ağır ağır dökülüyordu; “ben kızın Libby”. Libby (Derya Çetinel) artist olmak için gelmişti Hollywood’a, onu yıldızlarla tanıştıracak belki de yıldız yapacak olan on altı yıldır görmediği senarist babası Hervert Tucker’dı (Erhan Yazıcıoğlu). Dıştan görünen, istenen yıldız olmaktı da gönülden geçen yıllardır görmediği babasıyla birkaç gün geçirmek, sevilmek, sevmek, baba diyebilmek, kızım sözcüğünü duyabilmekti.

Konunun temeli dram olsada oyun içerisinde kendinizi komedi içerikli bir oyunda hissettiren sahneler mevcut, tabi bu o kadar güzel kurgulanmış ki ne fazla ne az. Farklı farklı duyguları aynı dakikalarda yaşatabilen kaliteli oyunlardan biri, tabi burada oyuncuların performanslarını es geçmek olmaz. Bu başarılı performanslar sayesinde oyun seviye atlıyor ve aklınızda farklı bir iz bırakıyor. Baba-kız arasında geçen bu senaryo basit bir konu gözükse de o kadar güzel işlenip sahnelenmiş ki bize alkışlamak düşer. Başarılı bir oyun...!

Sonuç olarak; bu kadar övdük artık gidersiniz!

İyi eğlenceler...

Yazan : NEİL SİMON
Çeviren : BİLGE KOLOĞLU
Yöneten : S.BORA SEÇKİN
Dramaturgi : HATİCE YURTDURU
Sahne Tasarımı : AYHAN DOĞAN
Işık Tasarımı : F.KEMAL YİĞİTCAN
Kostüm Tasarımı : NİHAL KAPLANGI
Efekt : ERSİN AŞAR
Yönetmen Yardımcısı : BETÜL KIZILOK BAVLİ

OYUNCULAR
DERYA ÇETİNEL, ERHAN YAZICIOĞLU, EZGIM KILINÇ

Şakaladıklarım / 1 Nisan'dan kalanlar

2011-04-02T03:43:00.001-07:00

1 Nisan genel olarak şaka günü olarak bilinir, o gün geldiğinde aklından binbir türlü hınzırlık geçenler tarzlarına bağlı olarak bazen eşek bazen ustrubunda şakalarını gerçekleştirir. Neden böyle bir günün olduğunu bugüne kadar düşünmedim, düşününcede araştırdım; buyurun bağlantı http://tr.wikipedia.org/wiki/1_Nisan_Şaka_Günü
Sabah kalktığımda “a, bugün 1 nisan şaka yapayım” diye bir düşünce aklımdan geçmedi , sonuçta dalgınlar haricinde herkes hazırlıklı. Birşey yaptınız mı “ 1 nisan şakası diimi” diye suratınıza lafı küt diye yapıştırıyorlar. O zamanda işin espirisi, tadı kalmıyor. Böyle birgünde şaka yapmak zor, hele benim gibi “ne şakası be ya” diyen birisi için bugün sadece yapılacak şakalara karşı uyanık kalmaktan öteye gitmiyor. Ta ki bu düşüncem arkadaşın attığı mail ile beraber değişti, şeytan geldi aklıma yerleşti. Arkadaşın attığı mailin şakayla filan bir alakası yok, sadece yapılmasını istediği bir iş için rica da bulunuyor. Ama o an ne olduysa içimde ki çocuksu ruh dışarıya fırladı, kurguladı, oynadı.

Oyun başlıyor; kurbanlar, konu, oyunculuk, oyuncular.

Kurbanlar
Bayan E: gayet hoş, bekar, 1. katta m departmanında görevli.
Bay H: evli, çocuklu, s departmanında görevli.
Bay R: evli, çocuklu, benimle aynı katta m departmanında görevli.
Bay T: kurbanların içine daha sonra dahil olan Bay R'nin departmanında kat sorumlusu kişi.

Oyuncular
Bay Şekerli: sempatik, zeki, oyun kurucu, Al Pacino kadar yetenekli. :)
Stajyer: figüran
Bayan N: oyunu kurarken aklımda yoktu, daha sonra oyunu daha gerçekçi olması için dahil edildi. M departmanının yöneticisi.
Bay D: IT departmanı yöneticisi, bu karakter fiziksel olarak oyunda olmamasına rağmen ismi ile geçekliği arttırmasından dolayı gayet önemli bir karakter.
Bay F: Kendisi oyuna Bay D gibi fiziksel olarak dahil değil, olmasıda mümkün değil. Çünkü kendisi GMY oluyor. Ama oyunun iyice dozunun artması için büyük bir katkı sağlıyor.
Firma B: Şirketin net altyapısını sağlayan firma.

Şirketde görevim IT uzmanı olarak geçiyor. Bunu biraz daha açarsak şirketin bilgisayar ve network sistemlerinden sorumlu olan şahıslardan biriyim. Böyle bir güce sahip olmanın yanısıra yaptığım işi bilen insan sayısı neredeyse yok gibi, bu da insanların size inanmasını kolaylaştırıyor. O zaman konumuz belli oldu, peki insanları nasıl korkutucaz? Hımmm, şirket dahilinde -birçok şirkettede böyledir- bazı sitelere erişim yasaktır. Bazen farklı yollarla da olsa bu sitelere girişler yapılmaktadır. Konumuzuda bulduk. İlk önce kurbanlarımıza yasaklı sitelere giriş yapıldığına dair mail atıyoruz ve oyunu başlatıyoruz.

“Şirket tarafından yasaklı sitelere giriş yaptığınız tespit edilmiştir. Firma B bu tür raporları holdinge ve GMY'lere raporlamaktadır. Bir daha böyle durum yaşandığı taktirde ihtar alacaksınız” diye maili gönderip şüphe, korku karışımı zehiri kurbanlara enjekte ediyorum. Tabi şöyle bir durum var, günün 1 nisan olmasından dolayı kurbanları inandırmak kolay olmayacak. O zaman işi sanalda bırakmayıp fiziksel olarak da oyuna dahil olmam gerekiyor.
İlk önce Bayan E'nin katına farklı bir iş için inip kendisine birde sözlü olarak iletiyorum, seviye bir derece arttı. Daha sonra stajyerime Bay R'nin yanında gidip benimle Bay D'nin yaptığı konuşmayı duyduğunu söyleyip, yasaklı sitelere giriş yaptığından gem vurarak dalga geçmesini söylüyorum. Bu esnada Bay H ofisime giriyor. Oyunculuk zamanı! İnsanlara yasaklı site diye bahsettiğiniz zaman akıllarına ilk gelen +18 içerikli siteler geliyor, ki bu da insanların evli-çocuklu olması, iş korkusu gibi nedenlerden dolayı korkularını iyice katlıyor. Bay H'a Bay D'nin aradığını holdingin IT departmanıyla kendisinin arasının iyi olduğunu ve GMY'lere bu raporu göndermeden önce bilgilendirmek isteklerini aslında kendisinin mail atacağını ama durumunun müsaid olmamasından dolayı beni aradığını benim de bunun üzerine maili attığımı belirttim. Bu konuşmalar esnasında stajyerim tarafından zehir iyice zerk edilen Bay R içeriye giriyor. Bay R hâlâ bunun 1 Nisan şakası olması ümidi içerisinde, ama Bay H ile aynı konuyu konuştuğumuzu söyleyince afallıyor, zehir iyice vücudu sardı. Bay H alacağı ihtarın yanında isminin farklı bir şekilde ortaya çıkması kendisini rahatsız ediyor. İki kurbanı yollayıp oyunun devamını düşünmeye başlıyorum. Birkaç dakika geçmeden hesapta olmamasına rağmen oyuna dahil olacak başka bir kurban içeri giriyor, Bay T. Bay R olayı Bay T'ye anlatıyor, Bay T'de olayı anlamak için olaya dahil oluyor. Bay T ile de aynı oyun devam ediyor. Bay T olayın 1 Nisan şakası olduğunu anlamak için arada bir sırıtıyor ve benimde pot kırmamı bekliyor. Ama beklediği olmuyor, bilmeden oyuna dahil oluyor. Aslına bakarsanız eğer buraya kadarını planlamıştım ama daha sonrasını düşünmemiştim, ama işte çocuk ruhumuz yine dur durak bilmiyor. Aha yeni bir fikir daha; oyuna yöneticilerini sokucaz.

Bir kat aşağıda bulunan Bayan N'e durumu anlatıyorum ve ikna ediyorum. İlk başta başaramayacığını söylüyor ama bu komediyide kaçırmak istemiyor. Plan hazır; yöneticimiz GMY Bay F'nin aradağını söyleyip bu rezilliği açıklamalarını isteyecek kurbanlarımızından. Kurbanlar aranıyor ve çağrılıyor. Ofise ilk gelen Bayan E, başlıyoruz sorguya. Bayan E şaşkın, olayı nasıl açıklayacağını bilmiyor, panik halinde. Yöneticimiz Bayan N ile Bayan E'nin arasının iyi olmasından ve iyice kendisini bitirmemek için durumu açıklıyoruz ve olayın diğer kurbanlarına durumu çaktırmamasını rica ediyoruz. İlk kurbanımız artık rahata erdi. :)
Kısa süre sonra diğer iki kurbanımız gözüküyor. Hesap sorma işlemine devam, ten rengi beyaz olan Bay R ne diyeceğine bilememenin verdiği sıkıntıyla kıpkırmızı. Bay T bir ara Bay R'ye dönerek “olum ya, yaptıysan söyle” diyerek iki dakikada elemanını satışa getiriyor. Komik bir durum, kahkahayı patlatmamak için kendimi zor tutuyorum. Bu esnada m departmanında işlerini yaptırmak için Bay H gözüküyor. Kapalı cam kapılar arkasında bizleri görünce olayı anlamaya çalışıyor. Bana doğru ne oluyor tarzı hareketler yapıyor. Bende olayı el kol hareketleriyle anlatmaya çalışıyorum. Ofise girip girmemekde kararsız. İstesem böyle bir fırsat ele geçmez, kendisinide ofise çağırıyoruz, artık bütün kurbanlar aynı odada. Herkes şaşkın, panik halinde, ne diyeceklerini bilemeyen kurbanlara yüklendikçe yükleniyoruz. (Esmer olan Bay H'nin MJ gibi nasıl beyaz olduğunu görseniz şaşırısınız) Artık dayanamayan Bayan N “beni çıkart artık” diyor. Sanırım oyunu bitirme zamanı geldi, 1 NİSAN!

Sonrası mı? Ben kaçıyorum arkamdan kurbanlar kovalıyor. Kahkahalar ofisi, katı inletiyor.

Bay R'nin daha sonra yaptığı itiraf şakanın ne kadar etkili olduğunu açıklıyordu.
- Olum ya Bay T gelip “şaka değilmiş gerçekmiş adam ciddi” dediğinde ömrümün ömründen gitti o yarım saatte. Hele seni Bayan N'nin ofisinde gördüğümde bir ateş yükseldi .ötümde bir terleme oldu, donum .ötüme yapıştı.”

Cihangir'in belalısı Kötü Kedi Şerafettin

2011-03-29T12:58:00.000-07:00

Otuz beş yaş - Cahit Sıtkı Tarancı

2011-03-28T06:21:00.000-07:00

Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider

Şakaklarıma kar mı yağdı ne?
Benim mi Allahım bu çizgili yüz?
Ya gözler altındaki mor halkalar?
Neden böyle düşman görünüyorsunuz;
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?

Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim:
Nerde o günler, o şevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben değilim
Yalandır kaygısız olduğum yalan.

Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;
Hatırası bile yabancı gelir.
Hayata beraber başladığımız
Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;
Gittikçe artıyor yalnızlığımız

Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!
Her yıl biraz daha benimsediğim.
Ne dönüp duruyor havada kuşlar?
Nerden çıktı bu cenaze? Ölen kim?
Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar.

N'eylesin ölüm herkesin başında.
Uyudun uyanamadın olacak
Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak.
Taht misali o musalla taşında.

Tiyatro - Karanlık İşler

2011-03-27T04:49:00.001-07:00

Robin Hawdon yazdığı Özcan Özer'in çevirmenliğini yaptığı yönetmen koltuğunda ise Mutlu Güney'in oturduğu “Karanlık İşler” isimli oyun devlet tiyatrolarında sahnelenmeye devam ediyor. İsterseniz eğer bu bağlantı üzerinden bilet satın alabilirsiniz. Amerikanvari komedi tarzında olan oyunumuz iki perde üzerinden yedi kişilik bir oyuncu kadrosuyla 1,5-2 saatlik bir zaman diliminde sahneleniyor.

Komedi içerikli bir oyun olan Karanlık İşler'e konusu açısından bakıldığı zaman hani öyle al benisi olduğu söylenemez, hani amerikan komedi filmlerinde insanlar gülsünler diye çevrilen ama ne doğru dürüst kahkaha atabildiğiniz ne de yerden yere vurabildiğiniz filmler vardır ya işte öyle bir şey. Oyundan çıktığınızda kahkahalar atmış olmuyorsunuz ama yüzünüzde bir nebze tebessüm kaldığını söylemeliyim. Sıkılmadan zaman geçirmenizi sağlayacak oyunlardan biri.
Oyuncuların performanslarına baktığımız zaman ise önce çıkan bir oyuncu bulunmuyor. Roller gayet dengeli bir şekilde dağıtılmış ve oyuncular karakterlerin hakkını gayet güzel bir şekilde abartmadan veriyorlar.

Bir iki kelamda oyunun konusu hakkında yazalım: Mandy sabah uyandığında dün geceyi beraber geçirdiği Garry'i hâlâ yatağında görünce paniğe kapılır, saat ilerlemiştir ve mafya babası, kötü ünü ile meşhur Koca Mack haftalık hasılatı almak için Mandy'e gelmek üzeredir. Mandy, Koca Mack'in gece kulubünde çalışmakta ayrıca bölgelerden gelen hasıtlar onda toplanmakta daha sonra Mack tarafından teslim alınmaktadır. Tabiki daha önemlisi Mandy Koca Mack'in yavuklusudur. Garry'i Mandy'nin evinde gören, onu boynuzladığını anlayan Koca Mack'in yapacakları tahmin bile edilemez. Koca Mack rolunde teve ekranlarından da tanıdığımız Levent Özdilek oynuyor ki ben kendisini hem kalıbından hem sesinden hemde simasından dolayı çok daha ciddi rollere layık görmüş bir insanım. Tamam bu oyunda mafya babasını canlandırmış olabilir ama sonuçta oyun komedi, kendisine daha ağır rollerin çok daha iyi yakıştığını düşünüyorum. Devam edelim: bu panik içerisinde kapı çalınır ve Mandy Garry'i banyoya saklayıverir. Gelen komşusu ve iş arkadaşı Tania'dır. Mandy, Tania'ya banyoda ki kişiyi Tania'nın sevgilisi olarak tanıtacaklarında anlaşılır. Derken bu ikili evin içerisinde kaybolurken yavaşça kapı açılır ve içeri hasılatı getiren kurye Terry girer. (Oyunun en komik karakteride bu karakter: Tolga Evren) Banyonun kapısında Terry'i gören Tania onu Mandy'nin sevgilisi sanır. İşte bu sıralarda kapıdan içeri Koca Mack ile eze geçer yarma yadımcısı Dozer girer...

Yalanlar, herşeyin göründüğü gibi olmadığı gibi kavramlarla harmanlan oyunumuz dediğim gibi kahkahalar attırmasada yüzde bir tebessüm bırakıyor.

Akılda kalanlar:
* Koca Mack'in kostümü gerçekten başarılıydı.
* Garry: Aydın Şentürk'ün ilerki dakikalarda eşcinsel rolü gayet espiriliydi.
* Mandy: normal hayatta takılmadan söylenemeyecek bir konuşmayı o hızda söylemesi inanılmazdı.
* Tania'yı canlandıran Özlem Ünaldı'nın Türkçe'yi yeni öğrenen yabancıların telafuzu gibi konuşması gayet hoştu.

İyi eğlenceler...

Yazan: Robin Hawdon
Çeviren: Özcan Özer
Yöneten: Mutlu Güney
Dekor Tasarım: Suar Şeylan
Giysi Tasarım: Nalan Alaylı
Işık Tasarım: Önder Ay
Asistan: Mevra Ustaoğlu

Oyuncular:

Levent Özdilek, Ali Murat Altunmeşe, Tolga Evren, Selçuk Kıpçak, Evren Kardeş, Aydın Şentürk, Özlem Ünaldı

Gözümüz aydın, ligden düştük (Voleybol erkek)

2011-03-20T13:38:00.001-07:00

Tekrar 2. ligdeyiz. Voleybol takımının bugün ligden düşmesinin öncelikli nedeni lafta “dünya kulübü olduk” diyen demirören, yönetim ve sadece bu branş için değil futbol haricindeki diğer branşlara ilgisiz, duyarsız kalan taraftar. “Oyuncuların hiç mi suçu yok” diyebilirsiniz, maalesef sporcularımızın ellerinden gelen bu kadar. Son iki maçta verilen destek zamanında verilmiş olsaydı belki bugün bu utancı yaşamamış olacaktık. Onun içindir ki bugün kaybedilen maçı hedef göstererek eleştirmek haksızlık olur.

Salon bir önceki içerdeki maç olan Çankaya Belediyesi maçından daha bir doluydu. Genel tribün performansı olarak da maç içerisinde gayet iyi bir görünüm sergiledik, konuyu tribünden açmışken bir kaç noktayı es geçmemek gerektiğini düşünüyorum. Hiçbir iddası bulunmayan bir takımla oynuyorsunuz, rakibinizden bazı oyuncular bitsede gitsek havasında siz rakip oyuncuları başlıyorsunuz “ti” ye almaya, hakarete varan dalga geçmelere. Zorla adamlara hırs yaptırmak nasıl olur, nasıl gaza getirilir bugün bunun örneğini yaşadık. Bir diğer nokta ise tribünde 10-15 kişilik bir grup vardı ki maç içerisinde küfür ettiler, oyun alanına yabancı madde attılar, onlarda yetmedi maçtan sonra olay çıkarttılar, hatta rakip oyuncuya kafa atmaya çalışanlar bile vardı. Bırakın Beşiktaşlılığımı insanlığımdan utandırdılar. Hani şöyle eline kızılcık sopasını alacaksın ıslatıp girişeceksin bu eşeklere...

Voleybol hakkında atıp tutacak bir teknik bilgiye sahip değilim ama rakibin yaptıklarından bizim yapmadıklarımızı azıcık ucundan anlatabilirim. Yerli oyuncu yapısı olarak rakipten aşağı kalır yanımız yok ama yabancı oyuncu kalitesi açısından İvaylo Barutov haricinde diğer sporcularımız gerçekten kötü. Rakipde bulunan Niko resmen tek başını bizi yerle bir etti. Adamı birkaç sayı haricinde ne bloklayabildik ne de attığı servisleri doğru dürüst karşılayabildik, İvaylo ile direnmeye çalışsakda yanına ikinci bir oyuncu sokamayınca fayda etmedi. İşin garip tarafı oynanan bütün setlerde farkı 5-6 sayılara çıkarmış olmamıza rağmen ilk set haricinde bütün setleri kaybettik. Özellikle 4. setde 22-14 bi skor yakalamamıza rağmen oyunu 26-24 kaybetmek inanılır gibi değildi. Sonuç olarak maçı 25-22, 32-34, 23-25, 24-26 skorlarla kaybederek lige veda ettik.

Maç sonunda bahsettiğim şu insan kılığında ki yaratıkların çıkardığı olaylar esnasında Son Barikat'da olduğunu düşündüğüm (tribünlerden sima olarak tanıyoruz) Ali Bey'e salça olmaları neyin nesiydi bilen beri gelsin...

Başkandan taraftara ve basına büyük süpriz, dünyada bir ilk

2011-03-16T10:33:00.001-07:00

akp ve Şeref Bey stadının direkleri

2011-03-07T09:58:00.000-08:00

STADYUM İÇİN DAYATMA YAPILIYOR' “İstanbul’da gözümüze sokulmuş çiviler var. Bunların çıkarılması çok saygıdeğer davranışlardır. Dolmabahçe Stadyumu konusu var. Bu benim önüme zaman zaman bir dayatma olarak getiriliyor. Dolmabahçe Stadyumu 1940’larda yapıldı. Birçok yerde top koşturacak alan var, ama bir tarih bilinçsizliğiyle mi, yoksa bir kasıtla mı, -ben kasıt olduğunu düşünüyorum- Dolmabahçe Sarayı’nın arkasına yapılmış.” 'ON BİNLERCE İNSANIN TEPİNDİĞİ ALAN...' “O vadinin içine stadyum sokulur mu? Adı üzerinde dolgu alanı.. Dolmabahçe orası... Dolgu... Eminönü Yeni Cami kazık üzerine oturtulmuştur, Dolmabahçe de öyledir. Siz bu tarafa on binlerce insanın tepineceği bir alan yaparsanız, zaman içinde Dolmabahçe denize doğru akmaya mahkumdur.”'BÜYÜTMEK İSTİYORLAR ZORLANIYORUM' “Stadyumla ilgili yeni bir proje hazırlanmış ‘Bu yetmez, burayı büyütelim’ diyorlar. ‘Stadyumu genişletelim, araya kongre merkezi koyalım, bir de otopark koyalım’ diyorlar. Arkadaşlar, böyle bir şey olabilir mi? Bu konuda zorlanıyorum. Stadyumları şehir dışına, trafiğin tıkanmayacağı yerlere alalım...”

Bu sözlerin sahibi Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay. Farz edelim ki söyledikleri doğru, bizler tepiniyoruz ve bu nedenlede Dolmabahçe Sarayı denize doğru kayıyor. Biz duyarlı olan bir taraftar topluluğu ve kulüp olarak dedik ki; ”arkadaş haklısın, bize farklı bir stad yap. Burasını da devlete bırakıyoruz”. Böyle bir durumda bu alan park, bahçe gibi bütün halkın kullanabileceği bir alan olarak mı düzenlenecek? İnsan ne kadar saf olursa olsun bu kadar değerli bir alanın park, bahçe olarak kullanacağına inanmaz. İnansa bile akp tarzı bir zihniyet bu alanı para babalarına satmadan bırakmaz. Böyle bir alanın getirisi Ali Sami Yen'in getirisinden kesinlikle kat ve kat fazladır ki akp'nin para eder ne varsa sattığı bir ortamda bu alanı halkın kullanabileceği bir alan olarak düzenleyeceğini düşünmek enayiliktir. Bu tür söylemler bundan öncede dile getirildi, hatta bazı yöneticiler hükümetin bu alanın karşılığında farklı yerlerde stad taahhüt ettiğini bile söyledi. Bugün Bakan Günay tarafından açıktan söylenmesede dile getirilmesi sadece görev bilincinde olan bir görevlinin söylemi değil kapitalist bazı çevrelerin parti üzerinden istekleridir, hatta direk olarak parti düşüncesidir diyebiliriz.

Dolmabahçe'ye duyarlı olan bakanımızın nedeni tarih, turizm ise;

* Metro çalışmaları esnasında Topkapı Sarayı'n da çatlaklar oluştu.
* Haydarpaşa'da yandaşlara peşkeş çekilen çalışmalar esnasında yangın çıktı, çatı tamamıyla yandı.
* Tarihi Kılıç Ali Paşa camii restorasyon esnasında yandı, büyük hasar oluştu.
* Allianoi sular altında...
* Dünyada doğa turizmi denen bir olgu varken hes adı altında doğanın ırzına geçilmesi.

Basına yansıyan bu durumlara ses çıkarmamasının nedeni nedir?

Ertuğrul Günay sosyalist olduğunu idda eden ama kapitalistlerle, liboşlarla, cemaatçilerle kol kola yürümekten çekinmeyen hatta onlardan daha kralcı olan, kendi partisi tarafından küçük düşürülmesine rağmen o koltuktan kalkmaya yüreğeyi yetmeyen bir isim olarak bugün karşımızda durmaya devam ediyor, durmakla kalmıyor bunları sözcülüğünü yapmaya devam ediyor. Chp'yi günahım kadar sevmesemde yaşanan bazı olaylardan sonra bu zat için doğru veya yanlış şöyle bir yorumda bulunmuşlardı; “bu topraklar bin yıldır böyle bir siyasi dönek görmedi” diye...

Eğer Şeref Bey'i yıkamazlar diye düşünen ve Demirören'e güveneniz var ise hata edersiniz. Demirören ve onun yönetiminde bulunan bir çok yönetici işadamıdır ki bu adamların ipleri bir nevi devletin yani hükümetin elindedir. Yapılacak baskılarla değil stadı yıkmak kulübün tapusunu bile iki dakikada satarlar... Onun içindir ki benim gibi orada tepinmeyi herşeyin üstünde gören Beşiktaş sevdalıları tarafından gazımızı almaya, nabzımızı ölçmeye çalışan bu kişilere gerekli tepki verilmesidir. Aksi taktirde bir bakmışınız geriye elinizde kalan zeytinburnu sırtlarında ismi cola turka arena isiminde ne idüğü belirsiz bir beton yığınından başka bir kalmayacaktır...

Semt bizim, aşk bizim...

Beşiktaş JK:3 Çankaya Bld. Anka:0

2011-03-06T11:53:00.000-08:00

Geçen hafta takip ettiğim bloglardan biri olan Hayatın ta kendisi'n de takımın ligden düşme durumunu yakından ilgilendiren ve düşme potasında ki diğer bir takım olan Çankaya Belediyesi ile maçının olduğunu öğrenince uzun zamandır gitmediğim voleybol maçlarına bu vesile ile gitmiş oldum. Takımın ligdeki puan durumuna baktığımızda küme düşme durumumuz var ki böyle bir maçta bile salonda bulunan taraftar sayısı 200-300'ü geçmedi. Bunada şükür diyelim. Her sene şampiyonluğa oynayan hentbol takımını takip eden taraftar sayısı ortadayken. Şu takım ligden düştüğünde herkesin çenesi açılırken takım böyle bir durumda olmasına ve bedava olmasına rağmen sayısının bu kadar az olması açıklanamaz, ayrıca takım ligden düşerse kimse ağzını açıp tek kelam etmesin. Sen neyin desteğini verdin ki neyin hesabını soruyorsun?
Futbol dışındaki diğer branşların desteğe ne kadar ihtiyacı olduğu bu maçta dahada ortaya çıktı. 1. Set takımımız açısında gayet rahat geçti ve 25-19 skorla kazandık. Özellikle 1. setteki servislerde başarı oranımız gayet yüksekti, beklediğimizden fazla sayı çıkarttık. İlk set böyle başlayınca ister istemez maç rahat geçecek diye düşünürken 2. setde rakip toparlandı ve oyunu sonuna kadar bırakmadı. Belki bu seti kaybetseydik geri dönüşümüz zor olurdu. Ama taraftarın verdiği büyük destekle takım oyunu bırakmadı ve 2. seti 25-23 kazandık. 3. setin ilk dakikaları 2. setin devamı gibiydi . 2. Setin 2. teknik molasına kadar kafa kafaya giden oyun bu dakikadan sonra değişti ve taraftarın desteğiyle takım sazı eline aldı. 3. Seti 25-17 kazanan takımımız maçıda 3-0 aldı. Ligden düşmeme adına avantaj yakaladık ama garantilemedik.
3. Setin başında Çankaya bench'iyle hemen arkalarında bulunan birkaç taraftar arasında yaşanan harbin ne olduğuna anlamaya çalışırken bizim olduğumuz tribünden bazılarının neden o tarafa koştuğunu anlayamadım. Ama bir gerçek var ki ortaya çıkan karmaşa pek hoş bir görüntü oluşturmadı.
Burada söylenmesi gereken bu sporcularımızın desteğe ne kadar ihtiyacı olduğu; şu kadar taraftar bile takımın moralini, oyununu değiştirmeye yetti. Gelenlerin ayaklarına, sporcularımızında ellerine sağlık...

Ve Palyaçolarla Gözyaşları - J. Mario Simmel

2011-02-27T11:25:00.000-08:00

Uzun zamandır okuduğum kitaplar için ufak tefek şeyler karalamıyordum, bu açığıda şu dakika itibarı ile kapatıvereyim. Daha öncede J.Mario Simmel'in başka bir kitabı “Bırakın Yaşasınlar” ı tanıtmıştım. Simmel gerçek olaylardan, yaşanmış hayatlardan yola çıkarak kurgulamalar yapan bir yazar, bunu yaparkende gayet başarılı. Özellikle yazmış olduğu dönem açısından ve tarzından dolayı Türkiye'de 80 sonrası kitapları yasaklanan yazarın bu yasağı ancak 2008 yılında kaldırldı. Tarz olarak casusluk, soğuk savaş üzerine yoğunlaştığını söylemeliyim. Soğuk savaş demişken sizin için soğuk savaş ne ifade eder? Benim için Abd önderliğinde emperyalist devletlerin kendi hayat tarzlarını ve kapitalizmi yaymak için anti-komünizm savıyla dini kullanarak işçi-emekçi kesiminin ırzına geçtiği döneme verilen isimdir. Tabiki farklı açılardan, farklı kaynaklarla bu dönemin incelemesi yapılabilir ama konumuz bu değil ama araya siyasetide sıkıştırmış olalım...

Şişman palyoço sesleniyor. “Walterli!”
“Ne var, babacığım?”
“Gel buraya, Yardım et bana!”
Sıska palyaço pantolonun çekip koşuyor. Çorapları mor. Üzerinde yeşil lastik geçirmiş. Koşarken tökezleniyor, Çocuklar gülüyorlar.
“Elma nerede?”
Sıska palyaço karnını gösteriyor.
Öfkeyle bağırıyor şişman. “Peki! Sen bilirsin! Öyleyse elmasız yapalım!”
“Evet, evet. Haydi elmasız yapalım!”
“Yardım et bana!”
Siyah bavulu açmaya açmaya çalışıyorlar. Vuruyorlar. Sallıyorlar Kapağı birden açılıyor. Palyaçolar aynı anda ayağa fırlıyorlar. Ellerinde makinalı tüfekler var. Yüzleri seyircilere dönük olarak ateş etmeye başlıyorlar.

Hamburg'da... Günlerden pazartesi. Ağustos'un 25'i. 1986 yılında...

Kitap Hamburg'da Mondo isimli bir sirkde iki palyaçonun otomatik silahlarla izleyicilerin üzerinde ateş etmesiyle başlıyor ve ilerki sayfalarda bunun neden/ ne amaçla yapıldığını bulunması üzerine yoğunlaşıyor. Ana karakter olarak bu saldırıda oğlu Pierre'i kaybeden ve onun katillerini bulmayı and içen Norma Desmond isimli işinde gayet başarılı, isim yapmış bir gazeteciyi görüyoruz. Yardımcı karakter ise Profesör Jan Barski. Bu saldırının asıl hedefi olan Profesör Martin Gellhorn'un araştırma ekibinde ki çalışma arkadaşı. Bu iki karakteri birbirine bağlayan başka br özellik ise ikisininde eşlerini kaybetmiş olması. Soğuk savaş dönemi silahlanmanın inanılmaz bir dereceye ulaştığı milyarlarca doların döküldüğü bir dönem olarak ortaya çıkmaktaki kitabımızda da genetik araştırmalar üzerinde yapılan çalışmalar ile bulunan bi silahın abd, sccb arasındaki silaha kim sahip olacak üzerine yaptığı çekişme yatmakta. İlerki sayfalarda karakterlerimiz arasında yaşanacak aşkı da azçok fark etmişsinizdir. Tabiki Norma'ın hâlâ rahmetli eşi Pierre aşık olması, oğlunun katilerine duyduğu intikam ateşi bir takım duygusal çelişkilere yol açsada kaçınılmaz son yaşanıyor. Kitabı okurken bir katliamın bu kadar Uluslararası olabileceğini anlayana kadar ki süreçte katil avını çıksanızda olay aydınlığa çıkmaya başladıktan sonra casusların kimler olduğunu düşünmeye başlıyorsunuz ama bir sonuca ulaşamıyorsunuz. Kitap casusluk romanı açısından başarılı olsada yazarın okuduğum bir önceki kitabında ki karakterlerin etkileyici gücü maalesef yok. Sanki diğer kitabın altında kalmış bir izlenim yarattı bende, ama buna rağmen kitap akıcı bir şekilde ilerliyor okuyucuyu sıkmıyor.

İyi eğlenceler...

Aldırma Kartal aldırma

2011-02-25T04:08:00.000-08:00

Başın öne eğilmesin
Aldırma kartal aldırma.
En büyük sen değil misin
Aldırma kartal aldırma
Aldırma kartal aldırma
Kartal aldırma.

Sendeki bu büyük taraftar
Bir gün coşar bir gün ağlar
Seni bu sesler oyalar
Aldırma kartal aldırma
Aldırma kartal aldırma
Kartal aldırma

Yenilsen de bazı bazı
Taraftarın buna razı
Çekeceğiz biz bu nazı
Aldırma kartal aldırma
Aldırma kartal aldırma
Kartal aldırma

Anadolu'nun İsyanı

2011-02-24T08:32:00.000-08:00

Öğren, düşün, emanetine sahip çık!

http://anadoluyuvermeyecegiz.net/
http://anadolunehirleri.org/

Sevgililer günü ve beyaz atlı prens

2011-02-20T14:00:00.000-08:00

Tüketim için uydurulmuş kapitalizmin oyuncaklarından olan şu abzürt günlere itibar gösteren biri olmamakla beraber karşıyımda. Ama bu sene “hatır, gönül için çiğ tavuk yenirmiş” sözünü hayata geçirerek kutlayıverdim. Hayatım boyunca bir elinin parmaklarını geçmeyecek sayıda sevgilim oldu, olanlarda sevgililer gününü görecek kadar yanımda kalmadı/kalamadı. Kalsalardı ne olurdu? Sanırım bir seferliğine -veya ben kendimi kandırıyorum- bu yıl yaşadığımın bir benzeri olurdu. Şimdi sevgiliniz ile ilk sevgililer gününüzde “ya ben böyle günlere dünya görüşümden dolayı karşıyım, kutlamam” derseniz eğer nasıl tepki verir acaba? Sanırım birçoğumuza “haydi gülegüle” derler. Dünya görüşünüz böyleyken diğer taraftan birazda mecburiyetten farklı davranınca sevgili dostlarınız tarafından “olum böyleyim diyorsun sonra gidiyorsun kutluyorsun” diyerek bir taraftan eleştirilirken diğer taraftan dalga konusu olabiliyorsunuz. Olsun, bazen sevgi için eleştirilere göğüs germek gerekiyor!
Kadınları iyi tanıdığımı söyleyemem, iyi tanısaydım eğer onlarca teklifin arasından bu kadar az başarı oranıyla çıkmazdım! Bu duruma tipten 3 ay olmasa bile 2 ay hapis cezası yiyebilecek olduğumuda eklemem lazım sanırım. Ama bu başarızlıklar beni yıldırır mı? Tabiki hayır. Şu hayatın bana öğrettiği en önemli şey yapmak istediğini yap, hoşlandığın bayana hislerini belli et. Durum müsaitse teklifini gecikmeden yap. Aksi taktirde içinde uhde kalabiliyor ki bu da cidden çok ..ktan bişey. Yaşadım biliyorum. Şuanki ilişkim gayet iyi gidiyor ve sonu iyi gözüküyor, hadi hayırlısı!
Kadınlar düşünülmeyi severler, ne biliyim sevgililer gününde klasikte olsa çiçek verilmesi hoşlarına gider, ama belli bir süre sonra akıllarında kalır mı? Ben kadın olsam hatırlamam, ne de olsa diğer kadınların yaşadığı sıradan bir davranış şekli der geçerim. Onu biraz süslemek, hayalgücünü kullanarak sıradan bir gül verme olayını bile onun unutamayacağı bir ana çevirebilirsiniz. Bakın bu konularda başarılıyımdır. Hayal gücüm geniştir. O pazartesi akşamı köprüde olan kazadan dolayı soğukta yaklaşık 1,5 saat bekleyince hayalgücümü zorlamama pek gerek kalmadı, vakit bol ne de olsa! İlk önce almış olduğum çakma değil gereçek güllerin tek tek yapraklarını koparttım ve cebime doldurdum. Ulu orta bir yerde durmak yerine parka giden yolun ortasında beklemeye başladım. Tabi bu esnada dua ediyorum, diğer iskeleye motor yanaşıp ortalığı insan kalabalığına büründürmesin diye. Ve bekleyişin sonu, beni görünce adımlarını hızlandırdı; tam yanıma geldiğinde cebimden çıkarttığım gülleri havaya fırlattım. Başında aşağıya dökülen gül yaprakları yla beraber gözlerde bir parlama, yüzde bir mutluluk ifadesi. Üçüncü bir kişi için sokak lambasının altında havada uçuşan kırmızı gül yaprakları ve altında iki sevgili hoş gözüküyor olsa gerek. Tıpkı filmlerdeki gibi. Daha sonra sevgiliyle konuştuğumda bu anı defalarca farklı farklı insanlara anlatıp havasını attığını öğrendim. Hakkıda yani, benim gibi beyaz atlı bir prens kaç kişiye nasip olur!
Gece için planlanan Beylerbeyi'n de denize neredeyse sıfır bir mekanda fonda sanat müziği eşliğinde yenen boğaz manzaralı bir yemek ve devamında o soğuk havada hediyelerin paylaşıldığı boğazın şahitlik ettiği bir öpüşme merasimi. Vavvvv...

Sanırım hiçbir kadın böyle bir geceyi ömrü boyunca unutamaz. Tek kötü tarafı böyle bir geceden sonra bir sonraki sevgililer gününde aynı kadın ile beraber isem bu yaşananları tekrar yaşamak istemesi, belkide daha iyisini. Aman Allahım ben ne yaptım!

Tiyatro - Arzunun Onda Dokuzu (Dokuz Kadın)

2011-02-16T12:39:00.000-08:00

İnsanoğlu ikiyüzlüdür, menfaati neyi gerektiriyorsa ona göre tavır alır. Ortak dinmiş, milletmiş gibi kavramlar sadece laftadır, lafta olmasa dahi ne farkeder? Ortak olan insanlık değil midir? Çıkarlar sözkonusu olduğunda orman kanunları geçerli olur, ve insanlık ölür. Bu kadar Filistin'i düşünen bir toplumun yanıbaşında yıllarca zulme uğrayan, öldürülen insanları görmemesi/görememesi nasıl açıklanabilir?
Heather Raffo'nun yazdığı Arif Akkaya'nın yönettiği oyunumuz ABD'nin Irak'ı işgalinden önce, işgal sırasında ve sonrasında kadınların gözünden Irak'ta yaşananlar aktarılmaya çalışılıyor. Konu açısından başarılı olan oyunumuz ağır dram içermesinden dolayı bazen sıkıcı olsada bir toplumu anlamak açısından değerli. Tabi anlamak derken bizimki laftan öteye geçmez. Ayrıca konu görsel ve ses öğeleriyle desteklenerek daha etkili kılınmaya çalışılmış. Oyuncular açısından baktığımızda teve ekranlarından da tanıdığımız Hasibe Eren'i de görmekteyiz ki ben kendisine ayrı bir antipatim bulunmakta, bunun nedeni sanırım zamanında oynadığı Avrupa Yakası isimi dizideki canlandırdığı yarım zekalı karakterden olsa gerek. Nasıl uyuz olduysam artık o karaktere ne zaman Hasibe Eren'i görsem aklıma o karakter geliyor. Ayrıca oyundaki performansını beğenmediğimi söylemeliyim.
Konu açısından başarılı, anlamlı olan oyunumuzun oyuncu performansları açısından tatmin edici olduğunu söyleyip iyi seyirler diliyorum.

Yazan : HEATHER RAFFO
Çeviren : FÜSUN GÜNERSEL
Yöneten : ARİF AKKAYA
Dramaturgi : HATİCE YURTDURU
Koreografi : HANDAN ERGİYDİREN (HAREKET DÜZENİ)
Sahne Tasarımı : GAMZE KUŞ
Işık Tasarımı : KEMAL YİĞİTCAN
Kostüm Tasarımı : NİHAL KAPLANGI
Efekt : METİN TAŞKIRAN
Yönetmen Yardımcısı : GÖKSEL ARSLAN-ÇOĞLAR POLAT
OYUNCULAR
BENSU ORHUNÖZ, CİHAN KURTARAN, HASIBE EREN, HIKMET KÖRMÜKÇÜ

Şeref Bey Stadyumu

2011-02-05T05:20:00.000-08:00

* Bir sevgiliden ayrılırken ki gibi boğazımda acı bir yutkunma, gözlerimden akan bir damla yaş; unutulmayacak hatıralar, sevinçler, acılar, marşlar. Sensiz geçen/geçecek olan günlerin ........!

Tiyatro - Kibarlık Budalası

2011-01-29T03:22:00.000-08:00

Molière'in (Jean-Baptiste Poquelin) yazmış olduğu Hakan Altıner'in yönettiği Tiyatro Kedi tarafından sergilenen Kibarlık Budalası isimli oyuna Kadıköy Halk Eğitim Merkezi'n de gittim. Bu oyuna gitmemin öncelikli nedeni yıllar sonra sahnelere bu oyunla dönüş yapan büyük usta Haldun Dormen'i izleyebilmekti ki bu şansıda yakaladım. Ama oyundan çıkarken istediğini almış bir izleyici olarak çıktığımı söyleyemem. Oyunun konusu 1600'lü yılların Fransa'sın da artık kibarlığın suyunun çıkartılıp komik hale düşen insanların durumunun güldürmek yoluyla ele alınması. Bu durumu ele alırkende zengin ama sonradan görme, cahil ama saf Mösyö Jourdain'in asilzade olmak ve asilzade bir kadın olan Markiz'i baştan çıkarmaya çalışması üzerine dönüyor. Ki Mösyö Jourdain'in evli olduğunuda es geçmeyelim. Oyunun asıl amacı güldürmek olmasına rağmen birkaç yer haricinde gülmeyi bırakın tebessüm ettiğimi hatırlamıyorum. Belkide çok komik bir oyun da kültür farkında dolayı ben onların güldüklerine gülmüyor olabilirim. Hani amerikalılar espiri bile olmayan bi saçmalığa saatlerce gülmesi veya bizlerin belden aşağı yapılan espirilere sırıtmamız gibi bişey... Sonuçta beğenmedim.
Genel olarak vasat bir konuya sahip olan oyunumuzda Atılgan Gümüş'ün performansı öne çıkıyor. Atılgan Gümüş'ü “Benden Baba Olmaz” isimli dizide izleme şansı yakalamıştım, gayet iyi bi oyunculuk çıkartmıştı. Güzel bi aile dizisiydi.
Kazanç olarak Haldun Dormen'i canlı olarak izledim, Atılgan Gümüş'ün başarılı performansınıa tanıklık ettim. Bir nebze istediklerimi aldım.

İyi seyirler...

Yazan : MOLIERE
Yöneten : Hakan Altıner
Uyarlayan : İpek Kadılar Altıner
Kostüm Tasarım : Türkan Kafadar
Dekor Tasarım : Gizem Gürsel
Sedef Kermen
Işık Tasarım : Cengiz Özdemir
Yapımc ı : İpek Kadılar Altıner
Oynayanlar : Haldun Dormen, Ebru Cündübeyoğlu Atılgan Gümüş
Özlem Çakar, Abdül Süsler, Elif Çakman, Dilek Aba, Oral Özer
Erez Ergin Köse

300 Arenalı

2011-01-25T11:24:00.000-08:00

Duydum, gördüm, iğrendim, bunaldım, sinirlendim, koydum, utandım, acıdım! Türkiye'de her zaman siyaset bir şekilde sporun içinde oldu, olacakta. Olmaması mümkün mü? Hayır. Bugüne bakarsak eğer karşımıza belediye takımları, devlet ile iç içe geçmiş yöneticilerin iş ortaklıkları veya kucaklaşmaları karşımıza çıkar. Mesele bu .oktan duruma kimlerin ne durumda karşı çıkacağı. Hatırlanacağı üzere Gs tribünleri bir ses verdi, ki Gs kulübü siyasetten yeterince beslenmiş bir kulüptür. Gs'li arkadaşlar buna karşı çıkacaklardır belki ama benim için geçmiş bunun örnekleriyle doludur. Herneyse, olay Gs'nin geçmişi değil bugün gelinen nokta, yapılan protestodur. Arena stadında yaşanan protestodan sonra yerden yere vurulan Gs tribünleri bir anda bundan faydalanmak isteyenlerin “U” dönüşü ile 300-500 kişinin provakasyonu bağlandı. Zaten Gs tribünleride böyle şey yapmazmış. Niye? Onlar nankör değillermiş, bir tane babaları varmış, onlar tweeter kullanmazlar, facede gezinirlermiş. Bu protestonun elbet siyasi bir tarafıda muhakkak olacaktır, o insanlarda bu ülkede yaşayan bireylerdir. Ama başka bir gerçek daha vardır ki o stadda taraftara, camiaya edilen hakaret siyasi görüşün önüne geçen bi durumdur, böyle yapılan bi konuşmaya sadece yuh çekmek azdır. Demokrasiden bahsedilen bir ülkede demokratik haklarını kullanan insanlara söylenenler, yapılanlar stadda söylenenlerden bin kat daha beterdir.

Bu protestodan sonra yaşananlar başka bir gerçeği tekrar tekrar yüzümüze vurdu. Hükümet demokratız diye bol kepçeden sallasada ne kadar faşist ne kadar despot bir yönetim anlayışında olduklarını açıkça gösterdi. Hakaretler, tehtidler, polisi, savcıyı ortaya sürmeler, göz korkutmalar. Anlayacağınız “üçüncü dünya ülkesiyiz” klişesi bir defa daha beden buldu.

* Hükümet; stadın açılışından nemalanmak istedi, protesto edildi. Bu seferde mazlum, ezilmiş ayağından nemalanmaya çalışıyor ki bakanın biri bunu çekinmeden dile getiriyor. E, bunlar değil miydi iktidara böyle gelen?

*Adnan Polat; işadamlığı nedeniyle hükümetin kucağında, böyle bir protestodan sonra ne yapacağını şaşırdı. E, o da kendine yakışanı yaptı. Hükümet lehine açıklamalarla gönüllerini almaya çalıştı. Akside beklenemezdi. Kucaklarında olmasaydı ne olurdu? Değişen Bir şey olmazdı.

* Ultraslan; çevir kazı yanmasın tadında yaptıkları kolpa açıklamalar. Dik durmak zor maharet!

En son katılamadığım ama gururlandığım farklı tribünlerin katıldığı Taksim yürüyüşü, umarım bu kıvılcım yangının başlangıcı olur.

Schuster'in koleji

2011-01-16T05:59:00.000-08:00

* Tigana'dan sonra Shuster bir umut altyapı için, altyapıda bizim için bir umut. Daha ligin ilk yarısında A takımda beş altyapı oyuncusu forma şansı buldu, devre arası kampınada beş yeni oyuncu daha dahil edildi. Yani on farklı oyuncu öyle veya böyle A takım ile çalışma şansı yakaladı. Umarız genç oyuncularımız Schuster'in kendileri için ne kadar değerli olduğunun farkındadırlar. Aksi taktirde bundan önce yaşadığımız o rezil döngünün içine kendileride dahil olarak hayatlarını farklı yerde sürdürüler. Ki lafta altyapı diye inleyen bir kulüp olmamıza rağmen altyapıdan oyuncu çıkartamamış garip bir kulüb olduğumuz düşünüldüğünde Schuster'in değeri iyice artıyor.

* Muhammed A takıma çıkartılınca yine medya kendilerine malzeme için genç oyuncumuzu fezaya gönderme çalışmalarına başladı. Bırakın ulan insanların yakasını!

* Yeni transferler iyi geldi taraftara, herkesin yüzünde jokerimsi bir gülüş. Unutulmamalı ki sezon başı yapılan transferlerin devamında sahaya çıkılmadan takım lig şampiyonu, Uefa kupası finalisti ilan edilmişti. Sonrası mı? Kötü giden bir süreçte oyuncular ıslıklanmaya, küfüre maruz kalmışlardı.

* Simao, Guti kadar başarılı bir transfer... Neden Simao'da diğerleri değil?

* Kolej takımı mı demiştiniz? Evet, bu gerçek bi kolej takımı.

* Yılın transferi mi? Tabiki Schuster...

şairlerparkınoteee: Marmara izne gelmiş, hoşgelmiş!

Rüya'nın babası

2011-01-09T02:04:00.000-08:00

Mavi denizin üzerinde tahtadan yapılmış bir iskele, iskelenin üzerinde merdivenlerle çıkılan denizin, rüzgarın ve zamanın yıprattığı bir ev. Uzaktan gördüğümde kim olduğunu seçemedim, iskelede ağır adımlarla yürümeye başladım. Adama yaklaştıkça gözlerime inanamadım! Üzerinde bir tulum, kafasında balıkçıların takmış olduğu bir bere. İki büklüm olmuş denizin bir noktasına gözleri odaklanmış; yorgun, dalgın, yılgın. Yaklaştım,
“baba, Süleyman baba!” dedim. Hiç istifini bozmadı, “herkes yukarıda, Baba Hakkı'da. Hadi gel!” dedim, “daha sonra gelirim” dedi. “Ben bir görüneyim” dedim. Uyandım!

Hayatımda çok garip rüyalar gördüm de böylesine ilk kez denk geldim. Sabah sabah hayırlara vesile olur inşallah.

Boşver Be Yaşı Başı - Can Yücel

2011-01-06T08:13:00.000-08:00

Gönlün ne kadar şık sen ondan haber ver!
Şöyle atıp koyu grileri-siyahları sabahtan,
sarı bir kaşkol atabiliyor musun boynuna, ondan haber ver!
Koyma bir kenara yüreğini, aç kapılarını,
gelene geçene yol verme girsin diye içeri ama
gömme başını toprağa bir çift güzel göz uğruna.
Bilirim yine yeşerecek bir çiçek bulursun bir dalda,
ama aklını kaybedecek bir aşk varsa avuçlarında,
bırak aksın yollarına.
Yağ geç, yık geç, kimse inanmazsa inanmasın.
Sen inan yüreğine,
hem ona geçmezse kime geçer sözün?
Büyü, büyü..
Bak ellerin, ayakların kocaman,
aklın da maaşallah yerinde,
e ne diye tutarsın yüreğini uçmasın diye.
Akıllı ol, yüreğin gelir peşinden,
boşver yaşı başı,
aşk var mı aşk, sen ondan haber ver!

Takılmışsın yüzündeki, gözündeki çizgilere.
O çizgilerin yüreğine neler kazıdığını düşün,
atmak mı istiyorsun kendini bir dereye soğuk bir kış günü,
öl gitsin..
Parayı pulu savurup,
bir balıkçı köyünde balık tutmak mıdır isteğin,
savrul gitsin..
Boş ver be yaşı başı,
kim tutar seni kim,
kendi yüreğinden başka kim?
Aklını al da öyle git,
ister bir duvara, ister bir odaya, ister kıra bayıra vur da git.
Dert etme ellerini, onlar da gelir seninle bırakmadıkça birine.
O biri de gelir gerçekten istediğin oysa,
seveceksen ve öleceksen uğruna..
Yaşa be, yaşa da öyle git, gireceksen toprağa..

Yaş 70'e gelse bile, hayat daha bitmemiş,
sen mi biteceksin?
Çekeceksen bile bayrağı,
yaşadım ulan dibine kadar diyemiycek misin?

Fotoğraflaşanlar #10

2011-01-02T12:43:00.001-08:00

Tiyatro - Surname 2010

2010-12-31T06:40:00.000-08:00

Bu yılın son yazısınıda bir tiyatro oyunuyla yapalım. Oyunumuzun adı Surname 2010, biraz çocuklar için biraz çocuk kalmış büyükler için. O filmin adı nasıldı? “Ne olmuş büyük adam olamadıysak, hayallerimizi satmadık ya”. İşte o tür büyükler için. Şu zamanda büyük marifet çocuk kalabilmek ya. Bugüne kadar kukla gösterilerine veya bunun benzeri bir etkinliğe katılmış biri değilim, tek bildiğim kukla Pinokyo. Onuda bilmeyen yok zaten. Bu da iki oldu. Oyunumuzda ufak kuklalardan 5-6 kişinin oynattığı büyük büyük kuklalara kadar birçok kukla var. Oyununumuzun kahranamanı yıllarca önce eşini kaybetmiş, yalnız yaşamakta olan geçimini sahaf dükkanından sağlayan Sühendan Hanım. Tabiki o da kukla . Sühenda Hanım birgün hiç haberi olmadığı bir defter bulur, kitapların arasında, kıyıda köşede kalmış. Eşi ondan habersiz hayali bir şenlik düzenlemeyi planlamıştır ve bunu bu deftere ondan habersiz işlemiştir. İşte oyunumuzda bu hayali şenliğin Sühenda Hanım'ın gözünde gerçekleşmesi üzerine sahneleniyor. Oyunun teferruatına, kostümlerine baktığınız zaman gerçekten oyuncuları, sahne arkası ekibi tek tek tebrik etmek gerekir ki çok zahmetli, bir o kadarda eğlenceli sayılabilecek bir oyun çıkartmışlar. Genel olarak oyun hakkında iyidir kötüdür deme durumum yok, bugün bile karar vermiş değilim. Sadece şunu söyleyebilirim; benim için ilginç bir oyundu.

Unutmadan, 2011'de herşey gönlünüzce olsun... Mutlu yıllar...

Yazan : Yiğit Sertdemir – (Proje Tasarımı: Candan Seda Balaban - Yiğit Sertdemir)
Yöneten : Yiğit Sertdemir
Koreografi : Özgür Tanık (Hareket Düzeni)
Sahne Tasarımı : Candan Seda Balaban (Maske- Kukla tasarımı)
Işık Tasarımı : Mahmut Özdemir
Kostüm Tasarımı : Candan Seda Balaban
Yönetmen Yardımcısı : Eraslan Sağlam – Semah Tuğsel – Özgür Dağ

OYUNCULAR
AYŞEM YAĞMUR ULUSOY, CAN ALİBEYOĞLU, CEREN HACIMURATOĞLU, DERYA KEYKUBAT, DERYA YILDIRIM, ELYESA ÇAĞLAR EVKAYA, ENGİN AKPINAR, ERASLAN SAĞLAM, İREM ERKAYA, MANA ALKOY, MEHMET SONER DİNÇ, MERT AYKUL, ÖZGÜR ATKIN, ÖZGÜR KAYMAK TANIK, SEDA FETTAHOĞLU, SEMAH TUĞSEL, SEZA GÜNEŞ, ŞEYDA ARSLAN, UĞUR DİLBAZ, YIĞIT SERTDEMIR, ZEYNEP GÖKTAY DİLBAZ

3. Köprüye Hayır Mitingi Kadıköy

2010-12-27T08:47:00.000-08:00

Öyle gazete köşelerinde salak-saçma yorumlar yapmak yerine 3. köprü güzergahının neresi olduğu, bu işten kimlerin çıkarının olacağı, köprünün geçeceği yerleri kim kapatmış, ne zaman kapatmış, böyle bir proje trafiği çözer mi, dünyada trafiği çözmek için yapılan projeler nelerdir gibi soruların cevaplarını öğrenmenizi öneririm.
Lafım ortaya...

Lefter Küçükandonyadis

2010-12-21T10:18:00.000-08:00

Fotoğraflaşanlar #9

2010-12-16T10:01:00.000-08:00

Bir yol hikayesi: Şeb-i Arus

2010-12-14T12:13:00.000-08:00

Haftasonları İstanbul'un keşmekeşliğinden, trafiğinden, monotonluğundan kurtulmak için maddi durumumuz elverdiği sürece farklı yerelere kaçmaya çalışıyoruz. Yine böyle bir düşüncenin belirdiği bayram öncesinde nereye gitsem planları yaparken öneriler sonucunda Abant-Yedigöller'e karar kıldım ve başladım tur firmalarını aramaya. Malum bu işi yapan firmalar belli bir yolcu sayısına ulaşmadan turu başlatmıyorlar. Bizde bayram öncesine denk gelince ister istemez planlarımız yattı. Dedik ki; “bayram sonrası gideriz”. Bizim dememizle olsa keşke. Bu seferde bayramdan döndü insanlar, parasız kaldı. Bizimde yine elimiz boş kaldı. Ama yılmak yok! Tam bu sıralarda Şeb-i Arus'a (Hz.Mevlâna'nın 737. Vuslat Yıl dönümü) denk geldim. Son 3-5 aydır burada da yazmış olduğum Mevlana-Şems-Mevlevilik gibi konular gözünüze çarpmıştır. Şuanda bile Şems'in sözlerine içeren çevresidekiler tarafından kaleme alınmış olan Makalat'ı okumaya devam ediyorum. Herneyse, biraz mesafe uzak olsada içimizdeki maceracı ruh ortaya çıktı ve dedi ki;”işte olum tam senlik, yürü be!” Bizde gaza geldik, başladık tur firmalarını aramaya ama bizdeki bahtsızlık bedevide yok. O kadar ki ismi lazım olmayan bir firmayı aradım;

- Şeb-i Aruz turunda yer var mı?
- Var. (Yemin et)
- Rezervasyon yapırabilir miyim?
- Hayır ama acentamızdan alabilirsiniz.

Olur, acentayı aradım. Dediler ki;
(Bu konuşmadan sonra arkadaşlara hava atıyorum)
- Bilgiyi nereden aldınız?
- Merkezinizden
- Yer ayırmadan önce merkezden bizde teyit alalım, siz telefonunuz bırakın sizi arayacağız.

Aradılarda, yer yokmuş. Merkezi geri aradım, az önce “var dediniz” dedim. “Bitmiş” dediler. Bunları yaşarken stajyerim kafa buluyor benimle, “abi gitme, başına birşey gelecek”. Asıl burada kalırsam başıma birşey gelecek. Tam çıldırmak üzereyken arkadaş imdadıma koştu. Sonunda yerimi ayırttım.
Cuma günü gecesi 23:00'de yola çıktık. Yanımdaki koltuk boş olunca yayıla yayıla Konya'ya uyuyarak gittim. Giderken heryer kar, bembeyaz Konya ise sadece soğuk. 9-10 saat civarında süren yolcluk sonunda sabah saatlerinde vardık. İlk durak Mevlana Müzesi, işte bunlarda fotoğrafları.

Nasıl? Bu müzede herşey Mevlana'ya ait değil tabi içeride Selçuklu'dan Osmanlı'dan kalma Kuran ve farklı el yazmalarının yanısıra önemli kişilerin kabirleride var. Buram buram tarih kokan ilahi bir ortam. Sadece burası için söylemek haksızlık olur. Konya'da bu tür tarihi mekanlar oldukça fazla. Bu arada aşağıda ki fotoğrafda bulunan çeşmeden bahsedeyim biraz, rehber arkadaşın bu çeşme için verdiği bilgiler bana hem ilginç hemde anlamlı gelmişti. Bakalım sizde de aynı tesiri gösterecek mi? Bu çeşmenin üzerinde gördüğünüz tas mı desem ne desem bilmiyorum o birinci yapı insanın hayata gelişini, ikinci sıradaki ikilinin eşim ve ben demek olduğu sonrasında aileye çocuğun katıldığını sonra tekrar eş ile beraber kalındığını ve sonunda gelindiği gibi gidildiğini ima ediyormuş.
Burayı gezdikten sonra bize gösterilen diğer yerler arasında İnce Minâreli Medrese, Karatay Medresesi, Alaaddin Keykubat Camii ve benim için diğerlerinden daha önemli olan Şemsi Tebrizî Mescidi ve Türbesi var. Nedendir bilmem ama Mevlana mı Şems mi diye sorsalar Şems derim. O kadar ilginç geliyor yani. Ve cumartesinin finali, yani amacımız olan Sema törenleri. İnsan bu kadar yorgun olunca ister istemez bazen kendinden geçebiliyor. Neden böyle söylediğimi az sonra anlatacağım.
Bu tören için rehberimiz saat 14:00'de başlıyor, başladıktan bir dakika sonra dahi gitseniz içeri almıyorlar gibi bir masal anlattı, hani çocuklara yaramazlık yapmasınlar diye anlattıkları öcü masalları vardır ya işte onlardan. Yok öyle birşey... Tur otobüsüyle Mevlana Kültür Merkezi'ne ulaştık, biletlerimiz dağıtıldı ve binaya giriş yaptık. İçeride sergilenen bir takım eserlere, ürünlere göz gezdirdikten sonra sema törenin yapılacağı salona girdik. Gerçekten büyük bir salon. Salonun ortasında sema törenin yapılacağı alan, çevresi izleyiciler için koltuklar ile çevrilmiş. Gayet güzel. Tören Ahmet Özhan'ın seslendirdiği tasavvuf eserlerinden sonra Semazenlerle devam etti ama oraya geçmeden beni rahatsız eden bir konudan bahsetmek istiyorum. Törenin başlamasına yakın salonda görevli arkadaşlar gelip neredeyse teke tek insanlara flaşlı ve ses çıkaran cihazlar kullanılmaması yönünde ikazda bulundu. Bununla kalınmadı toreni sunan hanımefendi ve beyefendi bu ikazı mikrofondan yaptı. Söylenen şu; sema gösteri başladığından 5 dk. sonra flaşlı fotoğraf çekilmemesi, ses çıkaran cihazlar kullanılmaması ve alkışlanmaması rica olunur, ricanın ötesinde yapmayın. Kesin bir cümle değil mi? Tahmin edeceğiniz üzere bazı görgüsüzler, saygısızlar bu lafları görmemezlikten geldi. Dışından baksanız modern sanırsınız ama altın semer olayı işte. Sizin gibilere Nasrettin Hoca ters binsin hemi!
Ne demiştik, evet Ahmet Özhan'ın verdiği ufak bir konser, Tuğrul İnançer'ın Mevlana hakkında konuşması ve sonrasında sema törenine geçiş. Gerçekten insanı mest eden bir müzik, bir zikir. Böyle bir ortamın vermiş olduğu huzurun yanına birde günün yorgunluğu eklenince müziği gözleri kapalı dinlediğim sıralarda kafamın yana düşmesi kaçınılmaz oluyordu. Arka sıramda oturanlar için komik bir görüntü olsa gerek. Benim önümde birisi bu durumda olsa gülerim, yalan yok. Bu kadar yolculuğa, yorgunluğa böyle bir tören için değdi mi diye sorarsanız eğer “kesinlikle” derim. Sonuçta bir daha ne zaman gelirim bilmiyorum ama her insan bir kere yaşaması gereken bir olay olduğunu iyi biliyorum.
Salondan çıktık, kar başlamış. Otelden önce ufak bir alışveriş. Oteldeyiz, teve izlemek istiyorum ama yorgunluktan bitkin haldeyim. Kapattım teveyi sonunu hatırlamıyorum. Gün bitti, bende.

Pazar; sabah kahvaltısı ve yolculuk tekrar başlıyor. Bu sefer ki gezintimiz dünden daha kısa. Ateşbaz türbesi, Tavus Baba Türbesi ve Aya Eleni Kilisesi, tabi bu arada birde Konya'nın meşhur yemeklerinden tadmak için öğlen yemeği. Türbeler hakkında bilgi verelim biraz; rehber Tavus Baba için herhangi bir kaynakta bilgi yok dedi ama bilemiyorum. Ateşbaz için ise Mevlana'nın derganın aşçısı ve ateşe hükmeden bir zat olarak biliyorum kendisini. Türbesi Meram'da veya Meram bağları diye tabir edilen bölgede. Rehber Meram bağlarından bahsederken burasının ismi zamanında her evin bahçesinde olan bağlardan geldiğini söyledi. Bugün ise kodamanların oturduğu zengin mekanı. Heryer villa, villavari evlerle dolu. Bağ mağda yalan olmuş. Gelelim yemek olayına, etli ekmek yiyecem diyip durdum ama onun yerine yine ünlü bir yemeği olan iki bıçak arasını yedim. İnsanın şişiren cinsten bir yiyecek değil, tadı fena sayılmaz. “ulan gittiğinde yemeden gelme” tarzında abartılacak bir yiyecek olduğunuda söyleyemem.
Bana sorsalar “bu seyahatta gidilmesi gereken en güzel yer neresi?” diye “Sille” derim. Ufak biryer, şirin, iki dağ arasında, eski evleri var, kayların içleri oyularak yerşelim yerleri yapılmış, hatta “tek Türkiye” diye bir dizinin çekimleri burada yapılıyormuş. Birde Aya Eleni Kilisesi var, biz gittiğimizde restorasyondan dolayı sadece dışarıdan görme şansımız oldu. Dağların üstü karlarla doluydu. Güzel görünüyordu; tarih, doğa. Ve dönüş yolu, ama buraya kadar gelipde Nasreddin Hoca'ya uğramadan gidilmez dimi? Görevli arkadaşı evinden rica ederek çağırttırıp kapıları açtırdık, duamızı okuduk, fotoğrafımızı çektik ve yolumuza devam ettik. Keşke daha çok vaktimiz olsaydı da diğer yerleride görebilseydik. Artık başka kışa...

Heryer kardan dolayı kapalı. Gece 3, evdeyim. Sabah iş var...

Başbakan Hamamda - Ümit Yaşar Oğuzcan

2010-12-13T00:39:00.000-08:00

Günlerden bir gün
Hamama gideceği tuttu,
Başbakan hazretlerinin.
***

Bir yanında birinci veziri
Bir yanında ikinci veziri
Bir yanında üçüncü veziri.
***
Sonra efendime söyleyeyim
Peşkircibaşı,
Nalıncıbaşı
Sabuncubaşı.
***

Velhasıl tam dört yüz kişilik kafile
Peştamal takıp girdiler hamama
Geçtiler kurnaların başına
Üçer beşer.
***

Başbakan deseniz
Kuruldu göbek taşına
Yan gelip yattı.
***

Memleketin en ünlü tellakları
Sardılar dört yanını
Kimi elini kaptı, kimi bacağını
Bir keseleme sürtme faslı başladı.
***

Tam on iki saat
On iki ünlü tellak
İncitmeden keselediler
Hazretin mübarek vücudunu.
***

Öylesine kir çıktı ki sormayın
Her biri nah parmağım gibi.
***

Aman efendim bu ne kiri
Demeye kalmadı
Keselerin altında eriyip gitti
Koskoca başbakan!
***

Bütün maiyet erkânı yerinden fırladı:
- Nettünuz devletliyü?
dediler tellaklara.
***

Tellaklar cevap verdi:
- Biz yıkadık, keseledik.
Devletlinin kirden ibaret olduğunu bilemedik.

***
Suç bizde değil.
Neyleyelim,
Kir bitti,
Başbakan elden gitti!!!

Irkçılığa ve ırkçılara karşı seyircisiz maç Diyarbakır'a

2010-12-09T13:46:00.000-08:00

Av Mevsimi [2010]

2010-12-09T08:50:00.000-08:00

Cem Yılmaz’ın komedi filmlerini pek sevmem, sinemada da izlemem. Sahnede yaptığı doğaçlama, insanları kırıp-geçiren performansını malesef ki sinema perdesine taşıyamıyor. Ama bu başarısızlık gerçekçi karakterleri oynamaya başladığı zaman farklı bir perfromasla az önce yazmış olduğum durumun dışına çıkıyor ve ortaya “Herşey çok güzel olacak”, “Hokkabaz”, “Av Mevsimi” gibi filmler çıkıyor. Bizde kendisini ayakta alkışlıyoruz. Bu filmde canlandırmış olduğu cinayet masası poliserinden Deli İdris karakteri ise kendisine cuk diye oturmuş. İdris; hayatı dalgaya alan, güleryüzlü biri gibi gözüksede çabuk parlayan, düşünmeden hareket eden, serseri mayın biri. Kendisi Karadenizli, eşinden ayrılmış –ama hâlâ aşık-, iki çocuğuyla beraber annesiyle beraber yaşıyor. Karadenizli diyince filmde sizin bildiğiniz gibi yöre şivesiyle filan konuşmuyor, annesi ile lazca konuşuyor.

Filmin diğer karakteri ise Şener Şen’in oynadığı Avcı Ferman. Emekliliği gelmiş bir cinayet masası komiseri olan karakterimiz yılların vermiş olduğu tecrübenin yanısıra azim, zeka gibi özellikleriyle öne çıkıyor. Şener Şen’in “Eşkiya”, “Kabadayı” gibi filmlerinde canlandırdığı ağır abi rolleri ile bu filmdeki rolünü kıyaslayan izleyiciler için silik bir görüntü çizebilir ama tam aksine Şener Şen bu tarzda bir karakteri hakkıyla oynamış ki o yaşta bir karakterinde eski İstanbul kabadayıları gibi takılması pek mantıklı olmazdı.

Son olarak İstanbul’da yaşayan Adanalı, zengin, yukarılardan birçok tanıdığı bulunan Battal Çolakzade. Bütün işlerinin yönetimini çocuklarına bırakıp kenara çekilmiş Türkiye’nin ünlü iş adamlarından. Sert bir mizaca sahip olan Battal Bey, kendine ilke olarak “ya sen indirirsin ya da biri seni indirir” düşüncesini belirlemiş. Bu da başarıya giden yolda herşeyi mübah gördüğü anlamına geliyor ki filmde bu şekilde ilerliyor. Böyle bir düşünceye sahip olmasını ise şöyle anlatıyor; “babam avlanmayı severdi. Birgün avlanmaya gittik, vurduğumuz bir geyik gözlerimin içine öyle bir baktı ki dayanamadım, ağladım. Bunu gören babam bana son kez bir tokat attı. Ve dedi ki;” ya ağlama ya da buraya gelme” –veya buna yakın- Bu düşünceyle yetiştirilen bir kişininde ilerki yaşlarda bu duruma gelmesi gayet normal. Böyle bir karakteri başarıyla canlandıran Çetin Tekindor’a da bizden alkış...

Filmin
(+)
* Oyuncu performansları üst seviye; Şener Şen, Çetin Tekindor ve Cem Yılmaz'ı performanslarından dolayı tebrik etmek gerek.
* Cem Yılmaz Karadeniz Türküsü Hayde'yi öyle güzel söylüyor ki insan istemeden eşlik ediyor. Yukarıda var dinleyin muhakkak. Aşağıya sözlerini ekledim birlikte söylersiniz artık. :)
* Cem Yılmaz'ın (İdris) annesi ile yaptığı lazca konuşmalar... Biraz duygusal yaklaşıyor olabilirim bu konuda. :)
* Hayde türküsünü söylerken ellerdeki rakı kadehleri... Filmi yasaklamasınlar özendirir filan diye.
* Böyle bir filmde bile Cem Yılmaz sayesinde gülebiliyorsunuz.

(-)
* Katili anlamanız pek zor olmuyor. Bu konuda biraz yavan kalmış filmimiz.

Deepnotefinaliavi: Sonuç olarak size hoş zamanlar geçirtecek kaliteli bir yapım.

İyi seyirler...

Hayde

Hayde gidelum hayde
Dağa k’arayemişa
Elun nişanlısına
Ben nasıl deyim hayde

Çiktum çamı budadum
Endurdum yarısına
Böyle sevda mi olur
Girsun yerun dibina

Kızılağaç fidani
Tepeden budanur mi
İnsan sevduği yardan
Bu k’adar utanur mi
Endum dere duzina
Aşlamayi aşladum
Sevdaluk eyi şeydur
Ben da yeni başladum

Sevdaluk eyi şeydur
Ben da yeni başladum
Sevdaluk eyi şeydur
Ben da yeni başladum
Elun nişanlısına,
Ben nasıl deyim hayde?

Tiyatro - Ne Dersin Azizim?

2010-12-05T02:15:00.001-08:00

İlk defa devlet tiyatrosunda sahnelenen bir oyuna gittim. Bundan önce gitmek istemiştim ama anadolu yakasında yeterli salon olmaması ve çok yoğun talep olmasından dolayı rezervasyon yapılması gerekiyor. Benim gibi plan yapmayan sabah kalkıp paldır-küldür “hadi bugün tiyatroya gidiyim” diyen biri için devlet tiyatrosu uygun olmuyor tabiki. Bu oyuna gitmemde ki etken ise arkadaşımın beni düşünüp iki hafta önceden yer ayırtması. Birisi sizi düşünmüş, bu durumda olmaz deme şansınız var mı? Var, ama nezaketsizlik olur, ayıp kaçar. İnceliği, kibarlığı bir kenara bırakalım; tiyatro yahu, işim olsa iptal eder o oyuna yinede giderim!
Gittiyseniz eğer şehir tiyatrolarını bilirsiniz sahneler izleyici koltuklarına göre yüksektir, devlet tiyatrolarında ise aynı seviyede -diğer sahnelerinde bu şekilde olduğunu arkadaş söyledi-, ben oyuna Cevahir sahnesinde gittim. Şaşırdım, oyuncularla bu kadar yakın, göz göze olmak; hoş, ilginç. Kendinizi oyunun içerisine her an girebileceksiniz gibi hissediyorsunuz.
Şehir tiyatrolarında Nazım Hikmet'in İnek oyununu izlemiştim. O oyunda yine eleştirisel gözle bir yaklaşım vardı ama ağır bir oyun olmasından dolayı sıkılıyordunuz. Bu oyunda ise gülmekten yerlere yatıyorsunuz. Yine toplumsal eleştiri, ihtilaller ile dalga geçmeler, taşlamalar skeçler halinde Nazım üstadın diliyle, oyuncuların mükemmel performanslarıyla sahneleniyor. Hele ki bir bölümde oyuncular ile beraber seyircilerde gülmekten koptular, o kadar ki Atsız Karaduman'ın dönüp seyirciye “bari siz yapmayın, bakın benim için farketmez. Sabaha kadar oynarım” demesi olayı izah eder sanırım. Aziz Nesin'in yazdığı Yücel Erten'in uyarlayıp yönettiği oyunda teve ekranlarında tanıdığımız birçok kaliteli oyuncu bulunmakta. Şöyle bir baktığımızda Aziz Nesin'in bir oyunu olması, oyuncuların üstün performansları ve sahnelenmesi açısından kaçırılmaması gereken bir oyun. Tabiki böyle bir oyun için tek bir oyuncuyu öne çıkarmak haksızlık olur ama Burak Şentürk'ün canlandırdığı birkaç karakter var ki gözlerimden yaş getirdi.

Mükemmel bir oyun, kaçırmamanızı tavsiye ederim.

Tiyatrolu günler...

Yazan: Aziz Nesin
Uyarlayan: Yücel Erten
Yöneten: Yücel Erten
Dekor Tasarım: Nurettin Özkönü
Giysi Tasarım: Mihriban Oran
Işık Tasarım: Yakup Çartık
Müzik: Sabri Tuluğ Tırpan
Dans Düzeni: Salima Sökmen
Dramaturg: Selen Korad Birkiye
Yönetmen Yardımcıları: Sündüz Haşar, Burak Şentürk

Asistan: Melisa Melis Toklu

Sahne Amiri: Özgür Ayaz
Kondüvit: Barbaros Doriz
Işık Kumanda: Önder Ay
Suflöz: Şeyda Pektok

Rol Dağılımı:

Hülya Çelik, Mahmut Gökgöz, Ali İpin, Atsız Karaduman, Burak Şentürk, Ozan Uçar, Aylin Uzunlar, Hakan Vanlı
Piyano: Ayça Daştan, Alper Rumelioğlu

Dance #1

2010-12-02T08:32:00.000-08:00

Tıngırtı duydumu .ötü başı ayrı oynayan tipler vardır ya onlardanım. -Sanki böyle birşeyler daha önceden de yazmıştım :) - Özellikle roman havası duydum mu görmeyin beni! E, yıllardır şopar dostların olur, onların içinde yaşarsan ister istemez kıvırmaya başlarsın. İyi mi dans ediyorum? Sanmam, ama kendi çapımda anlamlı, anlamsız hareketler yapmaya devam ediyorum. Dansta öyle değil midir? İçinden geldiğince çırpın dur. Dememek lazım, hele ki hemen altta eklemiş olduğum görüntüleri izleyince bu işin o kadar kolay olmadığı anlaşılıyor. Buyurun, izleyin...

İzlediniz mi? İyi, film “Step Up 3-D” isimli filmden kırptığım bir bölüm. Filmin finalini pek beğenmesemde birkaç yerinde ileri-geri yapıp defalarca izlettirecek dans gösterileri mevcut. Vaktim olursa eğer birkaç filmden daha bu tür kaliteli dans kareografisi olan görüntüleri eklemeyi düşünüyorum. Artık karşılıklı tepiniriz!

Jose Maria Gutiérrez Hernández

2010-11-30T10:56:00.000-08:00

Hes son sürat: Çoruh Aksu Vadisi ve borusan

2010-11-28T03:08:00.000-08:00

Bir Coruh Aksuludan…

“Arkadaşlar bunlar bize çok çektirdiler…
Aksu’yu delik deşik etmeleri yetmedi… Kevgiri bilir misiniz? Kevgire çevirdiler…
Yolu genişletiyoruz diye mezarlıkları altüst ettiler,
Kemikleri toplayıp dolgu malzemesi olarak kullandılar…

Köylünün bağı, bahçesi, mahsulu balçıkla sıvandı.
Suyla taşınan tünel inşaatı atıkları tarım yapılan tarla zeminlerinde kalın beton tabakaları oluşturdu.
Mahsul daha ışığı göremeden kurudu…

Tünellerden çıkan kimyasal atıkları borularla Aksu çayına akıttılar, Aksunun tam kalbine…
Uyardık, tepki gösterdik. Balıklar zehirlenecek dedik, zehirlenip öldüler…
Taş kırma makinesinin olduğu dönemde gökyüzü tozdan görünmüyordu,
Nisanda çamur yağdı tepemize…
Tünelden çıkardıkları hafriyatı vadi tabanına boşalttıkları gibi
asırlık ceviz ağaçları kepçelerle köklediler…
İnsaat artık bitmek üzere ama BORUSAN kabusu bir türlü bitmek bilmiyor…
Şimdi de yüksek gerilim ile cebeleşiyoruz. Başımıza gerilim ağını örmeye başladılar bile…
Biliyor musunuz Aksu’da çocuklar dinamit sesleri altında, kafalarında kaskla okula gidiyorlar…”

http://www.aksuvadisi.org
http://ekolojiagi.wordpress.com/2010/11/26/borusan-ile-yandas-medyasinin-25-kasim-hes-eylemine-yonelik-dezenformasyon-haberleri-hk/

Kavim - Ahmet Ümit

2010-11-25T10:23:00.001-08:00

Ahmet Ümit'in ilk okuduğum kitabı Bab-ı Esrar' dı, ki çok beğendiğim bir kitap olduğunu tekrar belirtmek isterim. Tabiki bu beğeninin altında işlenen konunun mistik bir yanın olması ve Mevlana'nın dostu olan Şems'in de bulunması etkili olmuştu. Yazarımızın Kavim isimli romanında ise işlemiş olduğu polis-katil kovalamacası değil ama katilin geçmişi, işlediği cinayetin nedenleri ve öldürülen karakterlerin ortak yanları, geçmişleri ilginç. -Bir zamanların Türkiye'sini hatırlatan noktalar- Bu belirttiğim nedenlerden dolayıda ister istemez kitaba bağlanıyorsunuz. Aklınızda da bu bölümlerin kalacağını söyleyebilirim, en azından benim aklımda bunlar kaldı. Ayrıca yazar kitabı hazırlarken farklı dinler ve mezhepler hakkında gerek kitaplardan, gerekse işinde uzmanlaşmış kişilerden bilgiler almış olması romanın başka bir artı tarafı. Kitapta yaşanan olaylar İstanbul'da geçiyor olsada Mardin, Urfa, İstanbul arasında bugünden geçmişe gidiş gelişler olduğunuda eklemeden geçmeyelim. Kitabı yeterince övdük, şimdi de bir iki kelam ile kitabın konusundan, karakterlerinden bahsedelim.

Polis, Yusuf Akdağ'ın evine geldiğinde tütsü ile esrar kokusunun karışmış olduğu bir ortam vardı. Yusuf kanepenin üzerinde kalbine saplanmış haç saplı bir kesici alet ile ölü olarak bulur. Polisi arayan binanın kapıcısının eşidir. Hemen cesedin yanında üzerinde Kitabı Mukaddes yazan bir kitap bulur. Kitabın açık olan sayfasında “Uyan ey kılıç! Çobanıma, yakınıma karşı harekete geç” satır kurbanın kanıyla çizilmiş ve yukarıdan aşağıda doğru “Mor Gabriel” isimli bir yazı damgalanmıştı. Cinayet masasından amir Nevzat ve yardımcıları Ali ile Zeynep olayın ilk bakıldığında bir din cinayeti olduğunu düşünselerde olay tahminlerin ötesinde sırlar ve nedenlerle doludur.

Karakterler:

Amir Nevzat; ailesini otomobiline konulan bomba ile kaybetmiş emniyet teşkilatının sözünü esirgemeyen, kim olursa olsun sonunda kadar giden yaşlı kurtlarından biridir.
Ali ile Zeynep; Nevzat amirin yardımcıları, birbirlerinden hoşlansalarda bir türlü birbirlerine bu hislerini açıklayamamaktadılar.
Can Nusayr Türkgil; Yusuf'un arkadaşı, Agnostik inancına sahip, Antakyalı bir Arap. Mimar Sinan Üniversitesinde yardımcı doçent'tir ve sanat tarihi üzerine ders vermektedir.
Kınalı Meryem; İstanbul'un eski kabadayılarından Yanık Fehmi'nin kızı, Yusuf'un sevgilisi. Ortaköy'de Nazareth isimli barın sahibi.
Rum kızı Evgenia; Nevzat'ın uzatmalı güzeller güzeli sevgilisi. Kurtuluşta babadan kalma Tatavla isimli bir meyhane işletmekte. -cidden öyle bir meyhane var mıdır?-
Bingöllü Kadir; eski bir pkk itirafçısı, sağa sola salça olan haraç kesen bir pislik.

vs. diyerek diğer karakterleri size bırakıyorum.

Yazının başında kitabın artı yönlerinden bahsettim; sıkmayan, düşündüren, birazda heyecan içerisinde bırakan, okunası bir kitap.

Tarihinotte: Mor Gabriel Manastırı Mardin Midyat'ta bulunmaktadır.

http://morgabriel.org/

Kitaplı günler...

Anlayana...!

2010-11-22T08:55:00.000-08:00

Fotoğraflaşanlar #8

2010-11-19T06:09:00.000-08:00

çifttıklabüyükçeaçılsınnoktakom

Tiyatro - Düşüş

2010-11-16T14:28:00.000-08:00

Düşüş, Kemal Bekir tarafından Nahid Sırrı Örik’in “Sultan Hamid Düşerken” isimli romanından tiyatroya uyarlamış olan oyun. Yönetmen koltuğunda ise Engin Gürmen oturuyor. Toron Karacaoğlu, Yavuz Şeker gibi usta oyuncularında sahne aldığı oyunumuzun oyuncu kadrosu gayet geniş. Oyuncu performansları bu kadar üst düzey olan oyunda herhangi bir oyuncuyu önplana çıkartmak istemesemde nazır kızı Nimet rolünü oynayan Defne Gürmen Üstün'ün performansı sanki bir adım daha öne çıkıyor. Oyunda Padişah II. Abdülhamit'i çok haşmetli, üstün gösterilirken bugün ise hâlâ tartışılıyor olması bir tezat. Padişah II. Abdülhamit'in portresinin oyunun tümünde sahnede olması sanki hepinizin üstündeyim, güçlüyüm, herşeyden haberim var mesajını veriyor.
Kısaca konu:
İttihat-Terakki Partisi halktanda aldığı destekle hükümet üzerinde gücünü hissetirmektedir. Bu güçle II. Abdülhamit'e II. Meşrutiyet'i ilan ettirir. Bu değişim eski devlet adamların üzerinde baskıya neden olur. Nazırların yalıları, köşkleri saldırya uğrar, yağmalanır. Eski nazırlardan Mehmet Sehabettin Paşa hakkında gazetelerde çıkan geçmişte rüşvet aldı haberi üzerine telaşa kapılan Paşa hazretleri akıbetinin diğerlerinin gibi olacağından korkar. Paşa bu haberi kızına anlattığında ise Nimet babasından bu iddaları red ettiğine dair bir mektup yazmasını isteyerek, gerekli mercilere teslim edeceğini söyler. Nimet bu mektubu gazetenin yayın yöneticisini götürmek yerine İttihat-Terakki'in kurucularından olan Binbaşı Şefik'e gider. Binbaşı Şefik'in Nimet ile yaptığı görüşmede ilk başlarda ki taviz vermeyen tavrı Nimet'in peçesini açmasıyla tamamıyla değişir. -Erkek milleti değil mi hemen gevşer-
Nimet'e aşık olan Şefik Bey bu hislerini açıklamak, izdivaç isteğini dile getirmek için belli bir süre sonra Sehabettin Paşa ile görüşmek isteyerek köşke gider ama kendisini karşılayan Paşa değil Nimet Hanım'dır. Nimet Hanım Şefik Bey'in hislerinden haberdardır, isteğine karşı bir koşul koyar, babası tekrar hükümette yer alacaktır. Belli bir zaman sonra bu isteği yerine gelir ve Şefik Bey ile dünya evine girer. Bundan sonra yaşananlar ise Nimet'in tekrar eski günlerdeki gibi güçlü konuma geçmek için Şefik Bey'i kullanması üzerine yoğunlaşıyor.

Oyunu izlerken aklıma “ey yarabi kadınları yarattın, yarattın. O zaman ben niye yarattın” diye dert yanan şeytanın fıkrası gelmişti. Kadın milleti değil erkeğe, şeytana bile pabuçunu ters giydirir. Alın size Nimet karakteri.
Oyunun konusunda çelişkiler olsada -veya bizim cahilliğimizden kaynaklansada- konu açısından başarılı, kendini izlettiren, memnun bırakan, mükemmel oyuncu performansları ile de izlenmesi gereken çok kaliteli bir oyun.

İyi seyirler...

Yazan : Kemal Bekir
Yöneten : Engün Gürmen
Dramaturgi : Özge Ökten
Sahne Tasarımı : Ayhan Doğan
Işık Tasarımı : F.Kemal Yiğitcan
Kostüm Tasarımı : Niigün Gürkan
Efekt : Mustafa Emin Duman
Yönetmen Yardımcısı : M.Derya Kılıç-Caner Çandarlı-Samet Hafızoğlu
Süre : 2 SAAT 10 DK. 2 PERDE

OYUNCULAR
ALİ KARAGÖZ, CANER CANDARLI, ÇAĞIM DEFNE GÜRMEN ÜSTÜN, ENGİN GÜREMEN, ERKAN SEVER, GÖKHAN EĞILMEZBAŞ, HAŞMET ZEYBEK, H.SAMET HAFIZOĞLU, MELIKE ALTINBARAN, MURAT DERYA KILIÇ, OYA PALAY, ÖZGÜR DAĞ, RAHMI ELHAN, TORON KARACAOĞLU, YAVUZ ŞEKER

New York’ta Beş Minare [2010]

2010-11-10T09:46:00.001-08:00

Aslında bu tür filmlere blogda yer vermiyorum ama Haluk Bilginer'in o mükemmel oyunculuğu hatırına birkaç satır karalamak gerekir diye düşünüyorum, ki bunu hak ediyor. Senaristliğini ve yönetmenliğini Mahsun Kırmızıgül'ün yapmış olduğu Newyork'ta beş minare isimli filmin oyuncu kadrosunda Mahsun Kırmızıgül, Haluk Bilginer, Mustafa Sandal, Robert Patrick, Danny Glover ve Gina Gershon'un yanısıra teve ekranlarından tanıdığımız birçok oyuncuda bulunmakta. Türkiye standartlarına göre yüksek bir bütçeyle çevrilmiş olması ve uluslararası bir film olması nedeniyle insanların ister istemez ilgisini çeken bir yapım. Filme fragmanlarında ki aksiyon sahneleri ve Haluk Bilginer'in oyunculuğunu görmek için gittiğimi de bu arada itiraf edeyim. Konuyu az-buçuk sinemayı takip edenler biliyorlardır ama yinede anlatayım.
Dini terör örgütünün elemanları polis tarafından ele geçirilir, yapılan sorgulamalarda Deccal takma isimli Hacı Gümüş ismine ulaşan polis, Interpol'un kırmızı bülteniyle bu terör örgütü liderini aramaya koyulur. Belli bir süre sonra Hacı Gümüş'ün abd'de olduğu tespit edilir ve fbi Hacı Gümüş'ün evine yaptığı bir baskınla aranan adamı canlı olarak ele geçirir. Bu yaşanan gelişmeler üzerine Hacı Gümüş'ü almak için Fırat ve Acar isimli iki polis abd'ye yola çıkar.
Konu İstanbul, Newyork, Bitlis üçgeninde yaşanan bu olaylar üzerine kurgulanmış. Filmin artı ve eksilerine biraz göz gezdirelim. Aslına bakarsanız eğer filmi neresinde hata yapmışlar, bulupta eleştireyim gibi bir düşünce ile filmi izlemedim ama ister istemez bazı sahneleri insanı rahatsız ediyor. Filmin birkaç yerinde kopukluklar mevcut, bunun yanısıra mesaj verme kaygısıyla öyle gereksiz, saçma konuşmalar geçiyor ki “ne alaka” diyebiliyorsunuz. Mahsun Kırmızıgül ve Mustafa Sandal'ın oyunculuğu için ise ne bekliyorsanız ancak o kadar oyunculuk yaptıklarını söylemeliyim.
Filmin artılarından bahsedecek olursak, filmin başında diyebileceğimiz bir bölümde yaşanan polis timlerinin hücre evine yaptığı baskın sahnesi dünya sinemasında ki aksiyon sahnelerini aratmıyor, gayet başarılı. Çekim kalitesi ise yine filmin başka bir artı yönü, abd'de ki insanların müslümanlara bakış açısı, cehalet, kan davası gibi önemli konuların belli ölçülerde mesaj yoluyla verilmeye çalışılması hoş, ama becerizsizce. Ve gelelim en önemlisine, Haluk Bilginer'in bütün filmi tek başına ayakta tutan Hacı Gümüş karakterinde ki oyunculuk performansına... Bir oyuncu bu kadar mı başarılı olur, inanılmaz beğendim.
Sonuç olarak film ne üst seviye ne de yerde sürünüyor, oturup izlenilecek bir film.

Son bir not daha; arkadaşım söyledi, filmin dublajlı versiyonu varmış haberiniz ola.

Schuster, Nihat

2010-11-07T02:38:00.000-08:00

VDB-Tigana, Demirören'in bugüne kadar takımın başına getirmiş olduğu olduğu teknik direktörlere genel olarak bakıldığı zaman geleceği kurtaracak kişiler olmalarına rağmen gündelik başarılar üzerine kurulu olan Türkiye'de ki yapı yüzünden adamlara yapılmadık hakaret, rezillik kalmadı. Demirören ve onun altında çalışanlarda maalesef buna hep alet oldular. Bugün ise hedefte Schuster var. Son günlerde Schuster'in basına ti'ye alarak yaptığı açıklamalar ne mal oldukları belli olan basın guruhunun canını sıkıyor. Sıkmasında ne yapsın? Kendilerini herşeyin üzerinde gördüklerinden dolayı bu tür bir yaklaşıma fazla alışkın sayılmazlar. Umarım her seferinde “VDB'yi göndermeseydim, hata yaptım” diye dert yanan Demirören'in tekrar birilerinin gemisine -basın veya taraftar- binerek aynı hatayı tekrarlamaması. Demirören'e pek güvenim yok ama bizde ki sadece bir umut. Her seferinde şu cümleyi kuruyorum, ki Beşiktaş'ın kurtuluşu ancak bu tür bir zihniyetle olabilir; “Geleceği kurtarmak için günü yakmak”. Varsın şampiyon olmayalım(!), biz demiyor muyuz; “şampiyonluk, bizim aşkımız yanında hiçbirşey” diye.
Son barikat'ın bloğunda A2'nin oynadığı Bursa maçı ile ilgili bir yazıya denk geldim, uzun zamandır basbas bağırdığımız A takım ne oynuyorsa altyapılarda aynı sistemi oynasın düşüncesi bu sene yapılmaya başlanmış. Umut etmek için ne güzel bir neden. Schuster'in ısrarla oynatmak istediği sistem, gençlere önem vermesi, basına gider yapması beni mutlu ediyor, umarım genel olarak taraftarı ve yönetimide memnun eder. Değişimler her zaman sancılıdır ve sabır ister. Sonuna kadar Schuster...

Nihat; bugünlerde oynadığı futbol değilde sahadaki davranışları ile taraftarın gözüne takılır oldu. Genellikle hep böyledir, insan psikolojisi. Mecnun'un ile Leyla karşılaştığı zaman şöyle bir konuşma geçer; “sen Leyla olamazsın, eğer sen Leyla isen bende ki Leyla kim“. Bizim aklımızda kalan her zaman İspanya'da golleriyle önce çıkan Nihat olmuştur. Bizde bu performansı verememesinden dolayı insanların ister istemez gözlerine başka noktalar takılıyor, ama Nihat dün neyse bugünde o. Mesela Nouma, Beşiktaş'ta ki performansı iyi olmasaydı saha içi ve dışındaki davranışları nasıl karşılanırdı? Bazen sistemler oyuncuların performanslarını yukarı çekerken bazen yerlerde sürünmesine neden olur. Buna Zlatan örneğini verebiliriz, veya Ronaldinho. İspanya'da oynadığı takımalarda ki sistem ile Nihat'ın önplana çıkmış olan yeteneklerinin Beşiktaş'ın oynamak istediği sistem ile uyuşmaması ve bununla birlikte taraftarın Nihat'tan beklentileri başarısızlığın görünür kısmı. İşin özü; bu sistem ile oynandığı sürece Nihat'tan çok fazla bir beklenti içerisine girilmemesi gerekiyor.

Sadece vazgeçmeyi bildim - Can Yücel

2010-11-02T13:09:00.000-07:00

…Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim,
Ya da asla birini severken karşılığını beklemedim.
Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim.
Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim.
Bazen çok kırıldım, bazen belki de kırdım.
Ama hata insana mahsustur dedim.
Affettim, af diledim.
Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim.
Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.
Belki de içten içe sinsice güldüler.
Ama asıl unuttukları şuydu;
Ben aldanmadım..!
Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar.
Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için,
Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için.
Oysa ben hiç insan kaybetmedim.
Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar...

deepnoteyalnışça: bu da bizi yalnış anlayanlara...

Tiyatro - Bozuk Düzen

2010-10-31T12:55:00.001-07:00

Oyunculara şöyle göz gezdirdiğimizde gerçekten önemli, tanıdık isimler görsekde “Bozuk Düzen” isimli oyuna konu açısından bakıldığı zaman basit bir oyun olduğunu söylemek gerek. Oyunu kurtaran bazı oyuncuların üstün performansları ve fonda çalan müzikler. Özellikle Ömer rolünde ki Gün Koper öne çıkan isim. Bu arada dekorunda başarılı olduğunu söylemeden geçmiyim. Başka gözüme takılan nokta Yılmaz Meydaneri'n oynadığı sarhoş koca -Ragıp- tiplemesinde aynı sahne içerisinde saniyeler geçtikçe ayılması biraz huylandıran bir durumdu -sadece bu oyunda böyle bir performans sergilemiş olabilir-. Oyunumuz dram içerikli bir oyun olasada bir önce tanıttığım “dört kişilik bahçe” kadar ağır değildi, kendini izlettiriyor, sıkmıyor. Oyunun yazarı Güner Sümer, yönetmenliğini ise Burteçin Zoga'nın yaptığı iki perdelik olan oyunumuz, köhne ev ve bahçesinin yanısıra bir de bar olmak üzere iki dekor üzerinden aşağıda yazılmış süre zarfında sahneleniyor.
Birazda konudan bahsedelim; Dikili isimli kasabada yaşanan zelzelede yıkılan evlerini tekrar yapmak yerine herşeyleri satarak İstanbul'a yerleşen ailemizin reisi ilerki yıllarda vefat eder. Evin annesi yaşadığı sağlık problemlerinden dolayı hastaneye yatırılır. Evin kızı Güzin evlenir ve evde 3 erkek kardeş başbaşa kalır. Ağabey Hakkı, ortanca Turgut, küçük kardeş Ömer. Başlıbaşına sorunlu bir aile, aynı tevede oynayan “küçük kadınlar” gibi. “Sen nereden biliyon şu küçük kadınları” demeyin(!), ev ahalisi malumunuz.
Hakkı; kendi dükkanını işletmektedir. İçine kapanık, özellikle kadınlarla iletişim kuramamış olmaktan dolayı evde kalmış bir erkek kurusudur. Uzun zaman sonra Handan'a aşık olmuş, onunla evlenmek istemektedir. Handan'da ona karşı boş değildir ama yaptığı işi anlattığında olacaklardan korkmaktadır. Çünkü Handan hayat kadınıdır.
Turgut; amatör olarak futbol oynamakta diğer iki kardeşinin aksine dünyada ki beklentileri üst seviyede, gününü gün etme derdindedir. Demet isimli güzel bir bayana aşıktır ve onunla evlenmek istemektedir. Demet'in ise Turgut ile bir yuva kurmak gibi bir düşüncesi yoktur.
Ömer; zelzeleden büyük ruhsal yaralar almış içine kapanık, dünyaya kapılarını kapatmış bir çocuktur.
Güzin; eşi Ragıp ile sorunlar yaşamakta, kafayı çeken kocasından dayak yemektedir.

Ve birgün Güzin eşini terkedip bizim üç bekarın kaldığı harabeye gelir ve olaya dahil olur. Genel olarak bireylerin birbiriyle yaşadığı sorunlar, hayattan beklentileri, bu bozuk düzen içerisinde verdikleri mücadele dramatik bir şekilde anlatılıyor.
Bu oyundan ders olarak ne çıkarabiliriz dersek eğer “başsız kalmış sürü dağılır” gibi abesi bir yorum getirebilirim. Gırgırı bir kenara bırakırsam eğer anne baba aileyi bir arada tutan faktördür.

İyi seyirler...

Yazan : Güner SÜmer
Yöneten : Burteçin Zoga
Sahne Tasarımı : Baarış Dinçel
Işık Tasarımı : Mahmut Özdemir
Kostüm Tasarımı : Nihal Kaplangı
Efekt : Ersin Aşar
Yönetmen Yardımcısı : Selçuk Yüksel-Tolga Coşkun
Süre : 2 Saat 45 Dakika

OYUNCULAR
AHMET ÖZASLAN, AZİZ SARVAN, BERRİN KOPER, ÇAĞLAR POLAT, DEMET BOZYAKA, ENES MAZAK, GÜN KOPER, GÜROL GÜNGÖR, PERIHAN SAVAŞ, SELIN İŞCAN, UĞURTAN ATAKAN , YILMAZ MEYDANERI

Hes demokratik din dersi

2010-10-28T10:15:00.000-07:00

* Geçenlerde Penche'de bu içki mevzu üzerine bir yazı asılmıştı, o yazıda Anadaolu'da bazı illerde yapılan baskılar sonucu içkili mekanların kapılarına kilit vurulduğundan dem vurulmuştu. Bugün ise 31 Aralık 2009'dan sonra ikinci büyük bir zam haberi daha geldi. Rakıya tam tamına %30 zam yapıldı. İçirmemek için güzel taktik be aga, sanki günahımın hesabını bunlar verecek. Tamam, bizim çiligir soframızı bir kenara koyalım, birde olaya üretici-işveren, turizimci ve birde sağlık yönünden bakalım. En son sigaraya gelen zamlardan sonra ortalık kaçak sigara kaynıyordu, ya şimdi? Bu sağlık yönü. Turizimci ve işveren için ise yüksek maliyet, bunun yansıyacağı yer ise işçi. İçenlere yapılan baskı, sağlık, para...

* Geçen hafta İkizdere sit alanı olarak tescillenmişti, bizde mutlu olmuştuk ki hükümet bunun rövanşını bir hafta geçmeden yasal gücünü kullanarak almış oldu. - İkizdere'nin sit alanı olmasıyla yapılması planlanan 22 Hes rafa kalkmış oluyordu- Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun ‘sit alanı ilan etme yetkisi’ Çevre Bakanlığı’na bağlı yeni bir kuruma devrediliyor. Bu sayede sit alanı olmuş alanların tekrar gözden geçirilmesi sağlanacak. Ne mi olacak? Rant için, yandaşları için, doğanın ırzına geçecekler. Neyimize gerek börtü-böcek, doğa, bitki? Gözünü sevdiğimin demokrasisi...

* Kemal Kılıçdaroğlu'nun R.T. Erdoğan için geçen gün yaptığı konuşma gereçekten çok ağır ifadeler taşıyordu ki bugün R.T. Erdoğan karşılık verdi. Hemde benzer ağır ithamlarla, sonunda da halka şikayet etti. Kılıçdaroğlu'nun yaptığı konuşmayı tasvip etmiyorum ama cevap veren kişinin sanki sütten çıkmış ak kaşık gibi eleştirmesi bir garip! Son sekiz yıla bakıldığı zaman R.T Erdoğan'ın yaptığı konuşmalar ortadayken eleştiriyor olması komik bir durum. Bizim oradalarda bir deyim vardır; “bokluda çamurlaya gülüyor” derler.
Siyaset dedikleri yapı gerçekten mide bulandırıcı, yapanlarda. Bu ülkede sözü-özü bir olanlar ya hayatlarına sıradan bir vatandaş gibi devam ederler ya da hayatlarına garip kazalar ile veda ederler, onlarda parmakla gösterilecek kadar azdır. Gerisi mi? ortada...

* Geçen hafta içerisinde bazı öğrenciler YTÜ'de açtıkları pankart sonucu karşıt görüşçüler ve devletin güzide polisleri tarafından saldırıya uğramış devamında da YTÜ rektörlüğü tarafından soruşturma açılmış, derslere alınmamıştı. Bugün ise öğrencilerin ve bazı öğretim görevlilerin destekleri sayesinde en azından derslere alınmaya başlandı. İlim-bilim adamı, özgür düşünceli insanlar yaratması gereken üniversitelerin başında dar kafalıların olması ne kadar tezat bir durumdur.

* Bugünün gafı-afı-..... diye başlamak gerek, Milli Eğitim Bakanlığı özürlü insanlarımızın eğitim aldığı Özel Eğitim Kurumlarının ders çizelgesinde değişikliğe giderek din kültürü ve ahlak bilgisi dersini ekledi. Özürlü diye hitap ettiğim kısmı açmak gerek, bunun içerisinde zihinsel engelliler, otistik çocuklarımız bulunmakta. Alevi ve farklı inançlara sahip vatandaşlarımızın zorunlu din dersi istemiyoruz sözlerine kulak asmayanlar kendine bakamayacak durumda ki çocuklara din dersi öğretmeye kalkıyor. Bu ne saçmalıktır be!

* Fransa'da insanların ömürleri uzadı, maliyetler arttı diye emekli yaşının 60'dan 62'ye çıkartılması esnasında ve devamında çıkan olayları gördüğümde yıllarda bu ülkede yedi ceddini ağlatan siyasetçilere ses çıkarmayan insanları görünce cidden ne kadar eğitimsiz, vurdumduymaz olduğumuza şaşırıyorum. Daha sonra şu akp'ye oy verenlerin büyük bir kısmı eğitimsiz dendiğinde birileri alınıyor. Alınacak birşey yok. Akp'nin yaptırdığı ankette bunu söylüyor. Yalanda söylemiyoruz.

Gözünü sevdiğimin akepe demokrasisi...

Korkma Ben Varım - Murat Menteş

2010-10-26T13:20:00.000-07:00

Hayat örümcek ağı gibidir. Ne zaman ve nasıl insanların yollarının kesişeceği hiç belli olmaz. Yazarımız bir önceki romanında ki -Dublörün Dilemması- gibi yine aynı tarzda yoluna devam ediyor. Daha sonra farklı denemeler yaparmı bilmiyorum ama bu tarzı benim açımdan ilgi çekici. Sadece bu kitapta ufakta olsa bir iki “keşke olmasaydı, sonunu daha iyi bağlasaydı” gibi noktalar mevcut. Mesela Hayati Tehlike ile Fu'nun karşılaşmasının sonucu veya kitabın finalinin çok daha heyecanlı, farklı biteceğini düşünürken sönük şekilde sonlanması gibi.

Kitap, diğer romanda olduğu gibi sona yakın bir bölüm ile başlıyor ve Fu'nun Gönül İşler Bakanlığı'na yapılacak saldırıyı rüyasında görmesiyle devam ediyor. Yazarın burada oluşturmuş olduğu Gönül İşler Bakanlığı öğesi gerçekten ilginç, bu ülkede olmayacak bir durum mudur bilmiyorum. -Olur mu olur vallaha, tırstım- Tırstık diye araya not düştük ya açıklamakta gerek; neymiş, ne yaparmış bu bakanlık, birde şu çekik gözlü sandığınız zat-ı muhterimi tabiki. Nedir Gönül İşler Bakanlığı: bu kurum devlet eliyle aşık olduğunuzu resmi olarak onaylıyor. “Yok daha neler?” demeyin öyle, aşık olduğunuz kişinin adını söyleyerek başvurduktan sonra eğer kabul görürse dini alimler tarafından sözlü mülakata çağrılıyorsunuz. Bu mülakat sonunda alimlere verdiğiniz cevaplar uygun görüldüğü taktirde size bir AŞKart tahsis ediliyor. Yani devlet eliyle aşkınız onaylanmış oluyor. Ayrıca bu karttan çeşitli indirimler, avantajlar sağlayabiliyorsunuz. Tabiki bu da ömür boyu değil, 3 yılda bir yenilemeniz gerekiyor. Nasıl ama? Şimdi gelelim Fu dediğimiz karaktere; Fu, Fuat Tufa'nın kısaltılmış hali. Gönül İşleri Bakanlığı'nın basın müsteşarı ve Dublörün Dilemması'ndan hatırlayacağınız Nuh Tufan'ın afilli filintalardan arkadaşı. Ayrıca kitabın ilerki sayfalarında aynı sınıftan başka bir karakter daha dahil olacak ki bu da Müntekim Gıcırbey. Fuat Tufa uzakdoğu kültürüyle yoğrulmuş, gayet atletik, yakın-uzak-orta dövüş sanatlarına hakim bir çekirge. Gıcırbey'in ismi geçmişken ondan da bahsetmeden olmaz. Gıcırbey insanlardan para karşılığı intkam alan bir işle meşgul, intikam diyince öldürmek olarak algılamayın, o insanları rezil etmek için uğraşıyor. Yardımcısı ise üst komşusu rahmetli Kevser'in babaannesi cinci Ruhiye ve cini Jajha.
Gelelim kitabın tehlikeli-eli kanlı-bir o kadarda aşk adamı olan Hayati Tehlike'ye. -Nereden buluyor arkadaş böyle garip isimleri- Adamın ismi ile yaptığı iş ancak bu kadar uyuşur. Hayati Tehlike Niko'nun yakın arkadaşı. Birgün otel odasında çıkan kavgada dokuzcu kattın penceresinden yakuzalar tarafından atılırlar, bunun sonucunda Niko hayatını kaybeder. Hayati ise hastane odasındaki günlerinden sonra yaşamına devam eder. İşte Hayati Tehlike'nin hayatı bu vesileyle yön değiştirir. -Niko ünlü mafya babası Atom Bombacıyan'ın yeğeni midir, oğlu mudur tam hatırlamıyorum. - Atom Bombacıyan ile tanışan Hayati artık mafyanın içinde yer almaya başlar.

Kitap dört ana karakter üzerinde kurgulanıyor. Fu, Gıcırbey, Şebnem Şubimi ve Hayati Tehlike. Gelelim üstünkörü konuya; Fu, Hayati'nin GİB başvurmasından sonra aldığı olumsuz yanıt sonucunda bakanlığa yapılan kanlı saldırıdan sorumlu olduğu sonucuna varıyor, Gıcırbey ise aşık olduğu kadının böyle bir mafya adamının elinde zarar görmemesi için Fu ile işbirliğine gidiyor. Ve bu ölüm kalım mücadelesinin içerisinde Hayati Tehlike ile Şebnem arasında mafyadan apartılan romantik mi romantik sahnelerle desteklenen aşk hikayesi.
Bu karakterlerin yanısıra Atom Bombacıyan'ın sağkolu Abidin Dandini, Hayati Tehlike'nin maddelere hükmeden oğlu Gerçek, Şebnem'in eski Emniyet Müdürü olan babası Şerif Şubimi, Abidin Dandini'nin yavuklusu Leyla Kalahari, Hayati Tehlike'nin bir gecelik kaçamağı ve plotonik aşkı Neptün Petunya gibi yan karakterler ile desteklenen ilginç ve kendine bağlayan bir kitap sizi bekliyor.

Beşiktaş JK : 32 - Ankara 06 Aterspor : 18

2010-10-23T11:57:00.001-07:00

Ligin 4. maçınıda kayıpsız geçmiş bulunmaktayız. Maçtan önce dağıtılan önünde Beşiktaş arması arkasında “Beşiktaş Hentbol” yazan tişörtlerin neyin nesidir bilmesemde açılan “Gücümüze Güç Katan, Formamıza Ter Olan Taraftarımıza Sonsuz Teşekkürler” pankartı hoş ve anlamlıydı. Salonun yarıyarıya dolması ve taraftarın rakibe bulaşmayıp sadece takımı marşlarla desteklemesi memnun edici, özlediğim bir tabloydu. Maçın öne çıkanı ise iki takımın kalecilerininde gerçekten gününde olmalarıydı. - Özellikle ilk yarı- Bu da oyunun daha zevkli bir hal almasına sağlıyor.

Maçın başlamasıyla rakip ataklara kalesini kapatan Yılmaz'ın başarılı performansı sayesinde ilk 11 dakikada fark 9-0 gibi bir skora ulaştı. Daha sonraki dakikalarda rakip kalecinin performansı öne çıkınca ilk yarı 13-10 gibi bir skorla bitti. Maçı o kadar kazanacağımıza güvenimiz var ki taraftar dahil kimse telaş yapmıyor. İkinci yarıyada ilk yarıya başladığımız gibi oyuna ağırlığızı koyunca 32-18 gibi farklı bir skorla oyundan galip ayrıldık. Alkışlar hentbolcularımıza...

Sevdalı yüreklerde beyaz sürgünler
Halayla, türkülerle sevdi bu kalpler
Yıldızlarlar tutuştu siyah beyazla
Marşlarımız ağlasın kartal aşkıyla
Beşiktaş seninle ölmeye geldik...Beşiktaş

Gücüne güç katmaya geldik
Formanda ter olmaya geldik
Beşiktaş seninle ölmeye geldik... Beşiktaş

Barbaros meydanında dün gibi sevdan
Derin bir nefes çektik Abbasağa'dan
Bir umudum sensin anlıyormusun
Hayat yaşanmıyor senle olmadan
Beşiktaş seninle ölmeye geldik... Beşiktaş

Gücüne güç katmaya geldik
Formanda ter olmaya geldik
Beşiktaş seninle ölmeye geldik... Beşiktaş

Tribün toplumun aynasıdır

2010-10-22T13:40:00.000-07:00

Uzun zaman sonra ilkkez sinirlendim, kendimi kötü hissetim. Bunun sebebi ne sistem ne oyun ne de Shuster. Aksine oynatılmak istenen sistemden de Shuster'den de gayet memnunum. Ama güvendiğim oyuncuların yaptığı basit, amatörce hatalar beni hayal kırıklığına sevk ediyor, sinirlenmeme yol açıyor. Yazık oldu Porto maçındaki oyunumuza!

Asıl değinmek istediğim konuya gelirsem eğer taraftar profilinin bu kadar kötüye gitmesi beni iyice umutsuzluğa sevk ediyor. Eşiyle kavga eden, işinde başarısız olan, sosyal hayatında silik görüntü sergileyen, belkide maddi açıdan sorunlar yaşayan insanların o tribünlerde empati yapmadan deşarj olurken sahneledikleri görüntü gerçekten berbat. En kötüsü ise “biz Beşiktaş'ı karşılıksız seviyoruz”, “dünyanın parasını alıyorsunuz ..... ” gibi düşüncelerinin arkasına sığınmak ve bu rezilliği ortaya koymak. Düşünsenize iş yerinizde patronunuz, yöneticiniz eşiyle kavga etmiş, geliyor size patlıyor. Ne hissedersiniz? “Küfür edenleride anlamalı, dünya değişti” gibi sözler bana doğru gelmiyor. Dünya ne kadar değişirse değişsin insanların ahlakı, ilkeleri olmalı. “İyi insan olmadan Beşiktaş'lı olunmaz” söyleminin arkasında durmak, Süleyman Seba'ları, Baba Hakkı'ları, Baba Recep'leri tanımak, iyi analiz etmek gerekir. Beşiktaş'lı olmanın bu kadar basit bir olgu olmadığına, hayatın doğruları olduğuna inanan biriyim. Biliyorum bizimki deli işi ama bizim Beşiktaş'lılığımız bunlar üzerine kurulu. Malesef ki arkadan gelen veya değişen insan yapısı ürkütücü. Ben taraftar dedim ama toplum olarak müsamaha göstermeyen, ilk düştüğünde tekmeyi vuran, yukarı çıkanı aşağıya çeken, yüze başka arkadan başka konuşan, saygı göstermeyen, empati yapmayan bir zihniyet aldı yürüyor. Gücü gücüne yetene. Nedir bu ikiyüzlülük, rezillik?

Kan acil değil, sürekli ihtiyaçtır

2010-10-18T12:13:00.000-07:00

Uzun zaman sonra bugün kan verdim. Sanırımsam 4 veya 5 yıl olmuştu. Bu kadar uzun zaman kan vermememin nedeni kendimce Kızılay'ın davranışlarından kaynaklanan bir durum olsada birilerinin yüzünden böyle saçma bir davranışta bulunmak aptalca. Biraz geç anladım! Aşağıda kan vermenin yararlarını görebilirsiniz. Hani kendinizi düşünmeseniz bile “böyle birşeye ihtiyacım yok”, “ben iğneden korkarım” gibi saçmalıklara sığınıyorsanız dahi son şıkta yer alan açıklama sizin için umarım itici güç olur. İnsanın kendisi veya bir yakının bu duruma düşmesi durumunda aklına ancak gelebilecek bir neden. Allah kimseye göstermesin ama hayat bu, ne zaman kimin başına geleceği belli olmuyor. O çıkmazda, çaresizlikte olmak, bir ünite kanı bulmak için telaş içinde koşuşturmak, zamana karşı yarışmak beter bir durum. Her güzel şey gibi sağlıkta kaybedilince değeri anlanan bir kavram. Biraz empati yapmak, duyarlı olmak gerek diye düşünüyorum. Konunun sloganınıda başlıktaki gibi kızılaydan apartalım; kan acil değil, sürekli ihtiyaçtır.

Sonuçta hayat bu, ne olacağımız belli değil!

* Kemik iliğinin yağlanmasını önleyip, kan yapımı canlı tutulur.
* Verilen kanın yerine, anında vücuttan genç hücreler dolaşımına katıldığı için, bağışçı daha dinç ve canlı olur.
* Kandaki yüksek yağ oranı düşer.
* Kan bağışı kalp krizi ihtimalini %90 azaltır.
* Kan bağışlayan kişide baş ağrısı, stres, yüksek tansiyon, yorgunluk gibi rahatsızlıkların giderilmesinde çok büyük katkısı olur.
* Kan bağışçısı her kan verdiğinde: AIDS , Hepatit B , Hepatit C , Sifiliz. Kan grubu taramasından ücretsiz olarak yararlanmış olur.
* Trafik kazasında yaralanan bir kimsenin, kan uyuşmazlığı olan bir bebeğin, kan bulunmazsa ölecek bir hastanın sizin verdiğiniz kanla kurtulmasının, size verdiği manevi duygu ölçüsüzdür. Bağışınız çok insancıl ve onurlu bir davranıştır.

http://www.kanver.org/

Avrasya'nın zenginleri

2010-10-17T06:20:00.000-07:00

Köprünün ortasında, boğaz karşımda, börekler ortada, meyvesuları elimizde. "Kendimi dünyanın en zengini gibi hissetim" desem yalanım olmaz, diğer 130 bin kişide benim gibi hissetmiş midir acep? Sanırsam 9 km'ye yakın yürüdük, yürüdük diyorum çünkü koşmuş olsaydım -ki mümkün değil- şuanki halimi arar olurdum. Şuan bile pestilim çıkmış gibi hissediyorum.
Güzel, yorucu. Ihhhh...

Dayıya bak dayıya(!), birde dönüp poz veriyor.

Dünkü maçın sıkıntısı, sabahın karga ile olan ilişkisi derken ağzı bir açılıp bir kapanan yavru kartal.

Bu nasıl bir mahşeri kalabalıktır? Köprü bile sallandı!

Zübükler, umutlar, kalıntılar

2010-10-14T01:10:00.000-07:00

• Marco sakatlanmış. Üzülmedim, sevinmedim de. Önceleri formayı kim giyse birşeyler hissederdim. Şimdi ise düzene bende ayak uydurdum. İçimden gelmiyor!

• Milli takım yenilmiş; uzun zaman önce bırakmıştım desteklemeyi. Forma renginden dolayı yapılacak seçimlere, adam kayırmacılığına, ayrımcılığa, sağa sola el kol hareketi yapan kaptanlara, kendini kaf dağından sanan teknik direktörlere karşıyım. Kartaldan başka kuş, siyah-beyaz’dan başka renk, Beşiktaş’tan başka takım tanımam. Totti’nin dediği gibiyim bende “benim milli takımım Beşiktaş”

• Referandum öncesi 12 Eylül’cüler yargılancaktı, sahi ne oldu?

• Şili’de ki madenciler uzun zaman sonra göçükten çıkartıldı. Ne güzel görüntülerdi onlar! Dünyanın diğer ucunda olsa dahi insan seviniyor.

• Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Ömer Dinçer Şili’de ki madencileri işaret ederek “Böyle bir kaza bizde olsa, madencileri üç günde çıkarırdık” demiş. Sahi bizim madencilerin cesetleri çıkartıldı mı? İnsanın içinden geçenleri diline dökememesi zor. Sabır!

• Zamanın Sanayi Bakanı Cahit Aral insanları ikna edebilmek için "cayda radyasyon yok lakin ben iciyorum" diye bir söz sarf etmişti. İnsanları yıllar içinde yavaş yavaş ölürken bu sözleri sarf eden bir insanın vicdanı nasıl rahat olabilir? Bir benzer sözü ise bugünün Çevre ve Orman Bakanı Veysel Eroğlu sarf ediyor. Diyor ki; “Biz bilimsel olarak konuşuyoruz. Katiyen yok, olsa çıkar söylerim. Hamsiyi rahatlıkla yiyebilirsiniz. O zehirli maddelerin çoğu yüzde 90’ı çökecek. Merak etmeyin.” Zihniyet aynı, zaman değişse dahi!

• Dünyayı, doğayı yok etmeye elbirliğiyle devam ediyoruz. Tuna akmam diyor.

• Haftasonu Avrasya maratonu var, bizde ordayız. Amaç koşmak değil, yürümek. Köprüden İstanbul’u seyretmek.

• Halkın Takımı forumunda çocuklara yardım kampanyası yine başlamış. Bir el atmak, sevindirmek gerek. Çocukların yüzündeki tebessüm bir dünyaya bedel.

• Fopomaç özür dilemiş, hayret! Diğer yalan haberleri içinde özür dileyecekler mi acep?

• Stalker’ın Bosna hakkında ki bir yazısına denk geldim; konu hakkında kulaktan dolma bilgiler haricinde bir bilgiye sahip değilim, okuyunca utandım(!), merak ettim.

Tiyatro - Dört Kişilik Bahçe

2010-10-10T08:40:00.000-07:00

Bir önceki yazımda 1 Ekim'de şehir tiyatrolarının perdelerini açtığından bahsetmiştim. Dün itibarı ile de bende “Dört Kişilik Bahçe” isimli oyuna giderek kendi sezonumu biraz gecikmeli olarak açmış bulunmaktayım.
Murathan Mungan'ın yazdığı Ersin Umulu'nun yönettiği “Dört Kişilik Bahçe” isimli oyunun oyuncu kadrosunda “Bizimkiler” isimli teve dizisinden de tanıdğımız Ayşe Kökçü'nün yanısıra Esin Umulu, Metin Çoban ve Sevil Akı rol almakta. Tek perdelik olan oyunumuz 1,5 saat gibi bir zaman diliminde sahneleniyor. Oyunun konusundan çok sahne dekoru, Işık tasarımı ve efekt açısından başarılı olduğunu söylemeliyim. Oyuncuların performansları tatmin edici olsada oyun konu açısından pek başarılı değil. Dram yüklü bu oyunda aile fertleri içerisinde geçen hesaplaşmalar, iç dünyaları vs derken izleyici biraz sıkılıyor, daralıyor, hüzüleniyor. Hatta salonu bile terk edebiliyor. Bu kadar hüznü, dramı birarada seviyorsanız eğer sorun yok. Bana sorarsanız eğer ben biraz daraldım. Bu kadar ağır bir dramı sevmem. Kendi adıma tatmin olmasamda sonbahar gibi bir mevsime uygun olduğu kesin.

Oyunumuz Emirgan'da bir konakta geçiyor. Zamanın zenginlerinden eski Osmanlı paşası Server Bey artık yaşlanmış, ilaçlarla ayakta durmakta, bunama belirtileri göstermektedir. Server Bey, kızı Afife Reşat ve büyük torunu Fatma Aliye ile beraber yaşadıkları bu konak ellerinden kalan son mal varlıklarıdır. Fatma Aliye ud çalarak eve katkı yapsada borçlar boğaza dayanmıştır. Afife Reşat’ın oğlu Reşat 10 yıl önce Amerika'ya küçük kızları Talia ise 7 yıl önce annesinin karşı çıktığı bir baldırı çıplak memura kaçmıştır. Afife Hanım'ın Reşat'a olan özlemi, Fatma Aliye'nin konağa sıkışmış umutları derken bir gün Talia kocasını terk edip geri döner ve geçmişte kalan ikili hesaplaşmalar tekrar başlar.

Dediğim gibi ağır bir oyun olmasından dolayı pek fazla hoşnut olmadım. Sonuçta zevkler tartışılmaz.

İyi seyirler...

Yazan : Murathan Mungan
Yöneten : Ersin Umulu
Dramaturgi : Arzu Işıtman
Sahne Tasarımı : Zuhal Soy
Işık Tasarımı : Murat Özdemir
Kostüm Tasarımı : Aysel Doğan
Efekt : Yusuf Tuncer
Yönetmen Yardımcısı : Enes Mazak – Çağlar Polat

Hayatımın ortasından

2010-10-08T11:03:00.000-07:00

* “Sponsorlara destek olmak her taraftarın birinci vazifesidir.” diye başlamış söze böyük başkan. Ne akla, cebe hizmet 2007 yılında bizlere kapalı üstden ağza alınmayacak küfürler edip ağızlarından salyalarını akıtanlara ve insanları yoluncak kaz görüp, aşkı paraya bağlayan .......'a Sanlı kaptanın meşhur sözünü gönderiyorum.

* Egemen Guti'ye tekme değil cinayet sebebi sayılabilecek bir hareket yapmış, lanet olsun ormanları yakanlara. Ormanlar yandı bunlar gibi ..... şehre indi.

* Kazansakta kaybetsekde top bizde, sadece rakibin değil benimde başım bir büyük devirmiş gibi dönüyor. Hoşuma gitmiyorda değil...

* “Shuster, Pascal'a özenmiş” dediler. Gazeteciler alınmış mı korkmuş mu anlayamadım. Az etmiş(!), keşke üstlerine salsaydı.

* Stadın ismi ......, taraftarın görevi para harcamak, sus pus oturmak. Kulübün adı da artık ne olur Allah bilir. Yetmez...

* Aralık ayında Cem Yılmaz ile Şener Şen'in oynadığı “Av Mevsimi” vizyona girecekmiş. Ustayı izlemek gerek...

* Şehir tiyatroları 1 Ekim itibari ile perdelerini açtı. 8 civarı yeni oyunun yanısıra diğer oyunlarla beraber sahnelenen oyun sayısı 20'yi buldu.

* Lale ve ağaç dikme sezonum açıldı. Sıra geldi boş arazi bulmaya...

* Murat Menteş garip bir yazar, yazdıklarıda... Ama hem kendini dinlettiriyor hemde kitaplarını okutturuyor.

* Hayati Tehlike'yi kıskandım(!), acaba en son mavi gözlü hüsranından mıdır nedir?

* Bu ülkedeki kadınları anlamıyorum, onlarda beni... Tası tarağı alıp gitsem mi?

* Dışarıda abartılı bir yağmur yağıyor. Yağmuru severim, altında yürümeyide. Belli mi olur belki ruhumuda temizler. Hadi hoşçakalın...

Olmuyorsa Zorlamayacaksın - Can Yücel

2010-10-06T08:36:00.001-07:00

Olsun istersin…
Hatta olsun diye yapılması gerekenden daha da fazla üstelersin.
Aşktır ; değer verirsin, ödün verirsin, sevgiden de öte saygı gösterirsin, olmayacak kaç şey varsa bir araya bile getirirsin…
Bakarsın, ne anlattığını anlayabilmiş; ne de çözüm için bi’şeyler yapma gayretinde.
...İştir ; sabahlarsın, “olsun” diye ailenden çaldığın zamanı oraya verirsin…
Dosttur ; hayatta kimseyi dinlemediğin kadar dinler, kendine ayırmadığın onca şeyi O’na ayırmaya çalışırsın…
Sonra olayın içinden kendini çıkartır şöyle karşıdan yaptıklarına bir bakarsın… Bakarsın ki her şey başladığın gibi!
Olmuyorsa, olmuyordur!

Gönlün rahat mı?
Elinden geleni yaptın mı?
Cidden olmuyorsa zorlamayacaksın…

sinirnotaşki: Bu şiirde görücü usulüyle biriyle çıkmayı tercih eden mavi gözlüye gelsin. Akıl akıl gel bir yerime takıl...

Fotoğraflaşanlar #7

2010-10-03T09:27:00.001-07:00

Vekilime kaymak lazım...

2010-10-01T00:57:00.000-07:00

Sahne tozu

2010-09-29T10:33:00.001-07:00

Ta 10 ay önce bir başlık atıp “yıllardır tiyatro koltuklarında izleyiciyim, ama artık bende o heyecanı yaşayacağım” demiştim. Bu uzun, emek dolu günler bitti ve sonunda pazartesi akşamı oyunumuzu sahneledik, güzelde oldu. Tiyatronun ne kadar emek harcanan, zor bir meslek veya hobi olduğunu görmek, yaşamak, tecrübe etmek bu işi yapanlara karşı saygımı bir kat daha arttırdığını söylemeliyim. Ayrıca sahne provaları olsun, oyun un sahnelendiği an ve daha sonra duyulan alkşlar, methiyeler insanın yorgunluğunu bir anda silip süpürüyor. İnsanın gururun okşanması, sağının solunun ayrı oynaması, egosunun tavan yapması ayrı bir zevk.

Hatırlıyorumda askerliğin ilk günlerinde selam verirken heyecandan kalbim yerinden çıkacak gibi olurdu. Çavuş “git koş gel” der, koşup geldiğimde ise heyecanım yatışmaz üstünede yorgunluktan kalbim çarpardı. O günden bugüne gelmek garip. Hayat insanı inanılmaz değiştiriyor.

Oyunun sahnelendiği günün sabahı heyecandan kalbim ağzıma doğru fırlarken bacaklarımın bağları çözülmüşdü. Öğlen saatlerinde 100 mt sprint 40 km maraton koşacak gibi enerji doluyken oyuna bir saat kala sahnedeki koltukta uykuda, 20 dakika kala ise heyecan, telaş, korku, mutluluk vb gibi hislerden arınmış bir robot gibiydim. Bu kadar farklı duyguları, duygusuzlukları aynı gün içerisinde yaşamak gerçekten bir garip.

Oyun bittiğinde tam olarak ne yaşadığınızın farkında olmuyorsunuz, ta ki sonraki gün insanların size söyledikleri o güzel sözlere kadar. Tevelerde sağı solu oynayan insanlara gerçekten şimdi hak veriyorum. O sözler, davranışlar ister istemez insanın ayaklarını yerden kesiyor, farklı bir dünyaya taşıyor. Abarttığım düşünmeyin, yaşadım ve hâlâ inanamıyorum.

Tiyatronun insana kattıklarının yanısıra unutulmayacak anlar bırakmasıda ayrı bir güzellik. Bundan sonra belki bir daha sahneye çıkamacayak olsam bile o koltuklarda olmaya devam edeceğim.

Mutluluktan uçmak dedikleri bu olsa gerek.

Beşiktaş:37 Bursa Nilüfer Bld.:26

2010-09-20T13:55:00.000-07:00

Asılan bir pankartda dediği gibi "Türkiye'de ekol, Beşiktaş hentbol". Ligde gerek kalite açısında gerekse fizik açısından çok önde bir takımız ki yıllardır bunu parkelere yansıtmaya devam ediyoruz. Oyunun gidişatına baktığımızda ise 6 ile 11 sayı arasında fark gitti geldi ve sonunda rahat bir galibiyet aldık ki aksinide beklediğimiz söylenemez.
Her seferinde salonların dolması, desteğin artması taraftarı olduğumuzu dile getirsekde bazen acaba az olup öz olmak iyi midir demeden de kendimi alamıyorum. Bazı kendini bilmezler yine insanların keyfini kaçırmaya devam ediyor, salonları stadlara çevirmeye çalışıyorlar ki bu durum şahsım adına istemediğim bir hadise. Stadlara göre hentbol, voleybol, basketbol gibi diğer branşların seyircileri futbol taraftarından hep farklıdır, umarım hep farklıda kalır.

Referandumun Biricik Galibi Boykot

2010-09-13T13:26:00.000-07:00

Yüksek Seçim Kurulu'nun açıkladığı sonuçlara göre Evet oylarının sayısı 21 milyon 700 bindir. Bu sayı toplam 52 milyon 51 bin kayıtlı seçmene bölünür ve Anayasa değişikliği paketinin onaylanma oranı yüzde 42 olarak bulunur.
Aynı şekilde Hayır oyları sayısı 15 milyon 853 bin, kayıtlı seçmen sayısına bölünür ve paketi onaylamayanların oranı yüzde 30 olarak bulunur.
Evet ve Hayır oylarından geriye kalan seçmen sayısı 14 milyon 408 bindir. Bunların 726 bin tanesi sandığa giderek geçersiz oy kullanmıştır. Dün akşam sayımlarda sandık başlarında gözlendiği gibi bu geçersiz oyların hemen tamamı protesto ibareleri ve alametleri ile dolu oylarıdır..
Geriye kalan 13 milyon 682 bin seçmen ise sandığa gitmemiş, referanduma katılmamıştır. Geçersiz oy ve sandığa gitmemek biçiminde gösterilen boykot tavrının oranı yüzde 28'dir.
Referandumun resmi şekildeki gibidir:

Eğer ülkenin nüfusu 72 milyon ise ve içinde 14 milyon sandığa gitmeyen seçmen yaşıyor ise resim budur.
Yok, eğer ülkenin nüfusu 58 milyon olup 14 milyon sandiğa gitmeyen seçmen yaşamıyorsa Başbakan çıkıp "yüzde 58'lik zaferi"nden dem vurabilir.
Gerçekte Anayasa paketinin tasdik edilme oranı seçmenlerin yarısının yüzde 16 gerisinde kalarak yüzde 42 olmuştur..
Bu referandumda kimi seçmenler bedava kömür torbaları ile, kimileri bonkör iftariye paketleri ile kimileri de - eğer bulabilmişler ise bir iş - çoğunun bir günlük kazançlarını bulan 22 buçuk TL sandığa gitmeme cezası ile ödüllendirildi.
Elden gelse neredeyse sandığa gitmeyenler seçmen listesinden silinecek, hatta nüfus kütüğünden düşülecek idi.
Tüm bunlara rağmen referandumun biricik galibi Ezilenlerin ve Emekçierin Boykot Cephesi oldu. Şimdi, Ezilenlerin ve Emekçilerin Halk Cephesini kurmak zamanı geldi.. (HA/EÖ)

Alıntı: http://www.bianet.org/bianet/siyaset/124749-referandumun-biricik-galibi-boykot

Dublörün Dilemması - Murat Menteş

2010-09-09T08:46:00.001-07:00

Son bir aydır Ramazan, oruç derken kitap okumaya vakit bulamadım. Aslına bakarsanız eğer vakit boldu ama işte orucun verdiği miskinlik hissi okumamızı engelledi. Şimdi oruç dedik sizin aklınızda “ bu adam blogda sosyalist tavırlar gösteriyor, şimdi ne orucundan bahsediyor?” demeyin. Siyasal görüşümüzün yeri ayrı dini yaşantımız ayrı. Artık başka bir yazıda ondan da birşeyler karalarız. Neyse konuyu dağıtmayalım, tanıtmak istediğim kitap Murat Menteş'in kaleme aldığı Dublörün Dilemması. Yakın zaman içerisinde bloglardın birinde Murat Menteş'in bir teve kanalında yaptığı söyleşiyi izleme şansımı oldu. Otuzlu yaşlarda gayet bilgili, konuştuğu zaman dinlenecek ama bir o kadar bana garip gelen bir şahsiyet. Bu tavırlarıda aynen kitaba yansıtmış. Şimdiye kadar bu tarz bir kitab pek okumadım desem sanırım abartmış olmam. Bu tarz yapıtlara beyaz perde de karşımıza çıkıyor ama ben kitap olarak ilk defa rastgeldim. Buna örnek olarak Fatih Akın'ın “Yaşamın Kıyısında” isimli filmini göstrebilirim. Biraz daha açacak olursam eğer farklı karakterlerin bir şekilde hayatlarının bir yerde kesişmesi olarak açıklayabilirim. Bu size klasik mi geldi? Diğer farklı yönü ise kitabın kurgulanması ve özellikle karakterler.

Kitabımız Nuh Tufan, İbrahim Kurban, Habib Hobo, Ferruh Ferman isimli dört farklı karakterin gözünden yaşananları anlatıyor. Kitabın ilk sayfaları final bölümünün bir kısmı ile başlıyor ve daha sonra normal seyrini izliyor. Bu karakterler içerisinde ön plana çıkan ise Nuh Tufan isimli dik başlı, sözünü esirgemeyen, bilgili ayrıca yüzsüz bir albino. Albinonun ne olduğunu biliyorsunuz değil mi? Şu doğuştan saçları, tenleri beyaz olan bazılarına garip bazılarına ise “ulan bunların parçaları uğurluymuş” diye öldürdüğü insanlar. Yanlış hatırlamıyorsam eğer Afrika'da bu insanlar ulu denerek öldürülüyordu, daha sonrada vücut parçaları uğurlu diye satılıyordu. -Gerizekalılar-
Bir diğer karakter İbrahim Kurban; kısa cümleler kurmayı seven, babadan zengin, güzel sanatlar okusada kimyaya merak salmış, Nuh'un okuldan arkadaşı.
Üçüncü karakterimiz ise Prof Dr. Umur Samaz'ın arkadaşı gizli servisten dedektif Habib Hobo.
Ve son karakterimiz paraya para demeyen -artık ne diyorsa- mafya babası Rıza Silahlıpoda'nın damadı Ferruh Ferman. Ferruh Ferman çocuk yaşlarda baba şiddetine maruz kalmış bundan dolayıda kekeme olan, arkeloji okumuş olmasına rağmen işsiz kaldığı dönemlerde Rıza Silahlıpoda'nın kardeşi Roza ile tanışmış ve hayatını birleştirerek “yürü ya kulum” denilen tiplerden biri.

Konuyu anlatırken bazı karakterlerin bağlantılarından bahsetmicem ki gidip kitabı alıp okuyun. Ferruh Ferman eşi Roza'nın geçirdiği trafik kazasından dolayı Rıza Silahlıpoda tarafından sorumlu gözüyle görülmektedir. Bu sorumluluğun karşılığıda bu dünyadan öbürküne tek taraflı biletle yolculuğa uğurlanmaktır. Bu durumu öğrenen Ferruh işin içinden nasıl çıkacağını düşünürken gazetede bir haber gözüne takılır; “işlerinize yetişemiyor musunuz? İki yerde birden olmak mı istiyorsunuz? O zaman bizi arayın.” -veya bunun gibi birşey- Haber ilgisini çeker, bunun üzerine Ferruh telefon numarasını arar ve olaylar başlar. Artıl Ferruh, İbrahim Kurban tarafından yapılan maskeleri takan Nuh sayesinde ölümden kurtulacaktır veya kusursuz düşündüğü plan bu şekildedir. Nuh ve İbrahim için ise kârlı gözüken bu anlaşma gittikçe tehlike arz etmeye başlacaktır.

Anlatım tarzıyla ve karakteriyle farklılık yaratan bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.

Kitaplı günler...

deepnoteee: Ramazan bayramınız kutlu, mutlu, şeker gibi olsun.

Fotoğraflaşanlar #6

2010-09-06T14:03:00.000-07:00

Das Experiment [2001]

2010-09-04T06:09:00.000-07:00

Son yıllarda izlediğim en kaliteli yapımlardan biri olduğunu söyleyerekden söze başlamak gerek diye düşünüyorum. Kurgu, özgün bir konu ve oyuncu performanslarının öne çıktığı izlenesi, tavsiye edilesi bir film. -The Experiment ismi ile amerikan çakmasıda yakında vizyona girdi girecek gibi.- 2001, Almanya yapımı olan filmi kaleme alan Mario Giordano, yönetmen koltuğunda ise Oliver Hirschbiegel oturmakta. Festivallerden 13 farklı ödül ile dönen filmimiz bir o kadar ödülün eşiğinden de malesef eli boş dönmüş, ödül sandığı gayet dolu bir yapım. Filmin başrol oyuncusu ve öne çıkanı ise Häftling No. 77 karakteri ile Tarek Fahd. -bu adamı başka avrupa filmlerinde de izledim ama hangi filmde izlediğimi bir türlü çıkartamıyorum, yaşlanıyoruz sanırım- Özgün konu dedik o zaman şu özgünlükten bir bahsedelim, yapılacak olan deney için bilim adamları kobay olabilecek insanları bulabilmek amacıyla gazeteye ilan verirler. Bu deney için 20 kişi seçilecek, 14 gün sürecek ve karşılığında 4000 mark alacaklardır. Deney hapishaneye benzetilmiş mekanlarda geçecek, seçilen 20 kişiden 8'i gardiyan olurken 12'si mahkum olacaktır. Deneyin amacı baskı altında insan ve grup psikolojisini, değişimleri incelemek. Şiddet kesinlikle yasaktır, yapıldığı taktirde deney sonlandırılacaktır. Häftling isimli ana karakterimizden de biraz bahsedelim. Häftling mesleğine 2 yıl ara vermiş eski bir gazetecidir, ara verdiği bu süre içerisinde taksicilik yapmaktadır. Verilen ilanı gördüğü zaman hem para, hemde olayın ilginçliği dikkatini çeker ve gazete giderek haberi alır. Bu olayı belgeleyebilmek için de son teknolojiden yararlanır.

Deneyin başlamasyıla birlikte mahkum ve gardiyanların oyun oynanıyor psikolojisi gün geçtikçe değişim göstermeye başlar. Bu değişim psikolojik baskılara daha sonra gizliden gizliye şiddet eğilimlerine doğru yönelir. Bir söz vardı, tam olarak hatırlamıyorum ama şöyle birşeydi; “bir insanı tanımak istiyorsanız eğer büyü sorumluluklar veriniz.” Böyle baskılarda insanların yetişme tarzları, yaşam koşulları, psikolojik durumları yaptıkları işlere bariz bir şekilde yansır. Mesela bende öyleyimdir. Aşırı baskıda saldırganlışma, kontrolü kaybetme eğilimleri gösteriyorum. Ama bu davranış şekli sadece bana özgü bir şey değil, genel insan psikolojisi. Yoksa şeker gibi insanım yahu! :)

Benim gibi psikolojik, psikolojik-gerilim türlerini sevenler için kaçırılmaması gereken harika bir film olduğunu tekar dile getirmek istiyorum.

İyi seyirler...

Referandumda "Hayır" mitingi - Kadıköy (Emep, Halkevleri, Ödp, Tkp vs.)

2010-08-29T13:43:00.000-07:00

Referandum yaklaştıkça çalışmalarda hız kazandı. Bugün Kadıköy'de Halkevleri, Emep, Ödp ve Tkp'nin öncülüğünü yaptığı hayır mitingi düzenlendi. Bu örgütlerin yanısıra mitinge destek veren birçok daha örgüt vardı ki Türkiye'nin ve emekçilerin geleceğini etkileyen bu referandum için tek yürek, tek bilek olabilmek büyük önem taşıyor. Son zamanlarda gördüğüm en kalabalık miting olduğunu söylemeliyim. Bu referandumdan ne çıkar şuanlık bilinmez ama sonuna kadar mücadeleye, halkı bilinçlendirmeye devam. Aşağıda mitingde çekmiş olduğum birkaç kareyi görebilirsiniz. Büyütmek için üzerlerini tıklamanız yeterli...

Baba, oğul, kutsal ruh

2010-08-28T02:58:00.000-07:00

• Necip başarılı oldukça yüzümdeki tebessüm, kalbimdeki mutluluğun büyüklüğünü anlatamam. Birçok insan gibi lafta altyapıdan gelen oyunculara “destek olun, altyapı geleceğimizdir” diyip farklı davrananlardan değilim. Yabancı, yerli x bir oyuncu yerine öncelikli olarak altyapıdan çıkmış (tabiki kazma olmama koşuluyla, messi’de beklememek gerek) bir oyuncuyu tercih ederim. Belki bütün takımı altyapıdan oluştrmanızın imkanı yok ama (ütopyaya bak anam) en azından ilk 11’de 2-3 oyuncunun bulunması münkün. Sonuçta Türkiye’nin en büyük kulüplerinden birisiniz ve size gelmek, oynamak isteyen birçok insan bulunmakta. Eğer altyapıdan yıllardır bir tek oyuncu bile çıkaramıyorsanız bu o oyuncaların yeteneksiziliği değil sizin yönetimsizliğinizdir.
Necip’e gelirsek eğer, tek söz ;“oğlum gibisin”.

• Shuster için zamana gerek olduğunu savunanlardanım, savunmasak ne mi olur? Geçmişte yaşadığımız sıkıntıları yaşamaya devam ederiz. Kaybedilen İBB maçından sonra şampiyonluk gitmiş, herşey bitmiş tavırları sergilenmesi nasıl saçma sapan bir davranış şekli ise kazanılan 2 maç sonrası takımı fizana çıkartmakta o kadar saçma sapan bir davranış. Bu takımın ve Shuster’in zamana ihtiyacı var. Bu seneyi kaybetesek dahi geleceğimiz parlak gözüküyor. Tabiki demirören ve zihniyetinin olduğu bir ortamda büyük de konuşmamak gerek.

• Hiç kimsenin beklemediği anda marco'nun imza attığını öğrendik ki bazı insanlar buna sert çıkışlar yaparken bazıları ise “ne olacak yahu?” tavırlarında. Transfere isim olarak değilde sportif açıdan bakarsak (Fink'in yabancı sınırlamasından takıldığını düşünürsek) doğru transfer olduğu bir gerçek. Yaşını-başını, soyunu-sopunu bir kenara bırakırsak eğer yerli olması ve geçmişte oynadığı bölgede iyi işler yaptığını hep beraber gördük. Ha derseniz ki; “arkadaş bu marco, oyuncumuza kahpece saldırdı. İstemiyoruz!” diyecek birşey yok. Bende istemeyen, gelenek, duruş diyen tayfadanım.

• Yukarıda verdiğim oyun şablonunda şuana kadar başarılı olduk ama bu sistemde bazı oyuncuların maalesef alternatifi veya kendisi yok, idareten orada bulunuyor. Mesela; Q7'nin sol kanatta oynadığını düşünürsek eğer ters kanatta hem kanadı kullanacak hemde içeriye kateden bir oyuncumuz bulunmuyor veya Necip'in, Guti'nin bir alternatifi yok.

• Günlerdir Robinho transferinden bahsediliyor, umarım alınmaz. Bu kadar sorunlu ve yüksek bir rakama gelecek oyuncu takım içerisinde sorun yaratır. Ayrıca takımda bir bilemedin iki Brezilyalı oyuncunun olması taraftarıyım ki adamlar başlı başına bir sorun.

• Birkaç kelimede kaleci Cenk için söylemekte yarar var. Daha geçen sene ligden düşen bir takımın kalecisiyken bugün şampiyonluğa oynayan bir kulüpte ilk onbirde sahaya çıkıyor. Saha çıkmakla kalmıyor güzel maçlarda çıkartıyor, daha 22 yaşında ve düşük bir bonservis ile gelmiş olması da bizim için başka artı yönleri. Transferi yaptırana buradan kocaman teşekkürler.

İstediğimiz yolda herşey mübahtır

2010-08-20T01:44:00.000-07:00

Şeriat, Takvim, Çalık, Damat, Kamu bankası, Sabah-Atv, Kredi, Fişleme, Yobaz, iran Devrimi, Referandum, Cumhuriyet, Fetoş, Cunta, Darbe arasındaki bağlantı/bağlantıları kurarak düşününüz, yorumlayınız.

Kaderinizdi öldünüz: 17 Ağustos

2010-08-17T11:37:00.000-07:00

Gözlerimi açtığımda evdeki eşyalar kıpır kıpır oynuyordu, bana kısa gelen o süre sonunda tekar gözlerimi kapatıp uykuya dalacaktım ki aile efradımın sesleri geldi kulaklarıma; “kalkın deprem oluyor”. O günün üzerinden tam tamına 11 yıl geçti, ama acısı 11 yıldır birileri için hiç geçmedi. Yılların düzensizliği, vurdumduymazlığı, çıkar peşinde koşmalar, rantçıların yıllar boyu süren rezilliklerini birkaç saniyede binler, yüzbinler canlarıyla, büyük acılarla ödedi. O günden bugüne ne değişti diye sorarsanız eğer devletin kasasına giren paralar, reklamlarla deprem sigortası yapın diye yayınlanan salak saçması reklamlar dışında hiçbir şey. Şundan birkaç yıl önce inşaat mühendisi bir arkadışımla yaptığım sohbette bana demişti ki; “bak inşaat yapılırken betonlardan örnekler alınır ve bu örnekler labaratuvarda incelenir. Uygunsa geçer, değilse geçmez. Bu prosedür pahalıdır. Eğer geçmezse buna onay veren artık emekli olmuş, yaşı almış gitmiş yetkili kişi/kişiler rüşvetle işi halleder.” Türkiye'de ki düzen dün buydu, bugünde farklı değil. Tevede bir reklam oynuyordu yakın zaman kadar, diyordu ki; “İstanbul'da bilmem kaç bina yıkılacak, bilmem kaç bina hasar görecek ama çok az kişi ölecek. Hemen deprem sigortasını yaptırın.” E, kömür ocaklarında ölenler için kader diyen bir başbakana sahip olan bir ülkede ilk depremde ölenler içinde aynı söylem geçerli olacak. Kaderinizdi öldünüz. Kimse bu işteki sorumsuzluk, ihmal nedir, kimlerdedir diye sormayacak. Acı ölenlerin yakınlarına kalacak.

Bugün 17 ağustos...

Jeux d'enfants [2003]

2010-08-14T09:05:00.000-07:00

Genel olarak öyle aşk filmi filan seyreden bir tip değilim. Bunun nedeni aşka filan inanmıyor olmam filan değil, aksine inanırım da artık birbiri benzeri kurguları izlemek pek çekici gelmiyor. Amerikan sineması bu anlamda çok fazla fark yaratan bir sektör değil, bundan dolayıda son yıllarda farklı kıtalardan konu aşırmaya devam ediyorlar. Herneyse, Amerikalılara laf sokacağız diye konuyu dağıtmayalım. Tanıtmak istediğim film 2003 yılı Fransa-Belçika ortak yapımı olan, yönetmenliğini ve senaristliğini ise
Yann Samuell'in üstlendiği Jeux d'enfants. Filmin Orijinal dili Fransızca. Festivallede üç ödül alırken aday gösterilmiş olmasına rağmen alamadığı ödül sayısı iki. İçerik olarak romantik-komedi-dram üçlüsünü barındıran başarılı bir yapım.

Filmin ana karakterleri Julien Janvier ve Sophie Kowalsky. Bu karakterleri canlandıran 3 farklı oyuncu bulunmakta, bunun nedeni çocukluk, gençlik, yaşlılık dönemlerini farklı oyuncuların canlandırmış olması. Filmin çoğunluğunun gençlik yıllarında geçtiğini düşünürsek eğer diğer oyunculardan çok Guillaume Canet, Marion Cotillard'i den bahsetmemiz gerekiyor. Özellikle Marion Cotillard'inin oyunculuğunu ayrı bir parantez açıp birşeyler karalamak gerektiğini düşünüyorum.

Julien ve Sophie aynı sınıfta okumakta olan öğrencilerdir. Sophie Polanya asıllı bir fransızdır. Julien ise asabi bir baba ile kansere yakalanmış olan haşarı mı haşarı bir çocuktur. Şimdi konun bu kısmını es geçiyorum, yoksa anlatması uzun sürecek. Hemen alttaki linkten filmin başlangıcını izleyebilirsiniz.

Linki izlediyseniz eğer oyun böyle başlıyor, konu bunun üzerine kurgulanıyor. Oyuncak kimdeyse eğer diğerine bir görev veriyor ve soruyor “var mısın? Yok musun?” tabiki bunun cevabı her zaman evet oluyor. Bu görevler içerisinde ayıp, çekinmek, yasak gibi hiçbir şey kriter yok. Tek şart görevin yapılması. Bu arkadaşlık yıllar geçtikçe içten içe aşka dönüşmesine rağmen karakterlerimiz bir türlü birbirlerine açılma gücünü kendilerinde bulamıyorlar (...)
Konusu gerçekten ilginç olan, ilginç olmasın yanında eğlenceli ve romantik olan Jeux d'enfants'in film müzikleride ayrı bir güzel. Özellikle Louis Armstrong'un söylediği La Vie En Rose isimli bir parça enfes. Birden fazla sanatçının seslendirdiği bu parçayı hem filmde hemde film müziklerinin olduğu cd'de bulabilirsiniz.
Siz bulmadan ben linkini vereyimde kulaklarınızın pası silinsin.

Louis Armstrong - La Vie En Rose

Filmin gerçekten başarılı bir yapım olduğunu söylerekden tavsiye edip, sizlere iyi eğlenceler diliyorum.

Sihirli baston

2010-08-10T09:48:00.000-07:00

Ne kadarda Beşiktaş taraftarının olumsuz yönde büyük bir değişim içerisinde olduğunu ve diğerlerinden farkı kalmadığını düşünsemde yakın zaman içerisinde td'lere karşı yapılmış olan davranışlardan ders alacağını umuyorum. Omuzlarda karşılananların yönetim, taraftar ikilisinin spor basını diye hitap edilen çıkarcı grupların otobüslerine binmesi nedeniyle nasıl küfür edercesine gönderildiğine şahit olduk. Geçen birkaç maç sonucunda forumlarda yine bu tür olumsuz havalar esmeye başladı ki bu gerçekten ürkütücü. Yine aynı şeylerin yaşanması sadece günü değil geleceğide altüst eder ki bu sefer altından kalmak pek kolay olmaz. Şuanda bile ne kadar kalktığımız muamma. Taraftar veya toplum olarak insanları bir anda semaya çıkartıp ilk olumsuzlukda nasıl magmaya indirdiğimizi bilmeyen yok. Onun içindir ki Shuster'e zaman verilmesi gerekiyor. Mustafa Denizli gibi bırakın geleceği, futbol namına ortaya birşey koymayan bir teknik direktöre bile iki yıl sabredildiğini düşünürsel eğer yeni bir ülke, futbol, oyuncular ve kendi kafasındaki sistemi oturtmak isteyen bir teknik direktöre bu krediyi vermek zorundayız. Sistenin oturması, oyuncuların performanlarının artması gibi faktörlerden dolayı birkaç ay yine tökezlemeler yaşanacaktır. Bu tökezleme esnasına gerek yönetimin gerekse taraftarın sabırlı olması gerekiyor. Tamam, herkes Beşiktaş'ın iyi olmasını istiyor ama bu mandrakenin sihirli bastonuyla olmuyor. Umarım taraftar bilgisayar oyunlarının etkisinde çıkıp sadece kendi görevini yerine getirir. Bir çift lafda yönetime edelim. Zerre kendilerine güvenim yok(!), ne yapacaklarını belli olmayan bu yönetisimsizleri frenleyecek olan taraftarın desteği ve sabrı. İnşallah taraftar gerçekten bütün takıma sahip çıkar da gelecek için ümitlerimizi tekrar yeşerir.

Farkında Olmalı İnsan - Can Yücel

2010-08-09T01:56:00.000-07:00

Farkında Olmalı İnsan…
Kendisinin, Hayatın Olayların, Gidişatın Farkında Olmalı.
Farkı Fark Etmeli, Fark Ettiğini De Fark Ettirmemeli Bazen…
Bir Damlacık Sudan Nasıl Yaratıldığını
Fark Etmeli.
Anne Karnına Sığarken Dünyaya Neden Sığmadığını
Ve En Sonunda Bir Metre Karelik Yere Nasıl Sığmak Zorunda Kalacağını
Fark Etmeli.
Şu Çok Geniş Görünen Dünyanın, Ahirete Nispetle Anne Karnı Gibi Olduğunu
Fark Etmeli.
Henüz Bebekken ‘Dünya Benim!’ Dercesine Avuçlarının Sımsıkı Kapalı
Olduğunu, Ölürken De Aynı Avuçların ‘Her Şeyi Bırakıp Gidiyorum
İşte!’ Dercesine Apaçık Kaldığını
Fark Etmeli.
Ve Kefenin Cebinin Bulunmadığını Fark Etmeli.
Baskın Yeteneğini
Fark Etmeli Sonra.
Azraillin Her An Sürpriz Yapabileceğini,
Nasıl Yaşarsa Öyle Öleceğini
Fark Etmeli İnsan
Ve Ölmeden E vvel Ölebilmeli.
Hayvanların Yolda Kaldırımda Çöplükte
Ama Kendisinin Güzel Hazırlanmış Mükellef Bir Sofrada Yemek Yediğini
Fark Etmeli.
Eşref-İ Mahlukat (Yaratılmışların En Güzeli) Olduğunu
Fark Etmeli.
Ve Ona Göre Yaşamalı.
Gülün Hemen Dibindeki Dikeni, Dikenin Hemen Yanı Başındaki Gülü
Fark Etmeli.
Evinde 4 Kedi 2 Köpek Beslediği Halde
Çocuk Sahibi Olmaktan Korkmanın Mantıksızlığını
Fark Etmeli.
Eşine ‘Seni Çok Seviyorum!’ Demenin Mutluluk Yolundaki Müthiş Gücünü
Fark Etmeli.
Dolabında Asılı 25 Gömleğinin Sadece Üçünü Giydiğini, Ama Arka
Sokaktaki Komşusunun O Beğenilmeyen Gömleklere Muhtaç Olduğunu
Fark Etmeli.
Zenginliğin Ve Bereketin, Sofradayken Önünde Biriken Ekmek
Kırıntılarını Yemekte Gizlendiğini
Fark Etmeli.
FARK ETMELİ.
Ömür Dediğin Üç Gündür,
Dün Geldi Geçti Yarın Meçhuldür,
O Halde Ömür Dediğin Bir Gündür,O Da Bugündür.

広島 - 06.08.1945

2010-08-06T03:36:00.000-07:00

Taraftarın Beşiktaşlılık duruşu adında ki yalanı

2010-08-01T07:22:00.000-07:00

İnsanların daha iyi bireyler olabilmeleri için toplumun veya dinlerin kabul ettiği doğrular üzerine bir takım ilkelerinin olması gereklidir. Bu ilkeleri korumak, onlara göre davranmak sadece sizi iyi bir insan yapmakla kalmaz, dünyayı değiştirmenize de yardımcı olur. İnanmıyor musunuz? Bi düşünün bakalım dünyayı değiştirmek bu kadar kolay mıdır değil midir?.
Yıllardır Beşiktaşlılı duruşu diye bir olgu var, bu olgunun nasıl oluştuğuna bakmak gerekir. Bu camianın özünde olan bir durum mudur yoksa onu yöneten bireylerin kendi karakterleri ile mi ilgilidir? Camianın genel karakteri ise son birkaç ayda yaşananlar neyin nesidir?
Her seferinde tribünler fena halde hayata benzer deriz, benzer de. Peki “iyi bir Beşiktaşlı olmak için iyi insan olmak” sözünü baz alırsak eğer tribünlerde yaşananlar ve yaşatanlar için ne söyleyebiliriz? Bizim gibi insanlar sevgilerinden dolayı cansız varlıklara bir takım değerler, maneviyatlar katarak hayata dönüştürüler. Bir insan gibi; çocuğu, anası, babası, dayısı, dostu gibi davranırlar, iyi bir insan ve başarılı olmalarını isterler. Sanırım bizim gibileri biraz manyaktır. Manyak olmasa cansız bir varlığı hayatlarının göbeğine koyup, bu kadar saçma sapan olguyu böyle bir nesneye yüklerler mi?
Yukarıda iyi insan olmaktan, ilkelerden bahsettik peki yapılanlar bunlarla bağdaşıyor mu?
Mesela Şeref Bey'in kabri başında “kimsenin adamı olmayın, Beşiktaş'ın adamı” olun diyip 24 saat geçmeden birilerinin kolları altında oyuncu karşılamaya giden abicikler, kutsal forma diye sözler sarf ettikten sonra onlara taşıyanlara edilen küfürler, birkaç önce dayak yiyen tribünlerin iki transferde 180 derece yön değiştirmesine ne demeli? Bu kadar kolay mıdır ilkesiz, riyakar, samimiyetisiz davranmak? Maalesef ki bu gözler şu yaşananları gördükten sonra inanamakla inanamamak arasında gidip geliyor. Sanki bir kabus. Keşke kabus olsa diye dua ediyorsunuz. Bu kadar hızlı değişimin veya bizim değişim diye adlandırıdğımız şey hep içimizde olan rezillikler. Hep şunu dile getiriyorum;”birkaç bin kişiyi çıkartın geriye bir şey kalmaz”, hatta daha ileriye gidip o birkaç bin kişiyi çıkartıp geri kalana sarılı, kırmızılı, morlu, pembeli, yeşilli forma giydirin o hep dalga geçtikleri tribünlerden bir farklarını bulamazsınız. Asıl üzücü olan bu değişimi, rezilliği yaşayanların öz eleştiri yapmaması, öylece kabullenmesi. Üzücü...

Muhafız - Selman Kayabaşı

2010-07-30T09:19:00.000-07:00

Selman Kayabaşı'nın ilk okuduğum kitabı Teşkilat'dı. Yıl 2008, yer ise Ayvalık'dı. -Hafızam ne kadar güçlü görüyorsunuz. Havamızı atmadan duramıyoruz :)- Bu kitabı almamın nedenide birçok okuyucu gibi “Teşkilat” isimli kitabından etikilenmem. Aslına bakarsanız bu kitabın bağımsız bir kitap olacağını düşünürken bir önceki kitabın devamı niteliği biraz beni şaşırttı. Muhafız'da ki konun temeli yine Teşkilat üzerinden devam ediyor. Teşkilat'ın ne olduğunundan biraz bahsedelim. Teşkilat; yüzyıllardır gizliliğini koruyan, Türklerin yeni devlet kurma aşamalarında olsun dünyaya hükmetme çalışmalarında olsun aktif rol üstlenen bir yapı. “Kurtlar Vadisi” isimli diziyi takip ediyorsanız eğer oradaki “ihtiyarlar” olarak geçen yapıyı gözönüne alabilirsiniz. Dünyanın yaratılışı siyah-beyaz, iyi-kötü gibi birbirinin karşıtı olan olgular üzerine kuruludur. Yazarımızda Teşkilatın karşısına Tapınak isimli başka bir yapıyı çıkartıyor. Bu iki örgüt arasındaki savaş yıllardır devam emekte, bu bazen kanlı çatışmalara, casusluk oyunlarına, güç gösterilerine dönüşüyor. Salman Kayabaşı'nın yazdığı bu iki romanın başka ilginç bir noktası gerçek olaylar üzerine bazı kurgulamalar yapması ki 1. Dünya Savaşı esnasında (1917) M.K.Atatürk'e yeni bir devlet kurma aşamasının Teşkilat tarafından verilmesi buna örnek gösterilebilir. Kitapda bu verdiğim örnek ile 2007 yılı arasında dönüşümlü olarak gidip gelmeler mevcut. Ayrıca Üzeyir Garih, Muhsin Yazıcıoğlu, Adnan Kahveci gibi bilinen, gerçek karakterlerinde kullanıldığını belirtelim.
Kısaca konucuk:
Bu iki yapının birbirine üstünlük kurma -buna dünyaya hükmetme diye adlandıralım- kimin kimin adamının belli olmadığı ortamda Canfer Sancak isimli ASELSAN'da F-16 uçaklarının kodlarını kırmakla görevli genç mühendisin başından geçenler anlatılıyor.
Casusluk, sır, cinayet, ihanet gibi kavramları barındıran bir kitap olan “Muhafız” gerçek olayları, kişileri sanal karakterler ile birleştirerek etkileyici bir şekilde kurgulayan hoş bir eser.

Tıngırtaya kıvıran Şekerli

2010-07-27T09:52:00.000-07:00

Efendim, dışarıdan görüntüme bakıp “ay ne kadar sert, ters bir adam” diyen çok olup, şimdi anlatacaklarıma görseler veya beni tanısalar ağızlarına muhakkak sinek kaçardı. Görüntümün aksine hiperaktif, tıngırtıya kıvıran klasik bir Türk erkeğiyim. “Delikanlı adam kıvırır mı?” demeyin, kıvırır hemde en güzelinden. Kvırmak filan diyince aklıma rahmetli Kemal Sunal'ın bir filminde hakime söyledikleri geldi. Tıngırtaya kıvıran, kalça ile başı ayrı oynayan ben en sonra sevgili dostumun ablasının nikah sonrası düzenlediği yemekte öyle hallere girdiki sevgili gelinimiz “seni böyle bilmezdim” diyerekten ağzı beş değil, on karşı açık kaldı. Dedik ya oynamayı severiz, sadece bu durum benim içinde geçerli değil. Toplum olarak oynamayı severiz, kanımızda var. Hele bizim gibi Selamsız çevresinde roman vatandaşların içinde büyürseniz eğer bu iyice had safhaya çıkar. Şu yazıyı yazarken bile Kesha'nın tik tok isimli parçasıyla kıvırmaya devam ediyorum, son zamanlardaki en çok dinledğim yabancı şarkı olduğunu söyleyip, linkinide ekliyorum. Hadi hep beraber kıvıralım. Oh yandan...

eğlencelinott: Arada bir eğlenmek, geyik yapmakta gerek...

Wake up in the morning feeling like P Diddy
(Hey, what up girl?)
Put my glasses on, I’m out the door
I’m gonna hit this city (Lets go)
Before I leave, brush my teeth with a bottle of Jack
Cause when I leave for the night, I ain’t coming back
I’m talking – pedicure on our toes, toes
Trying on all our clothes, clothes
Boys blowing up our phones, phones
Drop-topping, playing our favorite cds
Pulling up to the parties
Trying to get a little bit tipsy

Don’t stop, make it pop
DJ, blow my speakers up
Tonight, Imma fight
Till we see the sunlight
Tick tock, on the clock
But the party don’t stop
Woah-oh oh oh
Woah-oh oh oh (x2)

Ain’t got a care in world, but got plenty of beer
Ain’t got no money in my pocket, but I’m already here
And now the dudes are lining up cause they hear we got swagger
But we kick em to the curb unless they look like Mick Jagger
I’m talking about – everybody getting crunk, crunk
Boys trying to touch my junk, junk
Gonna smack him if he getting too drunk, drunk
Now, now – we goin till they kick us out, out
Or the police shut us down, down
Police shut us down, down
Po-po shut us -

Don’t stop, make it pop
DJ, blow my speakers up
Tonight, Imma fight
Till we see the sunlight
Tick tock, on the clock
But the party don’t stop
Woah-oh oh oh
Woah-oh oh oh (x2)

DJ, you build me up
You break me down
My heart, it pounds
Yeah, you got me
With my hands up
You got me now
You got that sound
Yea, you got me

DJ, you build me up
You break me down
My heart, it pounds
Yeah, you got me
With my hands up
Put your hands up
Put your hands up
No, the party don’t start until I walk in

Don’t stop, make it pop
DJ, blow my speakers up
Tonight, Imma fight
Till we see the sunlight
Tick tock, on the clock
But the party don’t stop
Woah-oh oh oh
Woah-oh oh oh (x2)

Fotoğraflaşanlar #5

2010-07-25T08:42:00.001-07:00

Vatan Haini - Nazım Hikmet

2010-07-24T13:45:00.000-07:00

"Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ.
Amerikan emperyalizminin yarı sömürgesiyiz, dedi Hikmet.
Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ."
Bir Ankara gazetesinde çıktı bunlar, üç sütun üstüne, kapkara haykıran puntolarla, bir Ankara gazetesinde, fotoğrafı yanında Amiral Vilyamson'un 66 santimetre karede gülüyor, ağzı kulaklarında, Amerikan amirali
Amerika, bütçemize 120 milyon lira hibe etti, 120 milyon lira.
"Amerikan emperyalizminin yarı sömürgesiyiz, dedi Hikmet Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ."
Evet, vatan hainiyim, siz vatanperverseniz, siz yurtseverseniz, ben yurt hainiyim, ben vatan hainiyim.
Vatan çiftliklerinizse, kasalarınızın ve çek defterlerinizin içindekilerse vatan,
vatan, şose boylarında gebermekse açlıktan,
vatan, soğukta it gibi titremek ve sıtmadan kıvranmaksa yazın, fabrikalarınızda al kanımızı içmekse vatan,
vatan tırnaklarıysa ağalarınızın,
vatan, mızraklı ilmühalse,
vatan, polis copuysa, ödeneklerinizse, maaşlarınızsa vatan,
vatan, Amerikan üsleri, Amerikan bombası, Amerikan donanması topuysa,
vatan, kurtulmamaksa kokmuş karanlığımızdan,
ben vatan hainiyim.
Yazın üç sütun üstüne kapkara haykıran puntolarla :
Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ.

Ege'nin iki yanı - Hüsnü Şenlendirici ve Trio Chios

2010-07-22T10:32:00.000-07:00

Efendim, dün şöyle servise binmiştim ki genellikle evin yakın olmasından dolayı binmem ama bugünlerde binesim var. Bir erkeğin halinde tavırlarında bir değişiklik olduysa eğer anlayın artık onun ruhsal durumunu, bizde ki o durum. Şu yazma işlemi olumlu sonuçlanırsa eğer yakın zamanda maymunluk günleri bizi bekliyor. Hadi hayırlısı! Fazla sözü dağıtmadan, servis şöförümüz öyle bi cd koyuverdi ki insan oraya anında çilingir sofrasını kuruverir. Benim gibi musiki seviyorsanız eğer kendinizden geçerseniz, birde bunun yanına bizimle beraber yıllarca yaşamış Yunan, Rum halkının müziği ile bir karma yapıldıysa demeyin keyfime. Başlıkta da göreceğiniz üzere bahsettiğim albüm Hüsnü Şenlendirici ve Trio Chios'in ortak çalışması olan Ege'nin kıyıları. Yunanca ve Türkçe parçalardan oluşan ayrıca yine bu iki halkın enstürmanlarının kullanıldığı gerçekten hoş bi albüm. Hüsnü Şenlendirici'yi zerre sevmesemde şöyle bir çalışmadan dolayı kendisini kutlamak lazım. Albümde 15 parça ve birde bonus olarak verilmiş bir parça daha bulumakta. Trio Chios'un Markellos Poupalos (Gitar,Lavta,Vokal), Manolis Stathis (BUzuki), Stamatis Poupalos'dan (Keman) oluşan bir grup olduğunu söylemedende geçmeyelim. Bunların yanısıra Aytaç Doğan (Kanun), Yaşar Akpençe (Ritim), Emrah Günaydın (Bas), Merve Özbey'de (Vokal) katkı verenlerden. Ayrıca albüm kapağınında gayet yüklü bir anlam taşıdığınıda söylemek gerek. Albüm hakkında fikir edinmek isteyenler için bir parçayı ekleyelim, belki almak istersiniz.

Hadi iyi eğlenceler. Hopaaaa....

Şeftalisi Ala Benziyor

Eğilmez, bükülmez, düz adam Sami

2010-07-19T04:24:00.000-07:00